Tarih 11 Mayıs 2016… Tartışılan esas konu, “Partili Cumhurbaşkanı Nasıl Olur?” meselesiydi… İktidar Milletvekilleri hararetle; “Olur olur, bal gibi olur!.. İki başlı yönetimle nereye kadar!? Yetkiler tek elde toplanırsa, Türkiye uçar!..” diyorlardı…
Muhalefet Vekilleri ise canhıraş karşı çıkıyorlardı; “Bu durum Anayasamızın 6. ve 111. Maddesine de, demokrasiye de aykırıdır!.. Mevcut Anayasa üzerine yemin ettiğinizi unutup, suç işliyorsunuz!.. Partili bir Cumhurbaşkanı, sadece partililerinin Cumhurbaşkanı olur, bu da ülkeyi böler!..” diyorlardı…
Bir muhalefet partisi bayan Meclis Başkanvekilinin yönettiği bu oturumda çok ilginç gelişmeler oldu… Buyurun, kayıtlı-kayıtsız tutanakların (!) bazı bölümlerini okuyalım:
Muhalefet Vekili Özgür; “… Sayın Başkan, ben bu oturumda hükümetin hiçbir Bakanını burada göremiyorum, hükümet düştü mü, kaçtı mı? Burada niye yoklar!?”
İktidar Vekili Şamil; “… Ahlâksız adam, sen ne biçim konuşuyorsun!? Gelirsem gününü gösteririm, namussuz herif!..”
Bayan Meclis Başkanvekili; “…O ne biçim konuşma Şamil bey, lütfen genel kuruldan özür dileyiniz…”
İktidar Vekili Bayan; “…Ama hükümet yok diyorlar, hükümet işte orada efendim…”
Muhalefet Vekili Özel; “…Hani nerede hanımefendi, bütün koltukları boş, gelin beraber koltukları yoklayalım, siz nasıl onları görüyorsunuz, ben de bunu anlamıyorum!?”
İktidar Vekili Şamil; “… Terbiyesiz herif haddini bil!.. Sen bizim hükümetten ne istiyorsun!?” Sen bizimle uğraşacağına; hileli, çirkin ve şaibeli Baykal kaseti sonrası gelen Genel Başkanı’nla uğraş, ahlâksızlar sizi!..”
Bir Anamuhalefet Vekili; “Siz o zaman da iktidar değil miydiniz? Kaset olayını 6 yıldır niye ortaya çıkaramadınız, şimdi mi aklınıza geldi!?
Bayan Meclis Başkanvekili; “… Muhalefete karşı o el-kol hareketleri ne öyle Mehmet bey!? Koskoca adamlarsınız, ayıp oluyor ama…”
İktidar Vekili Mehmet; “… Efendim kötü bir niyetim yoktu, bizim muhaliflere ‘Duvar Abdesti’ nasıl alınır, onu gösteriyordum…”
Meclis Başkanvekili; “… Öyle ‘Haka Dansı’ yapar gibi el-kol hareketleriyle de anlatılmaz ki? Hem bu işin burası yeri mi efendim, bir cami avlusunda anlatsanıza ya bunları…”
Bir Muhalefet Vekili; “…Sayın Başkan, Ahmet bey bana dil çıkardı… Zati Anayasa Komisyonu’ndaki kavgada da kulağımı ısırmıştı, şikâyetçiyim efendim!..”
Bir İktidar Vekili; “…Sayın Başkan, Selahattin bey bana gözlük hareketi çekip, divan sazı çalıyormuş gibi yaptı!..”
Meclis Başkanvekili; “…Ben o sazı da, ne çaldığını da göremiyorum!.. ‘17-25 Aralık’ta çalınanları göremeyen siz, bunu nasıl görebildiniz, doğrusu hayretler içindeyim efendim!..”
Bayan Muhalefet Vekili; “…Hukukçu Hasan Ali bey kafama Anayasa kitapçığı fırlattı, alnım şişti!.. Bu şiddeti kınıyorum, kayıtlara geçsin, kendisinden de şikâyetçiyim efendim!..”
Meclis Başkanvekili; “…Sayın Vekiller, Yüce Meclis’i bir Anaokulu salonuna döndürdünüz!.. 78 milyon Türk milleti sizi izliyor, yarın oylarınızı aldığınız bu insanların yüzlerine nasıl bakacaksınız? Hepinizi ayıplıyorum ve oturuma 10 dakika ara veriyorum efendim…”
Tıpkı TV dizileri ve gazetelerimiz dilleri gibi, Meclis dili de çok bozuldu… “Vatan haini, şerefsiz, ahlâksız, hırsız, or… çocuğu, deyyus, şarlatan, aşağılık, katil, ananı si…m” gibi, daha düne kadar ağzımıza ve elimize yakışmayan sözler, bugün normal konuşma dili haline geldi!.. Yozlaşma dilde, dinde, zihinde, yazıda geri dönülemez boyutlara ulaştı!.. Bu gidiş, iyi gidiş değildir, bilesiniz!.. Allah sonumuzu hayreyler inşallah!..
Sakin KOŞAR… 