Daha biz emekliler zamlı maaşlarımızı almadık, farkları almadık; ama marketlerde değişen ve halk pazarlarında fırlayan sebze-meyve fiyatları canımızı okumaya, elimizde kalan üç-beş kuruşu da alıp götürmeye başladı!..
16 Ocak günkü Çarşamba Pazarı fiyatları neydi öyle yahu!? Geçen hafta 1 TL olan maydanoz 2,5 TL, kilosu 4 TL olan ıspanak 8 TL, kilosu 6 lira olan sivri biber 11 lira, 4 liraya aldığımız pırasa 6 lira, geçen hafta 2 lira olan kuru soğan 7 liraya, 3 liraya aldığımız hıyar da tam 9 liraya fırlamıştı!.. Allahaşkına bunun alt tarafı hıyar yahu, yenmeyiverse ne olur bu !? Ne oldu da onun fiyatı da kudurdu!? Yani, böyle bir zamanda hıyarın bile “Hıyarlık” yapmasına gerek var mıydı yani!?
Tereyağı ile peynirlerin füze gibi yükselen fiyatlarını da ne siz sorun, ne de biz söyleyelim!.. Bu ülke pazarlarına ne oldu kardeşim!? Kıtlık günleri kapıya dayandı da, bizim mi haberimiz yok!.. Bize verilen % 10,7 maaş zammı, pazarın cebimizden alıp götürdüğü ise, eski fiyatların tam iki ve üç katı olmuş, fiyatlar % 100 ile % 200 artmış!.. Artık her mutfak bir yangın yerine dönüşmeye başladı, bu ne böyle yahu!? Tarım ülkesinde acımızdan mı öleceğiz, ha !?
Hepsini anladık da, şu kuru soğana ne oldu acaba!? Eski ozanlar gibi sazı elime alıp;
“Sakin muhtaç olmuş kuru soğana, Aman ha duyurmayın bunu anama, Kâfirin Doları yükselmiş bana ne, Acep söylesem mi, söylemesem mi?” diyesim geliyor… Tabii, Karacaoğlan türküsü öyle değildi, o yıllarda herkes her şeyi kendi üretiyordu ama; ister beğenin ister beğenmeyin, soğan yüzünden aşka gelip, ben de ‘Ozan’ olup, böyle bir dörtlük uyduruverdim işte…
Neyse, saman-et-mercimek-buğday-mısırdan sonra, kuru soğan da ithal ediyormuşuz, soğanın % 49,5 olan gümrük vergisini de sıfırlamışız evvel Allah!.. Herhalde bundan sonra aynı et fiyatları gibi, soğan fiyatları da eski haline döner de, zamlardan kurtuluruz, zaar (!?)
Hani geçtiğimiz yıllarda değerli sanatçımız sayın Müfit Can Saçıntı’nın (yani Mandıra Filozofu’nun) filmlerine gülüp geçmiştik… Hani o filmlerde şu meşhur sözleri sarf etmişti: “Ben çalışmaya karşıyım… Ben paraya karşıyım… Ben saate karşıyım…” deyip, her türlü sebze ve meyvesini kendine yetecek kadar kendisi yetiştirip, bahçesinde bir inek ile birkaç da tavuk besliyor; süt, tereyağı ve yumurtasını kendi üretiyordu ya? Artık ufak ufak bizim de bunları yapma zamanımızın geldiğini, adamın bu konuda ne kadar haklı olduğunu görmeye başladık dostlar… Hepsi şaka gibiydi, gülüp geçtik ama, şimdi gerçek oluyorlar!..
Hadi inek neyse, zati süt sudan da ucuza satılıyor da, herkes balkonlarında çiçek yerine maydanoz, marul, domates-biber, yeşil soğan-sarımsak filân yetiştiremez mi? Bizim komşulardan Uğur Bey ile Mustafa kardeşimin arılara karşı alerjileri olsa da, hemen Belediye’ye şikâyet edeceklerini adım gibi emin olsam da, ben apartımanın çatısına iki fenni veya kütük kovan atıp, BAL üretmeye başlayacağım? Apartman bahçelerine sıra sıra araba garajları yapacağımıza, sıra sıra tavuk kümesleri yapsak da, üretime katkıda bulunsak olmaz mı sanki? Sadece çöpe attığımız ekmek-çerezlerle, üç-beş tavuk-keçi beslenemez mi?
Bunları okuyunca, “Bizim ihtiyar yazar yine tozuttu galiba?” demeyiniz… Göreceksiniz, birkaç hafta sonra soğanı 10-15 liradan, maydanoz ve yumurtayı 5 liradan, hıyarın kilosunu bile 19 liradan almaya başlayınca, siz de bunları nasılsa düşüneceksiniz!.. Hele 31 Mart Yerel Seçimleri bittikten sonra olacakları düşünmek bile istemiyorum!? Her “1 Nisan” şakalarla gelirdi değil mi? Bu seferki de sırf ‘zamlarla’ gelecek gibi görünüyor, benden söylemesi…
