Başlığa bakıp da kafanız karışmasın hemen… Siz ünlü mizah ustamız Aziz Nesin’in; “Yaşar Ne yaşar, Ne Yaşamaz!?” adlı kitabını okudunuz mu? Okumayanlar için kısaca anlatayım:
“Yaşar” adlı delikanlı büyüyüp, askerlik çağına gelince, İlçenin Askerlik Şubesi’nden kendisine bir çağrı gelir. Filân tarihte, İlçe’de birinci askerlik yoklaması yapılacaktır… Yaşar, babasıyla birlikte Askerlik Şubesi’ne giderler. Kendilerinden Nüfus Kayıt Örneği, Sağlık Raporu, Vergi Dairesi’nden vergi borcu olmadığına dair belge, Savcılıktan Sabıka Kaydı, varsa ehliyet bilgileri ve diploma suretlerini isterler…
İlk olarak, İlçe Nüfus Müdürlüğü’ne giderler. Nüfustaki kayıtlarda “Yaşar”ın ölü olduğu, nüfus kayıt örneği veremeyeceklerini söylerler... Baba isyan eder, çocuğu gösterir; “işte benim oğlan Yaşar bu, capcanlı karşınızda duruyor, Yaşar’ım yaşıyor yani, şimdi de askere gidecek inşallah!” diye bağırır. Ama çabaları nafiledir. Nüfus Müdürü; “Bizim için şu kara kaplı defter ne diyorsa, odur! Senin oğlan Yaşar, bize göre bir ölüdür, nüfus kayıt örneğini de veremeyiz” diye onları gönderir.
Adam oğlunu alıp Askerlik Şubesi’ne gelir, vaziyeti anlatır. Şube Başkanı; “Bize göre Yaşar yaşıyor, askere almamız lâzım. Ama almamız için de bu evrakları getirmelisiniz, yapacak bir şey yok” der… Yaşar ve babası kös kös köylerine dönerler. Bir süre sonra Yaşar’a bir ödeme emri gelir. Maliye’ye vergi borcu vardır, ödemezse faiz ve hapis cezası vardır…
Baba, oğlu Yaşar’ı Maliye’ye götürür. Maliye veznedarına Nüfus Müdürlüğü yazısını gösterip; “Benim oğlan ölü görünüyor, nasıl borcu olur?” diye sorar. Memur aldırmaz; “Bizce Yaşar diridir, bu borcu ödeyecek kardeşim, bana ne Nüfus’ta ölü görünüyorsa!” diye azarlar… Baba anlar ki; devlete borcunuz varsa dirisiniz!..Yok, devletten bir şey isterseniz, ölüsünüz…
28 Şubat 2014 günü gönderilen, son ödeme tarihi 20 Mart 2014 olan, “573 46 30” nolu telefon aboneliğini daha önce iptal ettiren Turgut Beldesi’nden Yaşar Bencik adlı arkadaşımıza, “Telekom”dan bir fatura gelmiş. Faturada aynen; “ÖDENECEK TUTAR: 0,02 TL” yazıyor… Evet yanlış okumadınız; “Yalnız İki Kr.” yazıyor, yani “0,02 TL” borcun ödenmesi isteniyordu… İyi de kardeşim, bu adam bu parayı nasıl ödesin!? Piyasada Bir Kuruş (1 Kr.)’luk bozuk para yok ki!..
Yaşar Bencik meseleyi Göksel Şahin arkadaşımıza açmış. Düşünmüşler, kaşınmışlar, işin içinden çıkamamışlar… Göksel arkadaşım demiş ki; “Ulan bu konuyu bizim Demeç Yazarı Sakin Hoca’ya soralım, bu işi bilse bilse, en iyi o bilir? Herhalde bize bir akıl verir?” demiş… Gece vakti beni aradılar. Konuyu anlattılar, benim de kafamı karıştırdılar. Göksel’e dedim ki; “Sen faturanın fotokopisini yarın gönder, faturayı görmeden ben bir şey diyemem” dedim…
Ertesi günü Garaj’daki Ekin Büfe’ye göndermişler. Faturaya baktım, aynen dedikleri gibiydi… İyi de, bu “iki kuruşluk alacak için, acaba Postane bunlardan en az elli kuruşluk pul parası almıştır, yazık!? Zati kabahatin kökü bizim Yaşar’da!.. E be kardeşim, sen de konuşacaksan niye iki kuruşluk konuşursun ki!? 5 kuruşluk, 15 kuruşluk, 25 kuruşluk konuş da, adamların da asabını bozma yahu!” diye hayıflanarak eve geldim, işte bu yazıyı yazdım…
Yazıyı bitirdikten sonra, faturanın bir de arka tarafını okudum. Orada; “Fatura Alt Limiti 6 TL’dir” diyordu… Ben bunu da anlayamadım, ama bizim Yaşar’ın yapacağı bir şey var: Götürecek faturayı Telekom’a; “Size İki Kuruş borcum varmış, bende bozuk yok, alın şu 5 Kuruşu, bana 3 Kuruş’luk para üstümü geri verin bakayım, yoksa ben sizi icraya veririm!” diyecek, çözümü de onlara bırakacak… Belki 3 Kuruşu geri alamayacak, çok fena zararlı çıkacaktır, ama en azından kendisi borçtan ve icradan kurtulmuş olacaktır…
Hey Ulu Tanrım, bu ülkede olanlardan sen bizim aklımızı koru Yaa Rabbim!.. Zamanında Aziz Nesin üstada böyle konuları yazdığı için çok kızdılar, onu hapislerden çıkarmadılar, meğer sen ne kadar haklıymışsın usta!.. Gör bak, bugünlerde “Çıraklık-Kalfalık” döneminden çıkıp da, şimdi başımızda ne mene “USTA”lar var, bir bakıver be üstat!.. Sakin KOŞAR…
