27 Mart 2013 Çarşamba günkü Demeç Gazetesi'ndeki köşe yazımda, “10. Cennetlik Vali!?” başlıklı yazımda, peş peşe konulan 10 İlimizdeki bu Vali yasaklarını eleştirmiştim. Demiştim ki; “Madem bu yasaklar yasal ise; ülkemizdeki 81 İlimizde birden uygulanmıyor da, niye sadece 10 İlimizdeki Devletin Valileri uyguluyor, neden diğer 71 Valimiz uygulamıyor? Kanunlar her İlimizde geçerli değil midir? Bu işe sayın İçişleri Bakanı niye engel olmuyor?” diye sormuştum…
Demek ki iktidardan bir ses gelmeyince, Afyonlular dava açmışlar ve Afyon İdare Mahkemesi'ndeki davayı da kazanmış, Vali de davayı kaybetmiş… Bu da gösteriyor ki; biz eleştirimizde haklıymışız, içki yasağını kafalarına göre koyan Valiler, mevcut yasalara uygun yasakları koymamışlar, yargı da onlara “Dur!” demiş…
Bu konudaki yargı kararı haberi şöyleydi: “İrfan Balkanlıoğlu'nun içki yasağını, mahkeme iptal etti. Açılan davada yasakla ilgili olarak, 'Anayasa'ya aykırı, yasal dayanağı yok' kararı çıktı...
Afyon Valisi İrfan Balkanlıoğlu, 27 Nisan 2012'de aldığı kararla, kentte içki satışını ve tüketimini yasakladı. Gerekçe olarak, 'kamu esenliği' ve 'trafik kazalarının azaltılması' gösterildi. Afyon'un ardından bu yasak; Isparta, Kayseri, Şanlıurfa, Konya, Erzurum, Rize, Trabzon, Balıkesir ve Bilecik İllerinde uygulandı. Tepki çeken bu kararın iptali için, Afyon İdare Mahkemesi'nde dava açıldı. Mahkeme sonuçlandı ve Vali Balkanlıoğlu'nun 'içki yasağı' iptal edildi…” (Ahmet Sarlık/ Sözcü Gazetesi.)
Bu karar, tabii ki hukukta uygulanan “Emsal Teşkil Ediyor” gerekçesiyle, diğer dokuz Valiliği de ilgilendirir ve orada da bu yasaklar hemen kaldırılır…
Fıkra bu ya; yıllarca önce bir gün Hakkari'ye İçişleri Bakanı gelmiş. Bakan önde Vali ve heyet arkada, çamura batmış sokakta yürümeye başlamışlar… Etraftaki halktan birisi Bakanın önüne atlamış: “Sayın Bakanım, duydum ki Valimizin tayini çıkmış. Onu bizden almayın, bizi Valimizden ayırmayın ne olur” demiş…
Bakan gururla: “İşte ideal Vali - vatandaş ilişkisi budur arkadaşlar! Sizi tebrik ederim sayın Valim, kendini çok sevdirmişsin!.. Ama sayın vatandaşım, Vali Bey burada altı senedir görev yapıyor; o gider başkası gelir, o da gider başka biri gelir, devlette bu işler böyle yürür” demiş, Vali keyifle gülümsemiş…
Vatandaş ise ağlamaklı bir ses tonuyla : “Yok sayın Bakanım, bu Valimiz bizim için hiç çalışmadı, Hakkari'yi zati yaktı da, bari başka yerleri de yakmasın diye söylemiştim efendim…” demiş. Bakan da, Vali de mosmor olmuşlar…
İstanbul'un 1950'li yıllardaki ünlü Valisi Prof. Dr. Fahrettin Kerim Gökay'dır.
Bir gün içkinin kötülüklerini anlatan bir konferans sırasında: “Bir kadeh rakı, insan ömründen tam bir gün götürür” demiş.
Dinleyiciler arasında olan Neyzen Tevfik, hemen cebinden bir kâğıt çıkarıp hesap yapar ve kürsüde konuşan Fahrettin Kerim Gökay'a bağırır: “Sayın doktor, sizin dediğiniz gibi bir hesap yaptım, bu hesaba göre benim tam 42 yıl önce ölmüş olmam gerekiyor, ama yaşıyorum ve karşınızdayım!.. Ya bu hesap yanlış, ya ben ölümsüzüm? Sizce hangisi doğru!?” demiş, salon kahkahaya boğulmuş…
O günden sonra ufak – tefek biri olan Valinin adı, en küçük rakı şişesine verilmiş. Akşamcılar bu rakı şişesini sipariş ederken; “Gönder bir Fahrettin Kerim Gökay” demeye başlamışlar…
Manisa Akıl Hastanesi'ni kuran ünlü doktor Mazhar Osman; tedavi ettiği Neyzen Tevfik'e içki içmeyi yasaklamış... İçmeye devam ettiği takdirde hayatî tehlike doğacağını söylemiş. İleri derecedeki samimiyetlerine dayanarak, o da içki içmeyeceğine dair bir de ant içirmiş…
Aradan hayli zaman geçmiş. Mazhar Osman, Neyzen Tevfik'i bir yerde içki içerken görmüş, hemen ciddi bir sitemle hatırlatmış:
"Hani sen içki içmemek üzere bana söz vermiş, bir de ant içmiştin?" deyince,
Neyzen Tevfik şöyle cevap vermiş: "Üstat biz fakir adamız, ne olur kusura bakma; bulunca içki içeriz, bulmayınca da mecburen ant içeriz!..." demiş…
Neyse, olmadık zamanlarda ve şartlarda “içki yasağı” koyanlar, eskiden beri bu ülkede hiç eksik olmadı. Belki bu baskılar Bekri Mustafa, Neyzen Tevfik, Şair Eşref, Orhan Veli Kanık, Ümit Yaşar Oğuzcan, Necip Mirkelâmoğlu gibi değerleri bize kazandırdı, ne bileyim ben?
