----Hoca bir gün şakır şakır yağan yağmurdan korunmak için cübbesinin eteklerini toplamış, koşa koşa evine gidiyormuş.
Komşusu pencereden;
- “Ne diye koşuyorsun Hocam, saçından sakalından utan! Yağmurdan kaçılır mı, ayıp ayıp?” deyince, Hoca;
- “Kaçmıyorum komşum, Yüce Allah’ın rahmetini çiğnememek için ayaklarımı yukarı kaldırıyorum” demiş…
----Hoca Konya’ya gitmiş, ağır yağmur nedeniyle oradan tez dönmüş. Karısıyla konuşurken söz arasında;
- “Oralarda akça-pakça hatunlar pek çok” deyivermiş.
Karısı bu lâfa çok alınmış;
- “Onlar benim gibi sabahtan akşama kadar güneşin altında çalışıp durmuyorlar ki; evin içinden çıkmayınca akça-pakça olacaklar tabii” deyince Hoca kendini tutamamış;
- “Yahu hatun darılma ama, ben senin gün yüzü görmedik yerlerini de bilirim” demiş…
----Hoca’nın oğullarından biri, yakın köylerin birinde çömlekçilik yapıyormuş. Bir gün Hoca yanına gidince :
- “Baba, bütün paramı şu çömleklere yatırdım. Hava güneşli olur da zamanında hepsi kurursa, çok zengin olacağım. Ama yağışlı olursa da anam fena ağlayacak” demiş.
Hoca oradan ayrılıp başka bir köyde oturan büyük oğluna uğramış. Oğlu :
- “Baba, varım yoğum şu tarlada! Zamanında rahmet yağarsa zengin oldum gitti. Kuraklık olursa da anam fena ağlayacak” demiş.
Hoca eve canı sıkkın dönmüş. Karısı :
- “Hayrola efendi, yüzün neden asık?” demiş.
- “Benimki bir şey değil, asıl sen kendi halini düşün. Yağmur yağsa da, yağmasa da bizim oğlanların anası, yani sen çok fena ağlayacaksın!” demiş…
----Karadenizlinin biri, askerdeki oğlu Temel’e bir mektup göndermiş. Mektup aynen şöyleymiş:
-“Uşağum Temal; ha pu mektupu sağa, yağmur nedeniyle içeruda yazmaya başlamış idum, lakin 15 yıldır küs olduğum anan içeru geldiğundan, şimdu dışaruda yazayurum…
Ha ben yeni bir iş buldum Temal, emrimde 584 kişi var ama, bana hiç yük olmuyorlar, çünki kabirlerinin içinden hiç çıkmuyorlar! Anlamuşsundur zaar, ben Kabirlik Bekçisu oldum…
Geçen ayki seçimlerde ha bizum Dursun’u Muhtar seçtular… Sizden daha akıllu çocuktur ya, dün bütün köylüleri ‘Deprem Aşısu’ yaptırdu, evin içinde korkusuzca yatıyoruz gayrü… Geçende bir taksicu yolda bir tavuk ezmuş, adam tavuk sahibini arayumuş, bizim Muhtar tavuğa şöyle bir bakıp; ‘Bizim köyde böyle yassı tavuk bulunmaz, götür de komşu köylülere sor’ demuş. Ne kadar akıllı görüyor misun?
Geçenlerde Hasan emicen ile hamsi avına gittuk. 12 teneke hamsi tutmuş iduk ki; birden fırtuna patladu. Baktum bizum taka ters dönecek, hamsilerin hepsi deniza geru cidecek, ellerimi yukarı kaldırup; ‘Eyy yüce Rabbim, ha şu fırtunayi durdur, bu hamsilerun bir tenekesinu vallayi sağa vereceğum!’ diye dua etmuş idum… Lâkin yukarıdaki hamsiyi az bulup, duayı kabul etmemuş olmalı ki, bizim taka ters döndü, bütün hamsiler denize döküldü, kendi canımızı zor kurtardık. Eve dönerken emicen Hasan; “Ula cimri heruf, ne diye dört teneke hamsi vereceğum demedun, senin yüzünden hepsi gitti işte, sen çok salak adamsın’ demez mu? Hasan emicen ile yarım saat dövüştük, bizi ananla yengen ayırdı, şimdi küsüz, gelince sen de emicene küseceksun, tamam mu ula !?
Komşimiz Mehmet Ali emmin, Bakkal Cemil’in tüfeğini satın alacakmuş. Mehmet Ali demiş ki; “Bu kadar para vereyurum, tüfek avları öldürmezse ne olacak?” deyince, Bakkal Cemil yoldan geçen Sırıkçı Ali’ye ateş etmiş, Sırıkçı Ali orada ölmüş. Bakkal Cemil, tüfeği Mehmet Ali’nin kucağına verip; “Al işte nasıl öldüriyor gördün! Ver bakalım tüfeğin parasunu” demiş. Tüfeğini sattı parasunu aldı ya, şimdi hapiste, bakkal dükkânı da temelli kapandı…
Uşağum Temal, başka yazacağum bir şey kalmadu… Sağa biraz para gönderecektum ya, mektup zarfını yapıştırmuş bulunduğumdan, parayu gelecek mektupla göndereyum ula… Kestane kebap/ Acele cevap/ Buban Deli Cenap…”
