Bunların hepsi kullananlara keyif veren, ama yine hepsi de bağımlılık yapan zararlı maddelerdir… Hepsi sağlık bozucudur, hepsi aile ekonomisine düşman maddelerdir… Uyuşturucu maddeler hariç, bütün alkollü içkiler ve tütün mamulleri dünyanın her yerinde insanlara devlet tarafından vergilendirilerek satılır, ülkelerin devlet bütçelerinin en büyük gelir kaynaklarını bunlar teşkil ederler…
İnsanlar Bunlara Nasıl Alışırlar:
Başta sigara olmak üzere, dünya ülkeleri alkol ve uyuşturucu konularında da yeterince eğitici çalışmalar yapmamaktadırlar!.. “Aile içi, okul öncesi, okul zamanı, okul sonrası ve tatil günleri olmak üzere, çocuklarımız bu zararlılara karşı nasıl korunacak, nasıl bunlardan uzak tutulacak?” diye, siz hiçbir çalışma gördünüz mü? Aileler okulların, okullar da ailenin üzerine atarak, çocukların bu illetlerden uzak duracaklarını sanıyorlar!?
Bugüne kadar çok fena yanıldılar, hâlâ yanılgı içindeler, bu gidişle yarın da öyle olacaklar… Ama bilmiyorlar ki tehlikeler çok büyük ve bu tehlikeler artık okul ve ailelerimizin kapıları önündeler!.. Kullanım yaşı 10 yaşa kadar düşmüş, “Bonzai” denen zehir kolay elde edilsin diye çocuklarımıza fiyatı 3 ile 5 liradan satılabilmekte artık!.. Onun için her gün kavşaklarda, üst geçit yanlarında Bonzai çekmiş nice çocuğumuzun hazin görüntülerini, TV haberlerinde sıkça görür olduk!..
Alışık olmadığımız bir başka haber çeşidi de şu: “Tarlasında, bahçesinde, evinin balkonundaki saksıda ‘Hint Keneviri’ yetiştirirken yakalandı!..” türü haberler çoğalmaya başladı… Şehirlerde polis, kırsal kesimde jandarma hiç göz açtırmıyor, yakaladığını imha ediyor, ama ortalık yakalanan esrar maddesinden geçilmiyor!.. Ne oldu bize? İlkel Afrika ülkelerine dönüşümüzün sebebi ne!?
Demeç Gazetemizin 18 Temmuz 2017 Salı günkü sayısında, Muğla Halk Sağlığı Müdürümüz sayın Uzm. Dr. Mustafa Nuri CEYHAN Beyin uyuşturucu ve alkol konusunda bazı önemli açıklamaları vardı… Diyordu ki; “Bağımlıların çoğu merak sebebiyle ve ‘bir kere kullanmaktan bir şey olmaz’ diyerek madde kullanmaya başlarlar… Hiç kimse bir gün ‘Bağımlı’ olacağını düşünerek bunları denemez… İradelerinin güçlü olduğunu sanırlar, her zaman kontrolü mutlaka sağlayacaklarını düşünürler… Ara sıra sırf ‘keyif almak’ için bu maddeyi kullanırlar… Ama belli bir süre sonra bir de bakarlar ki, artık tam bir bağımlı olmuşlar ve bu maddeyi kullanmadan duramadıklarını, ne sebeple olursa olsun, onu mutlaka bulmak ve tatmak için çırpınmaya, başka hiçbir şey düşünmemeye başlarlar!..
Önceleri küçük alınan dozlar yetersiz kalmaya başlar… Devrisi günlerde dozlar artar, masraflar da artar, sıkıntılar böyle başlar… ‘Ben bağımlı değilim, bir daha asla kullanmayacağım!’ derler, daha fazla kullanmaya başlarlar… Yakın çevrenizden böylelerini görünce, en yakın sağlık kuruluşlarından lütfen hemen tıbbi yardım isteyiniz” diyordu…
Aynı haberde bu tedavi merkezlerinin telefonları da vardı: İzmir-Dokuz Eylül Ünv. Tıp Fakültesi: 0 232 412 12 12… İzmir-Ege Ünv. Tıp Fak: 0 232 444 13 43… Denizli Devlet Hastanesi: 0 258 265 34 30…
Sakın ola ki madde merakınız olmasın ve asla denemesini yapmayınız!.. O güzel aklınız sağlıklı ve mutlu yaşamaya endeksli olsun; gazetelerimizdeki haberleriniz madde üzerine ve “Üçüncü Sayfada” değil, toplum yararına yaptıklarınızla hep “Birinci Sayfada” manşetten çıksın benim güzel yavrularım, e mi !? 