Kastamonu’da 62 yaşındaki baba Halil İbrahim ile 45 yaşındaki öz oğlu Hasan, sadece bir “yonca biçme” meselesinden tabancalarını çekip, sokak ortasında birbirlerini öldürdüler!.. Burası Teksas değil, benim insanlarım da “Kovboy” değillerdi, ne oldu bize!?
Sinirli, öfkeli, tahammülsüz, dert dinlemeyen, dertten anlamayan, artık “büyük-küçük” tanımayan, saygısız insanlar haline getirildik… Geleneklerimiz, kutsal inançlarımız, her zaman örnek aldığımız atasözlerimiz son yıllarda tedavülden kaldırıldı… Gördüklerimiz ve yaşadıklarımız karşısında hak, adalet, ahlâk, eşitlik, karşılıklı saygı duygularımız tüketildi…
Bu çöküntüye işsizlik, geçim sıkıntısı, “yarın” endişelerimiz de eklenince, sinir ve tahammülsüzlük katsayılarımız arttı!.. Bunun neticesinde evde huzursuzluk, boşanmalar, başına buyruk hareketler hepimizi çileden çıkarmaya ve şiddete başvurmamıza sebep oldu…
Her gün artık kanıksar hale geldiğimiz sokak ortasında karısını-sevgilisini öldürmeler, trafikte “yol vermeme” kavgaları, mekânlarda “yan baktın” dövüşleri, hırsızlıklar, soygunlar ve gasplar, ölümüne tecavüzler, günlük normal yaşamımız haline dönüştü…
Kastamonu’daki olay beni çok etkiledi dostlar… Eski bir Massey Ferguson traktörün önünde iki ceset, ellerinde tabanca, ikisi de iyi giyimli, biri 62 yaşında öz baba, biri 45 yaşında öz oğul… Son yıllarda şahit olduğum, DHA Muhabiri meslektaşımız Gürkan Yılmaz’a ait en ilginç ve en inanılmaz cinayet haberiydi bu…
Neymiş efendim; oğul Hasan çok içki içiyormuş da… Dede Halil İbrahim, torununu okula gitmesi yerine, tarlaya gidip de “biçer-döver” ile yoncaları biçmesini söylemiş de, çocuk illâ okuluna gitmiş de… Bunların hepsi teferruattan ibaret!.. Sorun, artık bu ülkenin genel bir “tahammülsüzlük” sorunudur!.. Herkesi tutsak almış durumda olan bir “şiddet” sorunudur…
Bugüne kadar siz, alt tarafı bir “ot biçme” meselesinin, bir baba ile oğulun birbirlerini öldürecek kadar önemli bir vakıa olduğunu hiç düşündünüz veya duydunuz mu? Önceki yıllarda “namus meselesi, kan davası” gibi olaylarda adam öldürüldüğünü duyardık… Maşallah, son on yıldır insan öldürmek, duvar dibinde tavuk boğazlamak kadar ucuzladı…
Umarım bu olay herkesin kulağına küpe olur… Umarız, artık ülkenin tüm liderleri akıllarını başlarına alırlar… Seçime gittiğimiz şu günlerde kaşları çatılı, ağzından köpükler saçan, karşısındakini hor gören ve şiddet içeren konuşmalarından derhal vazgeçerler!.. Umarız, artık tarafsız ve herkesin yöneticisi olmak durumunda olanlar kendilerine gelir, üzerine vazife olmayan seçim işlere karışmaz, işi ehline ve sahibine bırakarak köşelerine çekilirler…
Aksi halde, ülkenin ne hallere geldiğini görmek için, tıpkı Kastamonu’daki gibi; ana ile kızın, kardeş ile kardeşin de birbirlerini boğazlamalarını beklemezler, patlama noktasına getirdikleri şu güzel ülke insanlarımızın biraz rahat nefes almalarını, soğumalarını sağlayacak tedbirleri hep birlikte alırlar!..
Bir kere daha söylüyorum; düdüklü tencereye dönen toplum, patlamak üzere!.. Ya ateşi kısın, ya da patlamayı gözlerinizle görün, artık tercih sizindir…
