Urfalılar yiğit, gözünü budaktan sakınmayan, geleneklerine son derece bağlı, yurtsever insanlardır… Kurtuluş Savaşı’nda gösterdikleri olağanüstü vatan savunması sonucunda, adına “ŞANLIURFA” denilmesi de boşuna değildir…
“Şanlıurfa” denilince ilk akla gelenler; uçsuz bucaksız acı biber tarlaları, isot, buğday çorbası ve Sıra Geceleri, Balıklı Gölü, İbrahim Peygamber ve Nemrut’un Kalesi, kapalı avlulu evleri, ünlü çiftlikleri, GAP ve davudî sesli yerel sanatçısı ‘Kazancı Bedih’ isimleridir…
Zaman zaman şöyle bir fıkra anlatılır: Düşman kuvvetlerinin Urfa’yı işgal edeceği günlerde bir haber gelir; “Düşman Urfa’ya girmek üzere, hadi toplanın da karşı koyalım!” denilir, ama kimse o küçük hasır sandalyelerinden kalkmazlar, tespih çekip, kıtlatma şekeri ile çay içip, cigara tüttürmeye devam ederler… Öğleye doğru ikinci bir haber gelir; “Düşman köylere saldırmaya başladı, hadi toplanın!” derler, yine kimse kımıldamaz… Ama akşamüzerine doğru çocuklar koşarak gelirler; “Yetişin, düşman biber tarlalarımıza girdi!” diye bağırınca, bütün Urfa ayağa kalkar, ellerine geçirdikleri orak, tara, balta, çapa ve küreklerle düşmana saldırırlar ve Urfa’yı işgalden kurtarırlar…
Bu fıkra üzerine, Urfalıları kıskanan bazıları; “Ulan düşman biber tarlalarına girmeseydi, Urfalılar kıllarını kıpırdatmazlardı” diye dalga geçerler… Halbuki bunun aslı-astarı yoktur, bu tür fıkraları da, Urfalı ünlü yazar sayın ‘Bekir Coşkun’ gibi arkadaşlarını sırf kızdırmak için anlatır dururlar…
2005 yılında, yurdun her yerinden gelen 173 gazeteci arkadaşımız ile GAP gezisi yapmıştık… Bunların arasında Oktay Ekşi, Can Dündar, Nazlı Ilıcak, Ardan Zenger, Tayfun Talipoğlu, M.Ali Sağlam, Ünal Türkeş gibi ünlü gazeteci-yazarlar da vardı. Şanlıurfa’nın misafirperver insanları bizleri dört gün boyunca çok iyi ağırladılar, şehrin her yerini gezdirdiler, en ünlü Sıra Geceleri’ne götürdüler…
Urfa’nın taş yapı ve iç avlulu serin evleri, Balıklı Gölü, Nemrut Kalesi, hemen her mekândan sokaklara taşan Kazancı Bedih’in “Nemrut’un Kızı” türküsü, Harran Ovası’ndaki eski rasathane ve GAP, beni de derinden etkilemiş, çok uzunca bir süre Şanlıurfa basın gezisini unutamamıştım…
Biliyorsunuz, Temmuz ayı ortasında Urfa-Suruç’ta kanlı bir bombalı eylem yapan IŞİD teröristleri, 32 insanımızı öldürüp, 87 tanesini de yaraladılar… Bir yandan da PKK terörü devam ediyor… Bu insanlarımızın hiç biri ölümü hak etmiyor!.. Bazı devlet kaynaklı tedbirsizlikler de ölümlerin artmasına sebep oluyor!.. Yapmayın, kıymayın bu güzel şehrimize ve oranın o güzel insanlarına…
Sizden istirhamım şu olacak: Yazıyı okuduktan sonra, hiç olmazsa bilgisayardan bulabilirseniz eğer, ister Kazancı Bedih’ten, isterseniz Mahsun Kırmızıgül’den; “Nemrut’un Kızı Türküsü”nü bir daha dinleyiniz… Bu yazdıklarımın anlam ve önemini daha iyi anlayacaksınız…
Ne diyordu o acılı türkü; “Kararsın bahtım, yıkılsın tahtım/ Yalvardım, yakardım, yol bulamadım/ Ah doğmasaydım kara yazım/ Evirdim, çevirdim, yaranamadım/ Eyandır halım…/ Ocağım söndü, nasıl belâdır/ Bıraktı gitti, bu ne devrandır/ Dünya gözümde Kerbelâ’dır/ Allah’tan bulasın…/ Nemrut’un kızı yandırdı bizi/ Bıraktı gitti, bu ne devrandır/ Çarptı sillesini felek misâli/ Sil yazamaza, kurtar bizi/ Çarptı sillesini felek misâli/ Mevlâm gör bizi…”
Sakin KOŞAR…
