İsterseniz bu pişmanlık meselesini ve sonuçlarını anlatan bir “Temel Fıkrası” ile konumuza başlayalım, belki olay daha iyi anlaşılır:
Balığa çıkan Temel ile Dursun, üç gün sonra elleri boş bir şekilde kıyı köyüne dönmüşler. Kahvede ve evde herkes onlarla alay etmiş, naylon balıklar hediye etmişler, her iki balıkçı da bu yüzden kafayı sıyırıp, Bakırköy Akıl Hastanesi’ne götürülmüşler.
Temel ile Dursun iyi huylu hastalarmış, Başhekim de bir akıllı hareketlerini görse köylerine gönderecekmiş. Bir gün Dursun, elbiseleriyle bahçedeki havuza düşmüş, Temel onu itinayla çıkarıp odasına götürmüş. Başhekim hemen Temel’in çıkış kâğıtlarını hazırlatmış, görevlileri Temel’i getirmeleri için göndermiş. Tam o sırada başka görevliler koşarak Başhekime gelip, Dursun’un kendini tavana astığını söylemişler, Başhekim çok üzülmüş.
Diğerleri Temel’i avluda bulup getirmişler, Başhekim Temel’e; “Evlâdım sen artık akıllandın, köyüne göndereceğim. Ama sana çok üzücü bir haberim var: Havuzdan kurtardığın arkadaşın Dursun kendini tavana asmış, çok üzgünüm” deyince, Temel ilgisizce omuz silkmiş: “Ha bizim Tursun ıslak idu, oni kurisun diye tavana bizzat ben asmış idum, üzülecek bir şey yok ki tohtur bey” demez mi?
Yaşam tarzı, düşüncesi ve konumu itibariyle; “Yetmez ama, evet!.. AKP’ye oy vereceğim” dediği zaman birçok kesimden tepki almış olan modacı Cemil İpekçi, internet sayfasından düşüncelerini şöyle aktarmış:
*Ben Sayın Tayyip Erdoğan'ın da geçmişten ve de geçmişteki tüm liderlerden ders çıkaracağını sanmıştım, yanılmışım ve merkez bir lider olacağını sanmıştım. *”Yetmez ama evet” dediğimde de Sayın Tayyip Erdoğan'ın gerisini getireceğini düşünmüştüm, meğer sanatçı olmamın hayali imiş.
*Başta düşünce özgürlüğünü savunan bir Başbakan ve de düşünceden dolayı ceza yemiş biri sonradan nasıl olur da her düşünceyi dava eder? Sayın Tayyip Erdoğan'ı etrafındaki ona zarar veren insanların konuşmalarına hareketlerine mani olabilecek kadar güçlü zannettim. Yanılmışım.
*Bazı makamlar vardır hele Başbakanlık gibi. Kişilerin sevgisine de, nefretine de katlanmak mecburiyetindedir. Çünkü liderdir, yapacak çok işi vardır. Eğer her lâfa dava açılacaksa, şöhretleri her dakika, herkesi mahkemeye vermesi lazım. Yedikleri hakaretten ya da özel yaşamlarına karışılmasından rahatsızım…
*Eğer denilenlerden dolayı, ya da rahat etmek için yön değiştirseydim, herkese pekâlâ yutturur, evlenirdim yıllar önce ve bunca hakareti de işitmezdim. (Hürriyet/20 Ağst.2013)
Aynı gün, Mısır konusunda İsrail’i suçlayan sayın Başbakan, Mısır’ın bugünlere gelmesinden sorumlu tuttuğu ve elinde belgesinin bulunduğunu beyan etmiş, hemen İsrail yetkililerinden çok düşündürücü, alay edici ve tek cümlelik, şöyle bir jet yanıt almıştı: “İsrail Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Yigal Palmor, Associated Press haber ajansının konuyla ilgili bir sorusu üzerine; ‘Bu, üzerine yorum yapmaya bile değmeyecek açıklamalarından biri’ yanıtı verildi…” Keza aynı gün ABD sözcüsünden de; "Başbakan Erdoğan tarafından yapılan açıklamayı güçlü biçimde kınıyoruz! İsrail'in bir şekilde Mısır'daki son olaylardan sorumlu olduğunu belirtmek; saldırgan, ispat edilmemiş ve yanlış...” dedi.
Nevşehir’de Hacı Bektaşi Veli’yi anma törenlerinde, yerel gazeteci Hüseyin Satı, Bakan Bekir Bozdağ’a yumruk attı. Sebebini bilmiyoruz ama, bu hareket hiç birimizin hoş göreceği bir olay değil, bir ilkelliktir!.. Ama sayın Bozdağ, mahkemenin bu saldırganı salıvermesine çok kızmış, ağzına geleni söylemiş. İyi de sayın Bozdağ, bu yasaları sizin iktidarınız çıkarmadı mı? Siz de kabul oyu vermediniz mi? Niye şimdi şikâyet ediyorsunuz? “Palalı Adam” serbest bırakıldığında da bunları söyleseydiniz de, bu kadar tepki çekmeseydiniz ya?
Bu örneklerden de görülüyor ki; daha düne kadar destek verenler, artık bu iktidardan ve sayın Başbakan Erdoğan’dan desteklerini geri çekiyorlar… Tıpkı fıkradaki gibi çok beklediler, iyi niyet gösterdiler ama, yanıldıklarını sonunda anladılar gibi görünüyor. Sakin KOŞAR…
