Ne demiştim, ‘’Türkiye yeniden bir devrim dönemine girdi. Farkındamısınız.? (1)’’
Bunun göstergeleri, ‘’1991 yılında sosyalist sistemin dağılması ve emperyalizmin kılık değiştirmeden saldırma, hakim olma’’ dönemine girmesi ile başladı.
‘’Biliyorsunuz, kapitalizm emek-sermaye sisteminde, yoğun emek sömürüsü üzerine kurulan (paranın hakimiyetine dayalı) bir ekonomik sistemdir.’’
‘’Sosyalist sistem ise, emeğin (halkın) yaşam haklarının olduğu, insan merkezli bir ekonomik-siyasal sistemdir.’’
‘’ 1960’lı yıllarda Çin ve Sovyetler Birliği arasında yaratılan sosyalist sistemin kurulması yöntemlerinin ayrıştırılmasının yarattığı güvenle1991 yılında sosyalist sistemin geri çekilmesi, emek sömürü sistemini Çin’in kapitalistleşmesi, yoğun emek sömrürü sistemi üzerine yoğunlaştırmasının rahatlığı ile hareket eden kapitalizmin, teknolojik üstünlüğü ve ekonomik zenginliğin merkezinin değişmesi ile enerji, gıda, su savaşlarını tekrar ele geçirmek için III. Paylaşım savaşının emarelerini de başlatmış durumdadır.’’
Bu nedenle attığım bir başlıktır.!!!
‘’Kendisine yapılan saldırılar konusunda, nükleer silah kullanacağını söyleyen bir Rusya ve teknolojik üstünlüğü ele geçiren Çin, Suriye konusunda ortak olarak devreye girerek emperyalizmin bölge ve Asya merkezli politikalarına karşı harekete geçmiş durumdalar.’’
Ülkemiz siyasi merkezi, 7 Haziran seçimleri sonrası ortaya çıkan seçim sonuçlarının değişimini sağlamak için farklı bir siyasal yöntem ile hem iç çatışma varlığına, hem de Suriyedeki iç savaşı derinleşmesi üzerine güvendiği siyasal ortam, Rusya’nın devreye girmesi ile ne yapacağını bilmez bir halde, sürdürdüğü düşük yoğunluklu savaş politikalarına devam etmesi konusunda ısrar ettiğini de 10 Ekim günü Ankarada yapılan eylemde patlatılan bombalar da güvenlik zaafiyeti ile kendisini göstermiş durumdadır.’’
Siyasal iktidar bir yandan, kendi güvenliklerini yaratılan güvensizlik üzerine inşaa etmek isterken, bir diğer yandan da uluslar arası siyasi misyonlarını da devam ettirmektedir.
Ülkemizdeki siyasal iktidar, uluslar arası iş ve sermaye çevreleri ile girdikleri kolkola işbirliği ülkemizi bu duruma getirmiştir.
Yalnız siyasal iktidar mı?suçludur?
Ülkede dikensiz gül bahçesi yaratarak, çalışanların emeklerinin sömürülmesi için siyasal iktidara güç veren yerli işbirlikçi sermayeyi unutacakmıyız.??
Ülkemizde 1980 askeri darbesinden sonra kurulan siyasi iktidarlar, emeğin sömürülmesinin yasal şartlarını TBMM’sinde sağlayan siyasi merkezleri ile kolkola yürüyen iş çevreleri ve onların yabancı ortaklarını unutmayalım.
Kapitalistler, kaybettikleri zemini yeni bir paylaşım savaşı ile geri almak istemektedirler.
Bugün Suriye de izledikleri politikalar da bunu görmekteyiz.
Suriyede sürdürdükleri süreç başka bir boyuta evrimleşmiş ve sürdürdükleri savaşın derinleştirilmesinin izlerini, Ankara’da patlatılan bombalarda görmekteyiz.
Ülkemizin bir iç kargaşaya sürüklenmesi sürdürülen ekonomik politikalarının açığa çıkmasının önüne geçmek için yaratılmak istenilen bir oyundur.
Ülkemizde ortaya çıkan ‘’Barış’’ ortamının sabote edilmesi uluslar arası dikkatlerin ülkemiz üzerinde sürdürülmekte olan siyasal istikrarsızlık ile devam ettirilerek paylaşım savaşına yeni bir boyut getirmek istediklerini görmekteyiz.
Soygun düzenini devam ettirilmesine dayalı bir politik süreç, ‘’aynı Libya, Irak ve Suriyedeki’’ gibi istikrarsız bir ülke yaratılarak ülkenin bölünme, parçalanması üzerine emperyalistlerin de devreye girerek hızlandırılmak istenmektedir.
Siyasi iktidarda bulunan ve ülkeyi istikrarsızlığa sürdürmek için yoğun çaba harcayanların rolleri ortadadır.
Emperyalizmin kaos yaratarak sürdürdüğü savaş politikasına karşı I. paylaşım savaşı sonrası ortaya çıkan mikro-milliyetçi savaş organlarına karşı yeniden insanlığın ortak bir dünya kurma dönemine geçirilmesinin savaşı insanlığın savaşı olacaktır.
Türkiyenin yeni bir devrim dönemine girmesine baktığım yön bu taraftır.
Ve bu insanlık ile emperyalistler arasında olacak bir savaştır.
Neşet Karadağ
11 Ekim 2015
