Ülkenin son kırk beş yılına damgasını vuran “Doğan Medya Grubu” artık yok!.. Daha önce bu gruba ait olan Milliyet Gazetesi’ni satın almış olan yandaş “Demirören Grubu”; şimdi de Hürriyet, Posta, Kanal-D ve CNN Türk gibi kuruluşları da satın aldı, herkes de bu işe şaştı kaldı, hayrını görürler inşallah!..
Peş peşe öyle olaylar yaşıyor ve öyle hızlı ülke gündemi değişir oldu ki; artık millet olarak herkesin başı dönüyor, olup-bitenlere yetişemiyor, akıl erdiremiyor, yorum yapmaya bile fırsatları olmuyor…
Bakınız, daha birkaç gün önce yeni atanacak Hâkim ve Savcıların kura çekimleri Saray’da yapıldı, bazılarına torpil yapılarak, daha atandıkları yere bile gitmeden Ankara’da görevlendirildikleri haberleri ortalığı karıştırdı…
Günlerdir tüm haber kanallarında “Afrin Zaferi” haberleri sabah-akşam verilirken; AB, ABD ve Almanya’dan gelen bazı haberler, pişmiş aşa su kattı!.. ABD’li sözcü bizimkileri yalancılıkla suçladı ya? Kahraman ordumuzun sahada kazandığı başarı, siyasi arenada birden değişime uğradı, yine savaş meydanında kazanıp da, siyaset masasında kaybedeceğimizin emareleri görülmeye başlandı ya? İran, Suriye’de elektrik ihalesini aldı, Rusya ile Çin enerji ve inşaat ihalesini aldı, sadece Türkiye bu ihalelerde avucunu yaladı ya? İşte bunun için yeni bir gündem gerekiyordu, “Doğan Medya” satın alınıverdi…
Bunlar, biz Türk insanının yapısını çok iyi biliyorlar… Çok unutkan bir milletiz, okuduğumuz ve abone olduğumuz gazetelere karşı da çok vefasızız!.. Sayın Bekir Coşkun’un Günaydın Gazetesi’nden kovulduktan sonraki şu sözlerini hiç unutmam: “Biz zannediyorduk ki, ‘gazeteden bizi kovunca, bütün okuyucularımız bu gazeteyi satın almaz, okumaz, patron da çok pişman olur ve bizim geri gelmemiz için yalvarır’ diye düşünüyorduk… Ertesi günü o gazete, bu okuyucularına bedava tencere-tava dağıtmaya başladı, bizim okuyucularımız da bizleri o gün unuttular!” diye yazmıştı…
Şimdi ‘Milyar Dolarlar’ vererek bu gazete ve TV’leri satın alanlar, herhalde başta Ahmet Hakan, Vahap Munyar, Faruk Bildirici, Ertuğrul Özkök, Nedim Şener gibi yazarları; Ahmet Hakan, Şirin Payzın ve Ahu Özyurt gibi TV programcılarını gönderip, yerlerine de birer sağlam yandaş getirirler!? Ama o yazı köşelerini kaç kişi okur, TV programlarını kaç kişi izler, onu da ileriki günlerde hep beraber görürüz!..
Bu operasyonla “Doğan Medya Kriterleri” denilen “tarafsız yayıncılık, doğru haber, eşit ve dürüst televizyonculuk” kavramları da, ödenen bu milyar dolarlarla ortadan kalkmış oldu!..
Ancak, bu işleri kotaranların bilmedikleri veya düşünmedikleri bir konu var: İşine son verdikleri bu maharetli ve tarafsız insanların bazıları, elde birkaç tane kalan gazete ve TV’lere gidecek, işlerini belki oralarda sürdüreceklerdir!.. Nasıl ki Bekir Coşkun, Uğur Dündar, Yılmaz Özdil ve Emin Çölaşan gibi isimler, büyük bir okuyucu kitlesini Hürriyet’ten Sözcü Gazetesi’ne taşıdılar, bunlar da yakında Cumhuriyet, Sözcü, Birgün, Aydınlık gibi gazete okuyucuları ile Halk TV ve Fox TV gibi kanalların izleyici sayısını hortlatabilirler!?
Ama bunu satın alanların bunları düşüneceğini hiç zannetmiyorum? Dertleri özgür basın, kaliteli okuyucu ve izleyici kitlesi, meslek kuralları, halkı doğru ve hızlı bilgilendirme filân değil ki!.. Zati bu yedek işi ‘Hobi’ olarak yapıyorlar, zati çok paraları var, az satmaktan hiç canlarını bile sıkmazlar, siz bu konuda rahat olun, e mi!? 