Bu fıkrayı geçenlerde bizim Necmettin Turgut anlattı, çok güldük…
Mübarek Ramazan günü ormanda yiyecek bir şeyler arayan Tilki hazreti, meşe ağacının altında koca bir geyik budu görmüş. Hemen yalana yalana, etrafı kolaçan ederek geyik buduna yaklaşmış, ama tedbiri de elden bırakmıyormuş. Taze budu ısıracağı sırada, geyik toynağına bağlanmış bir ip olduğunu fark etmiş, bunun bir tuzak olabileceğini anlayınca, koşar adımlarla uzaklaşıp, budu uzaktan görebileceği asırlık çam ağacının dibine bacak çelip oturmuş.
Bir süre sonra bir Kurt çıkagelmiş. Budun kokusunu alıp, meşe dibindeki geyik buduna ağzı sulanarak yaklaşırken Tilki'yi görmüş ve sormuş:
- Selâm Tilki kardeş, bu geyik budu senin mi?
Tilki pek oralı değilmiş gibi davranıp;
- Benimdi ama, Allah kabul etsin, ben bugün orucum. Hayrım olsun, onu sen yiyebilirsin kardeş, demiş.
Kurt büyük bir iştahla budu kapmış ve oradan götürürken, altındaki Bubi Tuzağı bombası patlamış, Kurt da perişan halde yere serilmiş…
Tehlike geçtiği için, Tilki hemen gelip, geyik budunu yemeye başlamış. Bir ara başını güçlükle yerden kaldıran Kurt;
- Ulan hani sen oruçtun ya kerata, ne diye budu yiyorsun!? diye sorunca, Tilki kurnaz gülüşüyle Kurt'a cevap vermiş:
- Ama demin Ramazan Topu (Bubi Tuzağı Bombası) atıldı ya, ben de orucumu bozdum, şimdi de iftarımı açıyorum kardeş, demiş…
Anadolu insanımız nüktedandır… Etrafınıza, köylerinize bir bakınız; halk arasında birçok hazırcevap, Nasrettin Hoca, Karagöz – Hacivat veya İncili Çavuşları aratmayacak nice insanlarımız vardır… Çoğu da en az o Tilki kadar kurnazdırlar… Bugün size bunlardan birkaçını, yıllardır unutulmayan anılarından bazılarını anlatacağız. İstiyoruz ki unutulmasınlar, gelecek nesillere aktarılsınlar…
--- Leyne'nin Nahiye olduğu yıllarda bir baba, askerden yeni gelmiş oğlunu, yakın köydeki bir köylüden saman almaya göndermiş. Genç, çok muzip ve tembelmiş. İstemeye istemeye köye gidip, samanı getirmiş. Babası sormuş; “Oğlum, adam beni tanıdı mı, selâm filân gönderdi mi?” deyince, zati canı burnunda olan oğlu şöyle demiş: “Seni tanıdığını söylemedi baba, ama anamı epeyce yakından tanıyormuş, ona çoook selâm söylememi istedi” demiş, iyi mi? Bu söze çok alınan babası bir daha oğlunu hiçbir yere göndermemiş…
--- Bozüyük'ün bir zamanlar büyük tütün ağalarından biri olan Ömer Ağa, hazırcevaplılığı ile bilinen biriydi. 1956 yılında, çalışkan tütün ortaklarından biri olan Palangalı Galip gelip, ağasına şöyle demiş: “Ağam kusura bakma, artık ben seninle ortak tütün yapmayacağım, kendi başıma tütün dikeceğim” deyince, Ömer Ağa iyi bir ortağını kaybetmenin öfkesiyle şöyle bağırmış; “Ülen Galip, o tütünü 'başına' dikeceğine 'kıçına' diksene!.. Orası daha samıralı (gübreli) değil mi oğlum!?” demiş…
--- 1951 yılında, Girenizler Köyü Okulu'nun Eğitmen Hüseyin'i ile Bozüyüklü İmam Atıf Hoca, Gibye'ye bir oğlan düğününe giderler. Etrafta herkes içki içtiği için, bunlarla pek ilgilenen olmamış. Eğitmen Hüseyin biraz düşünmüş; gidip boş bir rakı şişesini, çaktırmadan çeşmeden su doldurup masaya getirmiş, sert bir şekilde masaya vurarak etrafa öfkeli ve mız ara-yan gözlerle bakmaya başlamış. Hemen bu sesi ve onun sarhoş-muş gibi halini gören düğün hizmetlileri koşarak gelmişler, tanımadıkları bu genç adamların masasını mezelerle, kavurma et-lerle, tavuk kızartmaları ve közde ciğer çanaklarıyla doldurmuşlar…
Aslında hiç içki içmeyen bu iki genç, rakı şişesindeki çeşme suyunu içip, tok karınlarıyla ayrılırlarken; düğün sahipleri arkalarından şöyle demişler: “Ulan helâl olsun gençlere; rakıyı susuz içip, hiç kimseyle kavga etmeden, yalpalayıp - yıkılmadan gittiler yahu! Bu genç nesil çok iyi içki içiyor be arkadaşlar, bravo çocuklara!..”
--- Nüfus Planlaması uzman-ları, kırk yıl önce bir köye gelirler. Hamilelikten korunmada “Tak-vim Metodu, Hap ve Prezervatif Kullanma, Geri Çekme Metodu'nu anlatırlar. Diğerleri önemli değil ama, “Geri Çekme Metodu” anlatılınca, bu işe Süleyman amcanın aklı pek sarmaz. Uzmanlara; “Ulan o işi yaparken, tam o dediğiniz sırada, beni belimden sekiz öküzle çekseniz dahi, hanımın üzerinden yine alamazsınız! Bu olmaz, bize başka bir akıl verin!” diye bağırmış, uzmanlar gülmekten yerlere serilmişler…
(Bitmedi, yenimiz ve yerimiz dar ama, devamı gelecek…)
