Osmanlı İmparatorluğunun yedinci Padişahı, Padişah II. Murat’ın oğlu olan II. Mehmet, 1451 yılında babasının ölümü üzerine, ikinci defa padişahlık tahtına geçmişti... Daha 21 yaşındaydı, ama aldığı sıkı eğitim, onun yaşı üzerinde olgunluğa erdirmiş, illâ İstanbul’u (Konstantinapolis’i) Doğu Bizanslıların elinden almayı da kafasına koymuştu...
II. Mehmet, o zamanın Başkenti Edirne’de Mimar Muslihittin ve Sarıca Sekmen ile Rumelihisarı’nın yapımı sırasında İstanbul’dan kaçarak Osmanlıya sığınan Macar Top Ustası Urban’a, kale kuşatmalarında kullanılacak olan çok büyük toplar döktürdü... Bizans’ın son İmparatoru Konstantin de, hızla savunma hazırlıkları başlatmıştı: Surları yeniden güçlendirip, kulelere taş atan makineler yerleştirtti, Haliç’teki gemileri silahlandırdı, Haliç girişine de çok kalın zincirle kapatıp, gemilerin girmesini engelledi...
Padişah II. Mehmet, hazırladığı ‘150 Bin’ kişilik ordusu ile 1453 yılı Nisan başlarında Edirne’den harekete geçip, İstanbul’u karadan ve denizden kuşattı!.. İmparatora elçiler gönderip, kan dökülmeden İstanbul’un teslim edilmesini istedi, teklifi reddedildi!.. Padişah karargâhını Topkapı Semti karşısındaki Maltepe’de kurmuştu... Edirnekapı’dan Haliç’e kadar olan sol yanına Rumeli Beylerbeyi Karaca Paşa, sağ yanına Anadolu Beylerbeyi İshak Paşa ve Mahmut Paşa’yı, Galata yakınlarına da Zaganos Paşa birlikleri yer almıştı...
İstanbul kuşatması 06 Nisan 1453 sabahı, Macar Urban Usta’nın yaptığı büyük topların ateşlenmesiyle başladı... O kalın ve devasa kale surları bu topların gülleleriyle tuz-buz olup dağılıyordu!.. Bu görüntüler ve korkunç gürültüler, Bizanslıların moralini temelden sarstı, yüzyıllardır güvendikleri kalelerine hiç güvenleri kalmadı!.. Bunu gören Kilise Papazları, halka yeniden moral ve umut vermek için, İstanbul sokaklarında ‘Meryem Ana’ resimleriyle dolaşmaya, halka umut vermeye çalıştılar!.. Geceleri yıkılan surları hızla tamir ettiler, Türk gemileri Haliç’e giremiyordu, çok çetin ve çok ölümlü bir savaş devam ediyordu!..
Padişah II. Mehmet, dahîce yaptığı bir planla, bir gecede Türk donanmasını karadan yürüterek Haliç’e indirdi, sabah Haliç’te Türk gemilerini gören Bizanslılar savaşı kaybettiklerini anlayıp, surlardan dışarı kaçmaya başladılar!.. Her yerde çok müthiş çatışmalar devam ediyordu, tebdili kıyafetle savaşan İmparator Konstantin de bu çarpışmalar sırasında öldürüldü, öldüğü de halkından bir süre saklandı...
29 Mayıs 1453 Salı günü denizden ve karadan son hamle yapıldı, surlara çıkıp ‘Osmanlı Bayrağını’ burçlara diktiği sırada şehit olan Ulubatlı Hasan, artık buraların Türkler tarafından fethedildiğini tüm dünyaya göstermiş, Bizans Osmanlıların olmuş, artık binlerce yıllık bu devasa surlarda Osmanlı bayrak ve sancakları dalgalanıyordu!.. Padişah II. Mehmet’in adı; “Fatih Sultan Mehmet” olmuştu!.. Savaş sonrası Topkapı tarafından beyaz atı üzerinde şehre giren Fatih Sultan Mehmet ve komutanları, ilk olarak doğruca Ayasofya’ya gittiler!..
Savaş boyunca ihanet eden ve Bizanslılardan yana savaşan Padişahın hain kardeşi ‘Şehzade Orhan’ yakalanarak, hemen orada başı vuruldu!.. Bizans adına casusluk ettiği tespit edilen ‘Çandarlı Halil Paşa’ yakalanıp, yargılandı, kısa sürede idam edildi!.. Ancak, Bizans halkına çok iyi davranan Padişah, kısa sürede şehirde asayişi sağladı, gitmek isteyen Bizanslılara kolaylıklar gösterip, kalanlar için kiliselerini açık tutup, ibadetlerini de serbest bıraktı, kendisi de ilk Cuma Namazını Ayasofya’da kıldı...
İstanbul’un fethi, Osmanlılara dünyada büyük saygınlık kazandırdı, her yönden gelişmesini sağladı, ‘Devlet’ adı artık ‘İmparatorluğa’ dönüştü!..
Görüldüğü gibi, bu yerleri atalarımızın nasıl zorluklarla, nasıl uğraşlarla kazanıp, bizlere miras bıraktığını anlamak, hiç unutmamak için bu şanlı tarihimizi sık sık okumalı, hatırlamalı, yeni yetişen nesillerimize iyice anlatmalı ve paha biçilemez değerini her an aklımızdan hiç çıkarmamalıyız!..
