Şu kavanoz dipli dünyadan kimler geldi, kimler geçti… Yeni neslimiz bu isimleri, sözleri ve eserlerini unutmasınlar diye kısa kısa anlatacağız…
--Tarih yazarlarının; “Devlet adamı, doktor, memur, Hariciye Nazırı, Sadrazam, şair-yazar, nüktedan, zarif, kudretli, mizaç sahibi, cesur” diye tanıttıkları Keçecizade Fuat Paşa’ya; “Gerçek dostlarınız kimlerdir Paşam?” diye soranlara Fuat Paşa; “Şimdi iktidardayım, gerçek dostlarımı bilemem ki? İktidardan düştüğümde arayıp-soranlar benim gerçek dostlarımdır” dermiş… Sözü doğru da, ben merak içindeyim; bir fanide bunca meziyet bir arada bulunur mu bilemem de, ama iktidardan düşünce bir tek dostu arayıp, halini sordu mu acaba?
--Dünya malı-mülkü için Tokadizade Şekip şöyle dermiş: “Gafiller boğuşsun, sen kal uzakta/ Yalnız ibret al, dikkatle bak da/ Gün gelir hepsi barışır toprakta/ Bugün devam eden kavgayı hoş gör…”
--Merhum şairimiz Can Yücel ise “Mal Beyanını” şöyle açıklamıştı: “Avşa Adası’nda üç daire, dört üçgen, beş dikdörtgen/ Gökyüzünde bi bulut/ Bitlis’te beş minare/ Biri yazlık, biri kışlık iki platonik sevgili/ Islıkla da çalınabilen dört anonim türkü/ Palandöken’de bir palan, iki döken/ Kastamonu’da üç kasto/ Üç fay hattı/ Dünyada mekân/ Ahirette iman/ Denizde kum…” diye gidiyordu…
--Dr. Cihat Akman, kızdığı biri için yazdığı taşlamada şöyle demiş: “Çalışsa ceza vermeli, hapsetmeli derhal/ Diyecektim ki; ‘o çoktan beri mahpus’ dediler/ Bakacak hiç kimsesi, yardımcısı yok mu dedim/ ‘Kızı kerhaneci, damadı da casus’ dediler/ Hani namusu mücessemdi (sağlamdı) ve doğruydu dedim/ ‘İyi ama, paradır ondaki namus’ dediler…”
--Seçim gezisinde bir köye uğrayan rahmetli CHP Dışişleri Bakanı Turan Güneş’e kahveci, kulpu kırık bir fincanda kahvesini getirir… Çok hazırcevap olan Turan Güneş kahveciyi çağırıp; “Sen bu fincanı al, hemen bizim CHP Genel Merkezi’ne götür” der… Bir şey anlamayıp, çevresindekilere safça bakan, bir şey de anlamayan kahveciye izah eder; “Bizimkiler bu fincana bile hemen bir kulp bulup takarlar, sen dediğimi yap!” deyince, herkes gülmekten yerlere yatar…
--Artık gazete köşelerinde güzel ve keyifli yazılarını göremediğimiz sayın Selahattin Duman’ı çok özledik… İşine son verenleri de Allah bildiği gibi yapsın inşallah!..
Selahattin Duman, 29 Mayıs 2005 tarihli yazısında şöyle diyordu: “Köşe yazarı esnafından biri olarak en rahat ettiğim günler, siyaset yazdığım günlerdir… Bu mesleğe girdiğimden beri söylerim, yazarlığın siyaset yazmaktan daha kolay bir yolu yoktur; ne yazarsan yaz, gider… Herkes aslında habercilerden beslenir… Yük muhabirlerindir, lâkin namı bizim ve TV yağmacılarının olur!.. Niyet siyaset yazmak olunca, üzerine binecek bir leş muhakkak bulunur!..” diyordu…
Günler geçtikçe ne böyle esprili devlet adamlarımız kaldı, ne şairler, ne de yazarlar… Bu gidişle ne izlenecek TV, ne de okuyacak kitap-gazete bulabileceğiz… Tehlikenin farkında mısınız eyy benim güzel okuyucularım, haa!? Hemen çevrenizdeki çok ucuz olan yerel gazetelere abone olunuz, sahip çıkınız da, bari siz onları bu kötü gidişattan kurtarınız… 