Ülke yönetmek; bir sendika, dernek, belediye veya şirket yönetmeye benzemez!.. Ülkeyi yöneten kişi hukuku, tarihi, ekonomiyi, diplomasiyi, sanatı, insan ve hayvan hakları ile doğayı korumayı bilecek… Bunlardan biri veya birkaçı eksikse, yetersizse, olmaz!..
Bu dünya ülkeleri, tarihleri boyunca ne liderler gördüler; kimisi öldüğü gün unutuldu, kimisi de koca evrendeki son insan yok oluncaya kadar gönüllerde yaşayacak…
İktidarları döneminde burnundan kıl aldırmayan, ‘dediği dedik, çaldığı düdük’ olan nicelerinin iyi ve kötü sonlarını gördük, duyduk, okuduk…
Örneğin; kendi karısı tarafından zehirlenen Büyük İskender, Kobra yılanı zehriyle intihar eden Kleopatra, Roma’yı yakan Neron, Senato’da kendi oğlu Brütüs ve Senatörler tarafından öldürülen Jül Sezar… M.Ö. 44 yılının 15 Mart günü suikasta uğrayan Sezar, suikastçılar arasında oğlunu görünce; “Sen de mi oğlum Brütüs? Öyleyse yıkıl Sezar!” demişti… Bu olay sonrası Makedonya’ya kaçan oğul Brütüs çok pişman olmuş ve bir yıl sonra orada intihar ederek, her gün kan-ter içinde uyandığı rüyalarından kurtulmuştur…
Milyonlarca insanın ölümüne sebep olduktan sonra intihar eden Adolf Hitler, İtalya’da idam edilen Benito Mussolini, II. Dünya Savaşı’nda İngiltere’yi kurtardıktan sonra siyasete atılınca rezil edilen Winston Churchill, Irak halkı tarafından asılan Saddam Hüseyin, Libya halkı tarafından kıçına kazık kakılarak öldürülen Muammer Kaddafi… Bunların yanında; Küba’nın unutulmaz lideri Fidel Castro, Hindistan’ın kurtarıcısı Mahatma Gandi, hâlâ gönüllerimizin sultanı, kurtarıcımız ve kurucumuz Mustafa Kemal Atatürk…
Ülkesi için olumlu, yapıcı, kalıcı, çağdaş işler yapan mütevazı liderler gönüllerde taht kurarken; akılsızca işler yapan, genelde kendi menfaatlerini ülke menfaatlerinin önünde tutan, halkına tepeden bakan cahil, basiretsiz ve havalı liderlerin acınacak hallerini ise canlı olarak veya tarihi arşivlerde görüyoruz…
İşte onun için diyoruz ki; tarihi bilmeyen, ondan dersler almayan, mütevazı olmayan hiçbir lider kalıcı olmaz, “Unutulmazlar” arasında da asla yer alamazlar… Ama, tabii ki onlar da hatırlanırlar da; ibret almak için, O’nun gibi rezil-rüsva olmamak için hatırlanırlar, o kadar…
Çok uzağa gitmeye gerek yok; 12 Eylül sonrası 1980’li yıllarda Kenan Evren nasıldı? Herkes karşısında el pençe-divan duruyor, akıl danışıyor, yaptığı resimler çok yüksek paralarla kapışılıyor, Atatürk’ün fotoğraflarındaki gibi giyinip, O’nun kullandığı eşyalar gibi eşyalarla fotoğrafları çekilip, her gün büyük gazetelerde manşetlerden yayınlanıyordu…
Sonra ne oldu? “Darbe Yapmak”tan yargılanıp, yaşamının son günlerinde mahkûm edildi… ABD Başkanı Nixon, Mısır Lideri Hüsnü Mübarek, İtalya’nın çapkın Başbakanı Berlusconi, İspanya Kralı Juan Carlos’un kızı bile rüşvet almaktanyargılanıp mahkûm oldular…
Demem o ki; Liderlik ve Devlet Adamlığı kolay bir iş değildir!.. Bir ellerinde “Bayramlık” diğer ellerinde “İdamlık” gömlekleriyle dolaşırlar, sonları hep meçhuldür…
Ben diyeceğimi dedim, varın başımızdaki liderleri de siz değerlendirin artık…
