Yemin olsun bunları ben söylemedim, zati ünlü birilerine böyle hitap etmek benim doğal yapıma, konumuma, aile terbiyeme ve eğitim durumuma asla uymaz!.. Bu sözleri sayın Başbakan, çok kızdığı gazetecilerden sayın Yılmaz Özdil ve Yazgülü Aldoğan için sarf etti…
Bu sözleri TV’den duyunca hemen koşup, Türk Dil Kurumu’nun 2005 yılında çıkarttığı büyük sözlüğü açarak anlamlarına baktım…
Sürüngen: “1- Sürünerek giden (hayvan). 2- Yere yatay olarak uzanan (sap veya kök).
Sürüngenler: “Omurgalıların, suda ve karada yaşayabilen yılan, kertenkele, kaplumbağa, timsah gibi yerde sürünerek veya yürüyerek ilerleyen sınıfı…” diyordu… (Sayfa = 1834)…
Müsvedde ise: “1- Yazı taslağı, karalama… 2- Bir şeyin kötü benzeri, asıl olmayan…” demek imiş… (Sayfa = 1441)…
Çalıştıkları gazetelerin patronları için de; “İnsanlıktan nasibini almamış, zerre kadar vicdanı olmayan, ahlâk değerleriyle uzaktan yakından ilgisi olmayan bazı tipler… Seviye kaybına uğramış, aşağılaşmış durumdalar. Şimdi soruyorum; bunları yazanları, patronları gazetelerinde nasıl barındırıyor? Eğer bunları kapıya koymuyorsan, sen de aynı zihniyete sahipsin demektir” dedi… Aman Tanrım; bu sözleri sarf eden 76 milyonluk laik ve bir hukuk devleti olan Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakan’ı mı!? Yok yok, bu işte bir yanlışlık olmalı!?
Bakıyorum Yılmaz Özdil’e; hiç de öyle sürüngene benzeyen bir yanı yok!.. Yıllardır nasıl dik duruyor, dik şekilde doğruları yazıyorsa ve haklı olarak da Türkiye’nin en çok okunan birkaç yazarından biriyse, önceden de iki ayağı üzerinde yürüyordu, bugün de öyle… Bakıyorum kalıbına; sapa ve köke benzer bir hali de yok…
Omurga meselesi tamam, sağlam bir omurgası zati mevcut da, sürüngenlerin bir de kuyrukları olur değil mi!? Kertenkelenin, timsahın, yılanın filân… “Acaba ben mi göremiyorum bu kuyruğu?” diye düşünüp ardından çaktırmadan bakıyorum; a a a, bizim İzmirli Yılmaz Özdil’in kuyruğu da yok!..
İyi de efendim, bu böyle nasıl bir sürüngen Allahaşkına!? Gidip - gelirken bir yılan, bir kertenkele veya timsah gibi ‘kıvırttığını’ zati hiç gören olmadı!.. Sayın Yazgülü Aldoğan da öyle, dimdik vaziyette yürüyüp, yazılarına aynen devam ediyor…
İnsan birine kızabilir, öfkelenebilir, bazen diline hâkim olamayabilir, yaptıkları yasa dışı bir iş varsa dava bile açabilir? Ama onları yerin dibine batırmak için, hiç de hak etmedikleri halde, onlara her aklınıza gelen benzetmeleri yapıp, bu ağır sözleri söyleyemezsiniz!.. Hele siz, ülkeyi yönetmeye talip olarak bu ülke insanlarının önüne geçmişseniz, “bin kere düşünüp, bir kere söyleyeceksiniz!..” Çoğu konuşmalarınızda sık sık atalarımızdan örnekler veriyorsunuz, siz bunların bizzat gereğini niye yapmıyorsunuz ki?
Atamız Şeyh Edebali, damadı Padişah Osman’a nasıl nasihat veriyordu: “Ey Oğul, artık Beysin!.. Bundan sonra öfke bize, uysallık sana… Güceniklik bize, gönül almak sana… Suçlamak bize, katlanmak sana… Acizlik ve yanılgı bize, hoş görmek sana… Anlaşmazlıklar bize, adaletli olmak sana… Bölmek bize, bütünleştirmek sana…”
Eee, ben daha ne yazayım ki..?
