2000 yılından beri “Satacağızzz!.. Özelleştirme eyidirrr!.. Ekonomide devletin ne işi var yahu, satıp kurtulacağız işte!.. AB’ye gireceğiz ya, söz verdik, satmak zorundayız arkadaş!.. Bizi halk seçti, babalar gibi de satacağız işte!..” diye diye bugünlere geldik…
Geldik de, başka yerlerde uykudaki, bilinçsiz insanlar yüzünler özelleştirmeler yapıldı, Yatağan ve Milâs’ta bunu bir türlü başaramadılar…
Avrupa Birliği üyesi ülkelerin en zenginleri ve en çok sözü geçenler İngiltere, Fransa, Almanya ve Hollanda değil mi? Gidin araştırın bakayım bu ülkeleri; başta enerji sektörü olmak üzere, kendi devletlerinin elindeki kuruluşların yüzde/ kaçını özelleştirmişler!? Hepsinin elinde % 46 ile % 63 oranında devlet kuruluşu fabrikaları duruyor!..
Hal böyle iken bize akıl veriyorlar; “AB Kriterleri böyle bilader, bütün devlet kuruluşu KİT’leri ve Devlet Bankalarını satmanız, özelleştirmeniz lâzım, imzayı attınız bir kere, çabuk bunu yapınız” diyorlar… Bunlar da Devlet elindeki satmadık Cumhuriyet kuruluşu bırakmadılar.
Tamam, satalım kardeşim de, kim ve kaç paraya alacak bunları? Özelleştirildikten sonra ne olacak? Ya ülke güvenliğimiz tehlikeye girerse, ekonomimiz enerji darboğazı yaşarsa, sadece kazancını düşünen özel sektör bizim derdimize derman olabilir mi? Yoksa “fırsattan istifade” deyip de, devlete de karaborsadan satarsa ne halt edeceğiz, ekonomimiz ne hallere gelecek, bir bileniniz var mı?
Alın size üç “Özelleştirme” abidesi (!) Yatağan’da bize bakıyor işte!.. Artık abide mi, Hilkat Garibesi mi desek bilmem ama; işte devletin Yatağan Yem Sanayi, Süt Sanayi ve Bozarmut Zeytinyağı Fabrikaları… Bunlar özelleşti de “güzelleşti” mi? Kiminde başka işler yapılıyor, kiminin içinde fareler cirit atıyor, çatılarında sadece Baykuşlar tünemekteler… Beherinde 40 ile 50 işçi çalışan bu küçük fabrikalardaki memur ve emekçilere ne oldu? Kimisi emekli oldu, kimisi de işsizlikten evinde kös kös oturuyor! İşte göklere çıkardığınız özelleştirme budur!..
Kimi vatandaşımız diyor ki; “Bana ne satılırsa, zati çocuklarımı işe aldıramadım, bana hayrı yoksa kimseye de olmasın, satılsın anasını satıyım!” diyorlar…
Kimisi; “Kadrolu işçileri üç bin lira maaş alıyorlar, biz 800 liralık asgari ücrete talim ediyoruz! Termik işçisi ile oyun oynarken bile; ‘çayı – kahveyi asgari ücret alanlar içsin yahu, bana kola getir arkadaş!’ diyerek moralimizi bozuyor, satılırsa bana ne be!?” diyor…
Kimisi de; “Biz birader ile aynı arsa içinde ev yaptık, o Termik’te çalışıyor, her gün avlusunda mangal yapıp içiyor, buyur bile etmiyor! Benim çocuklar da benden aynı şeyi istiyor, bu gösterişe çok canım sıkılıyor! Termik bir satılır da, bizimki işsiz kalırsa var ya, vallahi kurban keseceğim!” diyor…
İyi de, densizlik etmiş birkaç işçi için, Yatağan’ın kaderiyle oynanır mı? Böyleleri her toplum içinden az-çok çıkar! Geçmişte olduğu gibi, bugünlerde de orada özelleştirmeye direnen sendikacı ve işçilerimize hepimiz destek vermeliyiz!
Bunu yaparken de, yakında yapılacak Sendika Delege Seçimleri’ne de, asla kimsenin karışmaması, işi sadece oy verecek işçilerimize bırakmalılardır! Bu işin şakası yok, giden gelmiyor dostlar! Böyle küçük ve münferit olayları büyütürsek, ileride Yatağanımızı küçültmüş oluruz, haberiniz ola!.. Bazı esnaflarımız vitrinlerine “ÖzelLEŞtirmeye Hayır!” pankartları asmışlar, biz bu duyarlılığı artık tüm esnaflarımızın göstermesini bekliyoruz…
Şimdi söyleyin bakayım;
“Şu santralı satmalı mı/
Devlette kalmalı mı/
Özelleştirme sevdalılarına/
Eğilip de bakmalı mı!?”
Yazımızı Âşık Musa Merdanoğlu’nun “Devran Sizindir” şiiri dizeleriyle bitirelim:
“İşçim, köylüm, perperişan çalışan/ Yatın beyler yatın, devran sizindir/ Vatandaşlar hazır etsin lokmayı/ Yutun beyler yutun, devran sizindir…/ Fakir halkı düşürdünüz tasaya/ Saygınız yok mudur Anayasa’ya/ ‘Kes Sesini’ diye Âşık Musa’ya/ Çatın beyler çatın, devran sizindir…” 