Afrikalı bir düşünür; “Avrupalılar buralara gelmezden, elimizde topraklarımız ve tapuları vardı. Onlar gelince elimize ‘İNCİL’i verdiler, topraklarımız ve tapuları ise onların ellerindeydi…” diyordu.
1492 yılında Amerika Kıtası’nın keşfi sonrasında, bu bakir topraklara koşan Avrupalılar, Kızılderili yerlilerinin çoğunu yok ettiler, sağ kalanlarını da yüksek dağlara sürdüler… Bina ve tren yolu yapmak için ormanları kestiler, daha fazla üretim için nehirleri çevirdiler, maden için dağları devirdiler…
İşte bu tahrip ortamında, ünlü ‘Kızılderili Reisi Şef Seattle’ bu olanlara kaygıyla bakıp; “Son ağaç kesildiğinde, son nehir kuruduğunda ve son balık öldüğünde; Beyaz Adam ‘Para’nın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak” demiş…
Başkasına ait oldu mu, üç kuruş fazla kazanmak uğruna, en feci şekilde tahrip ettikleri doğa için, ünlü yazar ve düşünür Harwey şöyle demiş: “Doğa, Tanrı’nın yazdığı en güzel kitaptır!..”
İşgalci Batılı devletler, binlerce yıldır masum ülkeleri soydular, soyuyorlar… Ormanları, kauçuk ağaçları, değerli madenleri, petrolleri, tarım ürünlerini ya zorla, ya da “öldüm pahasına” fiyatlarla alıp gidip, kendileri saltanat içinde yaşarken, sahipsiz ülke insanlarını yoksulluğa ittiler… Bu konuda en mağdur Kıtalar Afrika ve Asya’dır…
Batı’da ne kadar değerli olduğunu bilmedikleri tonlarca Altını, Gümüşü, Zümrüt, Elmas ve İncileri; süslü şapkalarla, naylon kıyafetlerle, boyalı şekerlerle, birkaç şişe viski veya gazozla aldatıp, ellerinden yıllarca aldılar… Sonra ateşli silâhlara merak salan yerlilere, değerinin yüzlerce katı fiyatlarla satarak, onları kazıklamaya devam ettiler…
Bir Çin atasözü der ki; “Çocuğa balık yemeyi değil, balık tutmayı öğretin!..”
Batılılar da, bu yıllarca sömürdükleri insanlara teknolojiyi, teknik bilgileri, sanayi ürünü üretimini asla öğretmediler… Yani, onlara sadece “balık yemeyi” öğrettiler, “balık tutmayı” asla ve kasıtlı olarak öğretmediler ki, sürekli kendilerine muhtaç olsunlar…
İlkel insanlar ise bunları, sanki birer Tanrı yapısı ürünler zannedip, sürekli kazıklandılar… Uyanan ülke insanları arasında “Milliyetçilik, Vatanseverlik” düşünceleri yayılmaya başlayınca da, o ülke insanları arasında “Sunî Etnik Gruplar, Mezhepler” yaratarak, birbirleriyle yıllardır savaştırdılar, soymaya devam ettiler, hâlâ da soyuyorlar…
İşte Suudi Arabiyya, Arap Emirlikleri, Kuveyt; işte Irak, Libya, Tunus…
Bütün dünya ülkelerine “Demokrasi, Özgürlük” götürdüklerini gururla söyleyen güçlü, zengin ve egemen ülkeler, neden Suudi Arabiyya’da krallık rejimine hep sahip çıkıyor!? Şeyh, Emir ve Prenslere her türlü siyasî desteği niye sağlıyorlar!? İsteseler bir günde onları yıkar geçerler, ama işlerine gelmiyor!.. Onlar orada saltanat içinde yüzerken, halkları aç ve sefilken, bunlar o Krallar, Şeyhler ve Prensler sayesinde, sömürücüler ucuz şekilde malı götürmeye devam ediyorlar çünkü… Her ikisinin de tek amaçları var; “Kazan, Kazandır, Hükmet…”
Bugün sizlere; moda siyasî ve ekonomik söylemlere yer vermeden, sıkıcı ‘akademik sözcüklerden’ uzak durarak, basit ve sohbet edercesine “Sömürü Düzeni” hakkında bir şeyler anlatmaya çalıştım: “Anlayana sivrisinek saz, anlamayana davul-zurna az” diyerek bugünkü yazıma son noktayı koyuyorum… Sakin KOŞAR…
