Başbakan R. T. Erdoğan; 20 Mayıs 2014 Salı günkü partisinin grup toplantısında, Türkiye’nin en çok okunan Hürriyet Gazetesi köşe yazarlarından İzmirli meslektaşımız sayın Yılmaz Özdil’e ve Posta Gazetesi yazarı Yazgülü Aldoğan’a çok ağır hakaretler yağdırdı…
Daha önce aleyhinde ağır yazılar yazan Emin Çölaşan ve Bekir Coşkun’u Hürriyet’ten attıran Başbakan, bu sefer de herkesin çok sevdiği Yılmaz Özdil’e kancayı takmış görünüyor? Düne kadar kendisini destekleyen, arıza başlayınca eleştiren ve hep “Ağabey” dediği Hasan Cemal efendiyi de Milliyet’ten kovdurmuş; Mümtaz’er Türköne, Ahmet ve Mehmet Altan kardeşleri defterinden silmişti…
Çoğu siyasi, kendilerine hep birer “Dikensiz Gül Bahçesi” isterler… Muhalefete tahammülleri yoktur!.. Üstelik de bunu “Demokrasi” adına, “Ülkenin Bekâsı, Refahı” için isterler… Halbuki bunlar, ‘muhalefet olmayınca demokrasinin de olamayacağının’ ayartına bir türlü varamazlar…
Abdüllâtif Şener, Ertuğrul Günay, Kemal Unakıtan ve İdris Naim Şahin gibi Bakanlarını, hele hele “ağzı var dili yok” Hakan Şükür gibi milletvekillerini küstürdü, Cemaati kendine düşman etti, bir hayli destek kaybetti… “Komşularla Sıfır Sorun” dedi, bir tane bile papaz olmadığımız sınır komşusu devlet bırakmadı… Ama bir gün olsun oturup da; “Acaba kabahat bende mi?” diye düşünmediği gibi, hep bu papaz olduklarını en ağır dillerle suçladı, yalan mı !?
Libya’da sorun çıkınca; “NATO’nun orada ne işi var?” deyip, Muammer Kaddafi’ye arka çıkmıştı. Batı’dan gelen baskılar sonucu bir de baktık ki; Kaddafi’nin devrilmesi için, uçaklarla muhalif guruba 300 milyon dolar para gönderdiği basında yazıldı…
Düne kadar “Kardeşim ESAD” dediği Suriye Devlet Başkanını Bodrumlarda ağırlayıp, bir süre sonra “Hain, Katliamcı ESED!” diye suçlamaya başlayıp, yüz binlerce muhalif Suriyeliyi konuk etti, sınır kentlerimizde huzurumuzu kaçırdı…
13 Mayıs 2014 Salı günü saat 15.15’te Soma’da kömür ocağı faciası oldu. Tamamen özelleştirme, taşeronlaşma, denetimsizlik ve ihmal sonucu, resmî olarak tam 301 madencimiz şehit oldu. Yandaş medya, her zaman olduğu gibi bir suçlu bularak, bu işten de iktidarın paçasını kurtarma çabası içindeyken, namuslu ve gerçekçi basın da esas suçluların peşine, yani iktidarın peşine düştü…
Soma’yı ziyaret eden Başbakan çok gergindi. Ama Somalı acılı aileler, ondan daha gerginlerdi… Başbakan’ı yuhaladılar, arabasını tekmelediler. Kendisi iki gence hakaret edip saldırdı, Özel Kalem Müdürü Yardımcısı zat da bir Somalıyı tekmeledi, incinen ayağı için 7 gün rapor aldı…
Bütün bu olumsuz hareketlerinden ve esas sorumlu olmasından dolayı, Yılmaz Özdil gibi gerçekçi gazeteciler haklı olarak Başbakan’ı eleştirdiler; Enerji ve Çalışma Bakanlarını istifaya davet ettiler. Yine sinirleri tepesine çıkan Başbakan, bu katliamın esas sorumlularını ortaya çıkaracağı yerde, sadece olanları eleştiren gazetecileri suçlamayı, patronlarının onları işten atması gerektiğini söyledi, yine üzerine vazife olmayan istekleri sıraladı, gazetecilere “insan müsveddesi, sürüngen, yalancı, sinsi, siyasi rantçı, patronu önünde diz çöken” kişiler olarak gösterip, yine onları aşağıladı…
Biz Yılmaz Özdil’i de biliriz, sizi de… Hani camide içki içilmişti? Hani türbanlı bacınıza saldırılmıştı? Hani Gezi Parkı gençleri darbeciydi? Hani CHP cibiliyetsizdi? Hani Soma’daki ocakta trafo patlamıştı? İktidarda olmanıza rağmen bunların hiç birisini ispat edemediniz, altında kaldınız!.. Bir oturup da, artık biraz kabahati kendinizde arama zamanınız gelmedi mi haa! Bunca yalan yeter ama yahu!? 