26 Eylül Pazar Türk Dil Bayramını kutladık, birkaç televizyon kanalı dışında konu pek de gündeme getirilmedi , haa hakkını yemeyelim sosyal medyada konu epey dillendirildi ama olay bir dar çerçevede kısılıp kaldı. Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın ‘’Türkçem Ses Bayrağım ‘’ dizeleriyle sadece bir döneme değil , Türkçenin var oluşundan bugüne kadarki süreci kastettiğini düşünüyorum çünkü başka ülkelerde durum böyle : İngiltere’de bir lise öğrencisi 16. yy ’da yaşamış Shakespeare İngilizcesini konuşamadan liseden mezun olamıyormuş ayrıca oradaki lise öğrencileri gazeteyi sözlüksüz de okuyamıyormuş bu ne demek müthiş bir kelime hazinesine sahip olmak demek bir de asırlar öncesine giden sosyolojiye , kültüre ve duygulara hakim olup o dönemle ilgili atmosfere çok kolay köprüler kurmak demek, maalesef bizdeki durum bu değil.
Geçmişten günümüze Türk edebiyatının ilk ve en önemli belgesi olan Orhun Kitabeleri uzun yıllara dayanabilecek kadar sağlam olduğu için o zamanlar göçebe yaşayan bir toplumun dili ve kültürü hakkında fikir sahibi olabilmemizi sağlamıştır 700’lü yıllarda Moğolistan’da dikilen bu anıtsal yazıtlar sağdan sola yazılmaktaydı ve Türkçemizin geçmişini 2000 yıl geriye götürecek güçlü dil yapısına ve kanıtlara sahipti , üniversitede kaldığım tek ders de Göktürkçeydi bu benim için bir nevi daha iyi olmuştu ve bu derse epey yoğunlaşmıştım , Çinlilerin okula yeni başlayan öğrencilerine alfabelerini öğretmek için dört seneyi gözden çıkardıklarına bakarsak ; tüm yönleriyle alfabesiyle , etimolojisiyle öğrendiğimiz Türk kelimesinin ilk defa olarak bir yazılı kaynakta geçtiği kitabeleri, ilk alfabemizi öğrenmek benim açımdan çok kıymetliydi. 2005 yılında Türk Dil Kurumu’nun yayınlamış olduğu sözlükte Göktürkçeden 80 kelime şu anda aktif olarak dilimizde kullanılmaktadır bunlardan birkaçı: Aç, Alp, aş, tümen, yaz, yazı, yol, yurt, yüz…
13. yy’da Karamanoğlu Mehmet Bey tarafından yayınlanan ‘’ Bugünden sonra divanda, dergahta, çergahta ,mecliste ve meydanda Türkçeden başka dil konuşulmayacaktır.’’ fermanı o günlerde mi kaldı ? 1839 Tanzimat Fermanı ile birlikte her alanda başlayan gardrop yenilikçiliği maalesef günümüze kadar gelmiştir ve dilimizi paramparça etmiştir Halide Edip Adıvar ‘’Sinekli Bakkal’’ kitabında Fransız hayranlığı çok güzel dile getirilmiştir , yanlış batılılaşmanın vurgulandığı bir başka roman ise Recaizade Mahmut Ekrem’in ‘’Araba Sevdası’’ kitabıdır.
26 yaşında dünyanın en genç profesörü unvanını alan Oktay Sinanoğlu, Her fırsatta milli kültürün inşası ve korunmasında Türkçenin önemine dikkat çekmiştir. ‘’Bye Bye Türkçe’’ kitabında bakın dille ilgili neler söylüyor ‘’ İngilizler ve Amerikalıların tek gayesinin dünyayı sömürgeleştirmektir , aslında benim en büyük buluşum İngiliz ve Amerikan numaralarıyla Türkçeyi yok etmek üzere yola çıktıklarını anlamam. Modern dünyada bir ülkeyi sömürge haline getirmek için savaşla , topla uğraşmayacak , dilinden başlayacaksınız.’’ İfadelerini kullanarak dil konusunu can damarından yakalayıvermiştir.
Tanzimattan bu yana algı operasyonlarıyla bizleri küçümseyen zihniyetle nasıl başa çıkabiliriz : Elbette bilgiyle, birikimle , teknoloji üretmekle . Teknolojiyi biz üretirsek ürettiğimiz nesneye de ismini biz vermiş oluruz . Dünyada en fazla konuşulan 6. dil olan Türkçemiz sanırım bunun için yeteri kadar kelime hazinesine sahiptir . Computer yerine bilgisayar demekle fridge yerine buzdolabı demekle olmuyor bu işler , bir dil yabancı dillerden gelen kelimenin yerine tamlama yaparak kelime üretmeye başlamışsa bilin ki o dil can çekişiyordur ya peki ne yapacağız tank üreteceğiz adını Altay koyacağız , uydu üreteceğiz adını Göktürk koyacağız bir de ne yapacağız biliyor musunuz Şeyh Galip’in 1782 yılında Osmanlı Türkçesiyle yazmış olduğu Hüsn-ü Aşk mesnevisini anlayarak okuyabileceğiz , hadi onu da geçtim daha yüz yıl önce yaşamış İstiklal şairi Mehmet Akif Ersoy’un Safahat kitabını okuyup anlayabildiğimiz zaman sanırım dilimizle barışmış oluruz.
