“Her nimetin bir külfeti, her külfetin de bir nimeti olur” diyen atalarımız, aslında ne demek istiyorlardı?
Biz de 30 Mart 2014 Pazar günü tatilimizi bırakıp, işimizi – gücümüzü bırakıp, bizi yönlendirdikleri sandıklara oy vermeye gideceğiz… Kapılardaki seçmen listelerini tarayıp, oy kullanacağımız sandığımızı bulacağız. Sonra sıraya girip, seçmen kartlarımızı ve kimliklerimizi sandık görevlilerine verip; Büyükşehir Belediye Başkanlığı, İlçe Belediye Başkanlığı, Meclis Üyeleri, Mahalle Muhtarı ve Azaları için ayrı ayrı oy kullanacağız… Bu işi ne kadar zamanda yapacağımızı da Allah bilir…
Yani bizler, vatandaş olarak içimizden geldiği gibi, hiçbir karşılık beklemeden bu işi yapacağız… Sandık görevlileri haklı olarak bu zahmetlerinin karşılığı olan ücretlerini alacaklar. Seçilenler birer makam, koltuk ve birer mevki sahibi olacaklar. Yani, çektikleri seçim külfetinin nimetini böyle alacaklar…
Ya biz seçmenler için, bu külfetin nimeti ne olacak? Şu üç ana sonuç olacak:
1-) Beğendiğimiz ve güvendiğimiz birilerinin seçimi kazanması…
2-) Ülkedeki kötü gidişin değişmesine sebep olacak bir seçim sonucunun ortaya çıkması…
3-) Yalan söylediğine, hırsızlık yaptığına, tüm özgürlükleri kısıtladığına inandığımız yöneticilerin, bu seçimde tasfiye olmalarını sağlayacak bir ortamın doğmasını sağlamak…
Peki, bu bir Yerel Seçimdir… Genelde bu istediklerimiz olabilir mi acaba?
Bu sorunun yanıtını verebilmemiz için, 1989 Yerel Seçimlerine bir bakmamız gerekir:
Başımızda, şimdiki gibi tek başına bir Anavatan Partisi iktidarı vardı. Burunlarından kıl aldırmıyor, tıpkı bugünkü gibi muhalefeti hep küçümsüyor, dalga geçiyorlardı. Özal, bir gün Erdal İnönü’ye; “Sen benimle uğraşamazsın, git de benim Küçük Turgut’la (?) uğraş” demişti, hatırladınız mı? “Küçük Turgut?” neydi, işte bir tek o anlaşılamamıştı?
Bu seçimde de iktidar, Belediye Başkanlıklarının yine % 80’ini alacaklarını iddia ediyor, muhalefeti küçümsüyor, büyük paralarla yaptırdıkları anketlerden hep iktidar partisi birinci parti çıkartılıyor, güya seçmenler etkileniyordu…
Ama ne oldu? Bir yanda SHP Lideri merhum Erdal İnönü; “İktidarı limon gibi sıkıp, bir kenara atacağız!” diyerek, bir yandan da DYP’nin başındaki Süleyman Demirel; “Devlet elden gidiyor!.. Bu acemi iktisatçılarla, bu naylon papatyalar devleti batırıyor, Barajlar Kralı Babanız Geliyor!” diyerek, iktidarın elindeki % 80 Belediye Başkanlığını aldılar, o Yerel Seçim de iktidarın sonunu böyle hazırlamıştı…
Şimdi takkeleri önümüze koyup düşünelim ve soralım: Bu ülkede 10 milyon “Genç Seçmen” var… 10 milyon da “Emekli Seçmen” var… Diğerlerini hiç saymaya gerek yok…
Eyy benim genç seçmenlerim; hayatınızdan memnun musunuz? İşiniz var mı? Üniversiteye gidebildiniz mi? Mezun olduğunuzda iş bulabildiniz mi? Anayasal hakkınız olan Taksim ve Gezi Eylemlerinde, istediğiniz gibi hareket edebildiniz mi? Edebildiyseniz eğer, bu 9 genç arkadaşımız meydanlarda neden öldürüldüler, yüzlercesi gözaltına alınıp, onlarca gencimiz neden kör olup, sakat kaldılar? Bunları hep; “% 50’yi evlerinde zor tutuyoruz!” diyenler yapmadı mı? Şimdi onlara siz de deyiniz ki; “% 70’i evlerinde zor tutuyoruz!..”
Eyy benim gibi emekli kardeşlerim; iktidarın her yıl alışkanlık haline getirdiği “%3 + %3 = % 6” oranındaki gülünç emekli maaşı zammı size yetiyor mu? Bu gülünç zamdan sonra aynı iktidarın benzine % 24, ekmeğe % 18, telefona % 17, elektriğe % 19, ete % 22, sigaraya % 32, rakıya % 37 zam yapması sonrasında, elinizde harcayacağınız paranız kalıyor mu? Yoksa, tıpkı benim borçlu olduğum Marketçi Emin’in, Tuhafiyeci Ali Suat’ın, Ayakkabıcı İbrahim’in önünden kamuflajla veya desturla geçtiğim gibi mi geçiyorsunuz!? Sayın Kılıçdaroğlu dışında, biz emeklilerin sorunlarını, bu seçimde yeterince dillendireni de göremiyoruz!.. Artık herkes bilmeli ki; bu seçimler adeta bir ‘referandum’ havasına girmiştir!
Gidişattan memnunsanız, gidip iktidara yine oy veriniz!.. Değilseniz eğer; 1989’u düşünerek, sizin külfetinizin karşılığı olan nimeti ödemeyenlerin hakkından, o oylarınızla geliniz!..
Sakin KOŞAR…
