CHP ve MHP, Cumhurbaşkanlığı için "çatı aday" olarak Prof. Dr. Ekmelettin İhsanoğlu üzerinde anlaştı. Ben bu konuda MHP'nin tavrına bir şey diyemem. Benim için önemli olan CHP'nin tavrı. CHP, seçim kazanma uğruna, sağ-liberal ve muhafazakâr adaylardan medet umar hale geldi. CHP, seçim kazanma uğruna kendi ilkelerini ve kadrolarını yok saymaya ve sırtını sola dönmeye başladı. CHP, oyunu, sağ-liberal ve muhafazakâr düşüncelere doğru yelken açarak, arttırmaya çalışıyor. CHP, onlara benzeyerek değil ancak onlardan farkını ortaya koyarak oyunu arttırabilir ve iktidar alternatifi olabilir. Aslı varken, taklidine kimse itibar etmez.
CHP, İslamcı kimliğe sahip birisini aday göstermekle yanlış yaptı. Belki bu şekilde Başbakan Erdoğan'ın önü kesilebilir ama CHP açısından muhafazakâr dünyanın değirmenine su taşımak, CHP'ye hiçbir şey kazandırmaz. CHP sol değerlere sahip, insan haklarını savunan bir kişiyi aday gösterebilirdi. O kişi, Kürt seçmeninin de oyunu alabilecek bir aday olabilirdi... Bu konuda BDP-HDP ile bir birliktelik sağlanabilirdi.
Bu kişi AİHM yargıçlığı da yapmış olan İzmir Milletvekili Rıza Türmen olabilirdi. Rıza Türmen, barış-demokrasi ve insan hakları temelinde, toplumun her kesiminde, herkesin üzerinde birleşebileceği bir isim olabilirdi! CHP, bu şansını kaçırdı.
Bu sayede ülkede, güçlü bir sol muhalefetin temelleri atılmış olurdu ve aynı zamanda aydınlar, sanatçılar, sivil toplum kuruluşları ile diğer sol partilerle yapılan görüşmelerden çıkan eğilimlere de uygun düşerdi. CHP, sağ-liberal-muhafazakâr politikalara dümen kırmakla, sırtını sol ve çağdaş sosyal demokrat değerlere dönmekle kan kaybediyor ve ebedi muhalefet olarak rotasını belirliyor. Bu gidiş, CHP açısından, yakın gelecekte iyi sonuçlar doğurmayacak...
CHP, Erdal İnönü başkanlığındaki SHP’den bu yana Kürt seçmeninden koptu, Kürt seçmeniyle bir türlü barışamadı. SHP döneminde, parti, Doğu ve Güneydoğu illerinden oy alan bir partiydi. O zamanlar CHP-SHP çizgisi, Kürtlerin de oy verdiği bir partiydi. SHP döneminde, ortaya konulan Kürt sorununun çözümüne yönelik proje ve öneriler, kabul görüyor, değerlendiriliyordu. 1992’deki birleşmeden sonra, Baykal yönetimindeki CHP, Kürt seçmeninden hızla uzaklaştı ve o zamandan bu yana Kürt seçmeniyle olan barışma bir türlü gerçekleştirilemedi. Parti, ülkenin Batı yakasında varlığını sürdüren bir parti haline getirildi...
Hükümetin Kürt açılımıyla ilgili ortaya koyduğu projelerin içi CHP tarafından doldurulabilir, bu konuda sürece yön veren bir konumda olabilirdi CHP… Bunu da beceremediler. Ve bu tıkanıklık, sürece yön verememe durumu hâlâ devam ediyor…
CHP açısından Kürt seçmeniyle veya Kürtlerle barışmanın ilk adımı, Cumhurbaşkanlığında, ortaya çıkarılacak bir adaya, HDP-BDP çizgisinin de desteklemesinin koşulları yaratılabilirdi. Cumhurbaşkanlığı seçimi, Kürt seçmeniyle, Kürt siyasetiyle diyalog kanallarının açıldığı bir sürecin başlangıcı olabilirdi. Olmadı. Bu fırsat kaçırıldı.
CHP’de eksik olan şey, CHP içinde, parti politikalarına yön verecek güçlü bir “sol” kanadın, yapılanmanın olmayışıdır. ÇHP içinde ve tabanında bunun sağlanması gerekiyor. CHP, sağa kayarak, muhafazakârlaşarak, liberal politikaları savunarak bir yere varamaz, büyüyemez. CHP’yi büyütecek olan, sol kimliğe bürünmesi, kendi özüne dönmesi ve çağdaş sosyal demokrat bir parti olma yolunda çaba göstermesidir…
