Zati iktidar partisi kongresinden üç gün önce “Genel Başkan” olarak açıklanan sayın Binali Yıldırım’ın ismi, 22 Mayıs 2016 Pazar günü 1400 küsur delegenin katılımıyla, sadece tasdik edilmiş oldu…
Seçim; “Bir yere aday olan birden fazla kişi arasından, en çok oyu alma yarışı, birini tercih etme işi” değil mi? Ya bunlarınki neydi? Adı zati belirlenmiş kişiyi, 81 İlden binlerce partiliyi Ankara’ya getirerek, sanki ‘seçiyormuş gibi’ yaptırarak, bir günlüğüne orada oyalamaktı…
Atanacağı dünden belli olan bir muhterem ve görev alacakları günler öncesinden bir kişi tarafından belirlenmiş yardımcıları için bunca araba sürmeye, bunca benzin yakmaya, bunca güvenliğe, bunca trafik aksamalarına, bunca insanı işinden-gücünden alıkoymaya ne gerek vardı ki!? Hepsi bir “A-4” kâğıdına yazılıp da, bir danışman tarafından basın mensuplarına okunsa, daha tasarruflu ve zahmetsizce bir “seçim (!)” yapmış olmazlar mıydı acaba?
Herhalde olmazdı? Neden? E canım o zaman adına “İleri Demokratik Seçim” diyemezlerdi ki… Önce ne yapıldığı önemli değildi, önemli olan bunca insanın oraya gelip de, “Seçim Yapmış Gibi” davranarak, memleketlerine dönerken birbirlerine; “Valla çok iyi bir seçim yaptık, zati benim gönlümden de Binali Bey geçiyordu” diyemezlerdi ki…
Zaman zaman iktidar partili arkadaşlara takıldık; “Yahu, aylarca meydan meydan gezerek 23 milyon küsur oy vererek Başbakan yaptığınız Ahmet Beyi indirip, yerine İzmir’de Belediye Başkanlığını bile kazanamamış Binali Beyi getirdiniz, içiniz rahat mı, sizin anladığınız demokrasi bu mu?” diye sorduğumuzda, bize aynen şöyle dediler; “Hımmm, siz CHP’liler aynı lideriniz Kılıçdaroğlu gibi hınzırsınız, bizi birbirimize düşürmeye çalışıyorsunuz!.. Bu kafalarınız yüzünden bir kere bile iktidara gelemiyorsunuz ya!.. Size ne bizim demokrasimizden kardeşim!?” diyorlardı…
Ben bu durum üzerinde çok kafa yordum arkadaşlar, biz biraz fazlaca kitap okuyoruz galiba? 1970’li yıllarda böyle fikir çatışmaları para ediyordu; çünkü sağcısı da, solcusu da, muhafazakârı da, voleybolcusu da, futbolcusu da okuyorlardı… Şimdi öyle mi ya? Şimdi o ellerde kitaplar yerine cep telefonları, tabletler, bilgisayarlar var…
O yıllarda çoğumuz toplu taşıma araçlarını kullanıyorduk, şimdi çoğunun altında Mercedesler, Harley-BMW motosikletler var!.. Fikir yok, zikir var… Okuyarak ihya olma yok, ihale alarak İlâh olmak var… Vatan ve millet için değil, milletin “A…’na koymak” için çalışmak var… Kurucu ağır abilere saygı filân yok, birilerinin kucağına oturup, “parsel parsel satış yapmak” var… Gülmek yok, üç kişiyi bir arada gördünüz mü hemen ağlamak var… Şehitlere “Kelle” diyen yok, artık onlara “Peygamber Yolunu Belle” diyenler var…
Yahu, lâfı yine nereden alıp, nerelere getirdik… 22 Mayıs AKP Kongresi vatana ve millete hayırlı olsun!.. Yeni Başbakanımız, tıpkı adı gibi binlerce hayırlı işler yapsın, çekemeyenler de karşıdan kıskanarak ve yutkunarak baksın inşallah!..
Sakin KOŞAR…
