10 Kasım günü her yeri Atatürk fotoğraflarıyla donatarak “Sapına kadar Atatürkçü” olduklarını tüm dünyaya ilan edenlerle, Atatürk’e duydukları nefretin tavan yaptığı 10 Kasım’ı bir bayram havasında geçirenlerin o gün hissettikleri duygulardan kurtulamaması dileğiyle…
Unutturmamaya devam…
Ankara'da yakıcı bir yaz günü idi. Atatürk beraberinde arkadaşları ve yaverleri olduğu halde Kızılcahamam'a giderken Kazan Köyü yakınlarında durmuş ve otomobilinden inmişti. Köyün kadını, genci, yaşlısı, ihtiyarı köylerin içinden geçen, köşede duran bu yabancı konukları görünce hep beraber koşuştular. Kimi su getirdi, kimi ayran, bunlardan biri, güğümünden aktardığı soğuk ayranı Ata'ya uzattı:
"Bir soğuk ayran içer misiniz?" dedi.
Bu çorak iklimin kavurduğu yüzünde bronzlaşmış Türk kadının en bariz ifadelerini taşıyan, bir Türk anası idi. Böğrüne sıkıştırdığı kundağı biraz daha bastırdıktan sonra, sağ elindeki ayran bardağını uzattı, bekledi. Ata'sı, ayranı kana kana içmiş ve bir an durakladıktan sonra ona;
"Senin kocan kim?" diye sormuştu.
Köylü kadını, yüzü tunçlaşmış, elleri nasırlı bir Türk anası idi; Ankara'nın kendine has şivesi ile kocasının Sakarya harbinde boğazından yaralanmış bir cengâver olduğunu söyledi. Ata bir soru daha sordu:
"Ne zaman doğdun?"
"1919'da Atatürk Samsun'a çıktığı zaman doğdum."
Ata, bir an düşündü. Yıl 1934 idi. Kadının bu ifadesine göre 15 yaşında olması lazım gelirdi. Hâlbuki karşısındaki kadın 25 yaşlarında görünüyordu; tekrar sordu:
"Nasıl olur?"
Evet, nasıl olurdu. Bu Satı kadın hiç tereddütsüz, o her zamanki nüktedan haliyle ve memleketin işgal altında geçirdiği acı yılları ima ederek:
"Evet Paşam, ondan evvel yaşamıyordum ki!"
Bu söz Ata'yı bir hayli düşündürdü. Ayrılırken yaverine kadının ismini ve adresini not ettirdi. Daha sonra biz, Satı kadını Büyük Millet Meclisi'ne giren ilk 18 kadın milletvekili arasında gördük…
Satı Kadın gibi daha nicelerinin doğumudur 1919, 1881, 1920, 1922, 1923…
Evet, belki Atatürk ve onun silah arkadaşları olmasaydı yine olacaktık fakat bu eşsiz Anadolu toprakları üzerinde ezan sesini duyamayacak, dalgalanan Ay-Yıldızın gölgesinde özgür bir şekilde Ayşe, Ahmet, Mustafa, Fatma olarak yaşayamayacaktık.
Atatürk; Doğusundan, Batısına, Kuzeyinden Güneyine tüm Türkiye’nin istiklâli için atılmış direniş tohumudur… Bu yüzdendir ki evet belki O olmasaydı da olabilirdik ama o eşsiz düşünceleri olmasaydı n... olurduk…
Anladınız siz onu!
Zaten Satı Kadın cevabın âlâsını vermiş…