Yaşamak; hiçbir etliye-sütlüye karışmadan, sadece yiyip-içip-gezip-eğlenip-uyuyup-mal-mülk edinip, bunlarla şişinmek değildir!..
Yaşamak; her canlının hakkı ve o canlıların bıraktıkları eserleri korumak, kendi neslimizden sonrakilere aynen bırakabilmektir…
Üzerinde yaşadığımız ve ne zamandan beri biz canlılara mekân olduğu bir türlü kestirilemeyen şu kavanoz dipli Dünya, tüm canlıların ortak malıdır!.. Bu dünya üzerindeki her şeyde, İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth, ABD Başkanı Obama ve Rus Devlet Başkanı Putin kadar; şu anda medeniyetten uzak Amazon yerli kabile üyeleri ve dünyanın en fukara Afrika ülkelerindeki zenci çocuklarının da eşit hakları vardır… Söz konusu yeşil, dağ, deniz, ova, nehir, sağlık ve doğal yaşam olunca, dünya üzerindeki 183 ülkenin bütün sınırları, otomatik olarak tedavülden kalkıverir…
İşte bu haklar var ya, bu eşit haklardan; biri çıkıp da daha fazlasını edinme, sahiplenmeye kalkışması sırasında, diğer hak sahiplerinin karşı duruşuna, onlara direnmesine biz “SAVAŞ”; hakkını koruyana “Savunan, Mazlum”, o hakkı zorla elde etmeye kalkışana da “Saldırgan, İşgalci” diyoruz…
Açın tarih kitaplarını, binlerce yıldır yapılan savaşlara bir bakınız… Bu çatışmaların hepsi de “hak gaspı” karşısında ölümüne mücadelelerden ibarettir… İşte bu savaşlarda, bazı istisnalar dışında, genel olarak hep “güçlü” olanlar galip gelmişlerdir… Ancak, bizim “Kurtuluş Savaşı, Hindistan, Kıbrıs, Küba, Vietnam”daki gibi mücadeleler, işte bu istisnalar içinde yer alırlar ve çok az sayıdadırlar…
Eğer değerli Madenler, İpek ve Baharat olmasa idi, Avrupalıların çok tehlikeli Çin ve Hindistan yollarında ne işleri olurdu? Irak ve Afrika’da mücevher ocakları olmasaydı, Batı insanları oralara adım atarlar mıydı? Altında petrol olmasa, bu Okyanus ötesi ülkelerin Arap çöllerinde ne işleri vardı?
Bütün savaşların kökeninde, kendine ait olmayan, ama kısa yoldan insanları ve ülkeleri zengin eden hammaddelerin varlığı, binlerce yıldır süren savaşların yegane sebepleri olmuştur… Teknolojinin gelişmesi, ulaşım ve iletişim daha kolay ve çabuk yapılması arayışları, ortaya bir de “Savaş Teknolojisi” yaratmıştır… Denizciliğin ve havacılığın gelişmesinde, tüm keşiflerde, işte bu hammaddelere çabuk ulaşma içgüdüsü yatmaktadır…
Düşününce endişeye düşüyorsunuz; güçsüzlük ve fukaralık da, yeraltı ve yerüstü zenginlikleri de düşmanlarınızı size çekiyor!.. Afrika’da güçlü ülkeler olsaydı, yüzlerce yıl gemilerle gelip, bu insanları toplayıp da, tarlalarda karın tokluğuna çalıştırılmak için, köle pazarlarında satabilirler miydi?
Neyse; kafa yapısı değişmediği sürece, günümüzde de bu işgal, güçsüzleri köle gibi kullanma, doğayı gerçek sahiplerinin elinden zorla alma çabaları hâlâ sürüp gidiyor… Rize’de 11 Temmuz günü yaşanan olay da aynen böyle bir girişimdir!.. Yüzyıllardır nesilden nesile miras geçen Yaylalar, bir aklıevvelin; “Buranın yayla yollarını yapıp, birbirlerine bağlayacağız, böylece ‘Yeşil Yıl Projesi’ gerçekleşmiş ve buraları da turizme açılmış olacak, insanlarımız çok para kazanacak” diyerek harekete geçmesi, yayla sahiplerini kızdırdı, yaşlı ve bilinçli Havva Nine de; “Vali bize ‘Çapulcu’ diyor! Biz çapulcuysak sen nesin!? Devlet, bizim sayemizde devlettir! Ben halkım ve buralıyım! Burası bizim malımız! Bu yolu istemiyoruz, yaylamızı ve yeşilimizi ölüm pahasına koruyacağız, gidin buradan!” diyerek, iş makinelerinin önüne oturdu, kimse de onu kaldıramadı…
Haberi izlerken gözlerim dolu dolu oldu; 2007 yılındaki “Bozüyük-Gökpınar Köy Kadınları”nın, Muğla Belediyesi’nin kazacağı 5 adet su kuyularına karşı aynı başarıdaki, o harika direnişlerini hatırladım… Biliyor musunuz; Havva Nine ve köylülerinin bu haklı direnişi sonunda, o yayla katliamı projesi de durduruldu… Sakin KOŞAR…