Daha önce kendi doğduğu yer olan Ula - Gökova Beldesi’nde bir sokağa adı verilmişti. Sonra Akyaka Beldesi’nde bir caddeye adı verildi. Şimdi de, Haziran – 2013’te TOKİ’nin yapıp da Muğla Belediyesi’ne devrettiği Amfi Tiyatro’ya; “Prof. Dr. Şadan GÖKOVALI Açık Hava Tiyatrosu” adı verildi…
Hani deyim yerindeyse, Muğla’da saygıdeğer Prof. Dr. Şadan Gökovalı büyüğümüze, tam üç defa “Ölümsüzlük İksiri” içirilmiş oldu. Hem de, birçok büyüğümüze ancak öldükten sonra verdikleri onur ve ödül, bizim Muğla Doktoru” büyüğümüze daha yaşarken verildi ki, bizce de hep olması gereken harika bir işi başardılar!..
Bu güzel, anlamlı düşünce ve eylem nedeniyle, Muğla Belediye Başkanımız sayın Dr. Osman GÜRÜN ve Meclis Üyelerini yürekten tebrik ediyor, huzurunuzda kutluyorum!..
Haziran’da yapılan bu törene hasta haliyle Şadan Gökovalı büyüğümüz de katılmışlar. Önceden haberimiz olsa, mutlaka bizler de katılırdık, ama haber edenimiz olmadı. Çünkü Şadan Hocamla ilk tanıştığımız günden beri kendisinden çok bilgiler edindik, çok kitaplar gönderdi, telefonda konuştuğumuz her dakika, bir konuda kendisinden asla unutamayacağımız dersleri alır da, öyle birbirimize veda ederdik… Ayaküstü beş dakika sohbet ettiğimizde, kendisinden en az beş önemli ve kalıcı bilgi sahibi olurduk…
Hani atalarımız; “Gözden ırak olan, gönülden de ırak olur” derler ya? Bizler de İlimizden biraz uzakta ve aynı durumda olduğumuzdan, bu işlerden erken haberi olan arkadaşlarımızın da pek paylaşımcı şekilde davranmadıklarından dolayı, böylesi etkinlikleri ancak ertesi günkü gazete haberlerinde okuyabiliyor, çok da üzülüyoruz…
Neyse; Dr. Osman Gürün Başkanım ve Meclisi, bazı seçilmişler gibi davranmıyorlar! Bir yere kendi isimlerini verdiklerini de duymadık! En uygun ve en hak eden insanımıza bu onuru bahşediyorlar ki, bu davranışları da hepimizce saygıyla karşılanıyor!..
Muğla’mız, hiçbir yere benzemeyen zenginliklerle, saygın kişilerle dolu bir İlimiz…
İz bırakan Şairlerimiz var, Yazarlarımız, Tarihçilerimiz, Araştırmacı Gazetecilerimiz var! Okul yapanlar, yaptıkları yatırımlarla Muğla’mızın ilerleten, işsizliği azaltan insanlarımız var, kültürümüzü ve turizmi geliştirenlerimiz var!.. Tabii ki onlar da unutulmayacaktır… Belki efsaneyi bilenleriniz vardır: Lokman Hekim’in “ölümsüzlük iksiri”ni bulduğu, ancak formülü kaybettiğine dair efsaneler mevcuttur. Formülü nasıl kaybettiği ise değişik kaynaklarda, değişik şekillerde anlatılır: Bir efsaneye göre, içinde “ölümsüzlük iksiri” bulunan şişeyi köprüden geçerken düşürüp kaybetmiş; bir başka efsaneye göre ise, eline yazdığı ölümsüzlük formülü yağmurda silinmiştir. Bir rivayete göre de iksir, Allah’ın emriyle Cebrail tarafından yok edilmiştir. Bir rivayete göre; Davut Peygamber Lokman Hekim’e bir koyun kesmesini ve kendisine en iyi yerinden iki parça et getirmesini söyler. Lokman Hekim koyunun yüreğini ve dilini getirir. Başka bir gün Davut Peygamber, kendisine koyunun en kötü yerinden iki parça et getirmesini söyler. Lokman yine yüreğini ve dilini getirir. Davut, neden böyle yaptığını sorunca Lokman Hekim şöyle cevap verir: “İyilik için kullanıldığında yürekten ve dilden daha iyi bir şey yoktur. Kötülük için kullanıldığında da yürekten ve dilden daha kötü bir şey yoktur…”
Neyse, bilim adamlara bu iksiri bulmak için kimya laboratuarlarında çalışmaya devam ededursunlar da; bizim Muğlalılar “ölümsüzlüğü” çoktan bulup da uyguladılar bile…
Değerli Şadan Gökovalı öğretmenime bu tarihi jestler çok yakıştı, hepimize hayırlı olsun!.. 