Aslen Avusturya’da 1947 yılında doğan, Kırım Tatarı bir göçmen ailenin çocuğu olan İlber Ortaylı; Ortaokul ve Liseyi İstanbul ve Ankara’da okudu. Ankara Üniversitesi tarih bölümünden mezun olup, Chicago Üniversitesi’nde doktora yaptı, sürekli kendini geliştirdi, çeşitli üniversitelerde ders verip, Topkapı Sarayı Müdürlüğü yaptı.
Bugün; Türkçe, Osmanlıca, Kırım -Tatarca, Arapça, Farsça, Almanca, Fransızca, İtalyanca, Latince, Yunanca, Rusça, Slovakça, Romence, Sırpça, Hırvatça ve Boşnakça dillerini bilmektedir…
Her konuşmasında verdiği engin bilgiler yanında, zaman zaman kızarak veya espri olsun diye söylediği ilginç sözler ve suçlamalarla içimizde yer etmiştir… Genelde tekdüze, aynı tonda akıcı konuşur, ama verdiği ilginç bilgiler yüzünden kimse karşısında uyuklamaz…
Son olarak, ünlü sanatçı Kenan Işık’ın rahatsızlanması sonrasında, onun sunduğu programı sırayla ünlü insanlarımız sunuyorlardı. Sıra Prof. Dr. İlber Ortaylı’ya gelince, yarışma sırasındaki esprileriyle tekrar gündeme oturdu… Herkesi cahil gören, bazen de aşağılayan sözleri, sosyal medyada yazılım ve izlenme rekorları kırdı… Biz ise, kendisi yukarıda yazdığımız 16 ayrı dili bilen birisi olarak, ne kadar hava atsa yeridir diye düşünenlerdeniz…
İşte yarışma sırasında ve öncesinde söylediği iddia edilen sözlerden bazıları: “Bak kızım, gözlükle bakıyorum, yine sende ‘beyin’e benzer bir şey göremiyorum… Bana soru sorabilmen için, en az 7 dil bilmen lâzım evlâdım… Sen hiç kerpiçten gökdelen yapan birini gördün mü? En az 5 kitap yazmayan cahildir (Eyvahhh, benim hemen üç kitap daha yazmam gerekiyor!)… Sizin TV kanalı çok b.ktan bir kanal be kızım… Çok cahilsin, keşke ölsen!.. O kadar bilgiliyim ki, sen bile bana ödül veriyorsun… Aman ha, IQ’sü (zekâ seviyesi) düşük olan hiç kimse benim sedyemi taşımasın!.. Bu mahallede herkes cahil, öyleyse toptan yıkılmalı…”
Bazıları bu sözlere kızabilir? Ama tarihe bakınca, büyük buluşları yapan bilginlerin kaç tanesini biz normal biliyoruz ki: Ampulü bulan Edison, zaman zaman neden kuluçkaya yatardı? Suyun kaldırma gücünü bulan Arşimed; hamamdan çırılçıplak sokağa çıkıp; “buldum, buldum!” diye niye bağırdı? Atomu parçalayan Albert Einstein, neden önüne gelene dil çıkarırdı? Kuşlar gibi uçmak isteyen Hezarfen Ahmet Çelebi’nin yerinde kim olsa o kuleden uçmaya kalkışırdı ki? Adını vermeyeyim; bulduğu duvara işeyen ünlü matematikçinin o yaptığını, siz olsanız yapar mıydınız? Akıl fazla olunca, bazı davranışlar bize çok ters ve kontrolsüzmüş gibi geliyor! Belki onlarınki normaldir, ne bileyim ben yahu; bendeniz bilgin değilim ki…
Neyse, bugünkü yazımızı bir Orhan Veli şiiriyle tatlı bitirelim: “Sabaha Kadar!..”
“Şu şairler sevgililerden beter/ Nedir bu adamlardan çektiğim?/ Olur mu böyle, bütün bir geceyi/Bir mısraın mahremiyetinde geçirmek?/ Dinle bakalım işitebilir misin/ Türküsünü damların, bacaların/ Yahut da karıncaların/ Buğday taşıdıklarını yuvalarına!../ Beklemesem olmaz mı güneşin doğmasını/ Kullanılmış kafiyeleri yollamak için/ Kapıma gelecek çöpçülerle/ Deniz kenarına…/ Şeytan diyor ki; “Aç pencereyi/ Bağır, bağır, bağır; sabaha kadar!..”
Çok şükür bugünü de böylece kurtardık, hadi bana eyvallah dostlar!..
Sakin KOŞAR…
