Bir casusun birbirinden tutarsız açıklamalarıyla yürütülen Ergenekon Operasyonu sonucunda tutuklanan, asker, polis, gazeteci, akademisyenin, neden tutuklandığını bugünlerde daha iyi anlar hâle geldik.
Ergenekon'a atfedilen eylemler arasında 2003-2004 yıllarında Adalet ve Kalkınma Partisi hükümetini devirmeye yönelik darbe planları, 2006'da bir yüksek yargıcın öldürüldüğü Danıştay Saldırısı, 2007'de Malatya'da üç Hıristiyan’ın öldürüldüğü Zirve Yayınevi katliamı bulunmaktadır.
Bu iddialarla terörist olarak adlandırılan Ergenekon veya Balyoz üyesi olduğu iddia edilen şahısların, bugün cezaevinde olması, bugün yaşananlara bir anlamda da olanak sağlamış bulunmaktadır. Bunu görmeyen yoktur fakat işine gelmeyen de çoktur diye düşünüyorum.
Siz Türkiye Cumhuriyeti’nin Genel Kurmay Başkanlığı’nı yapmış birini ya da Özel Kuvvetler Komutanlığı’nı yapmış birini Ergenekon ya da Balyoz kurgusuyla teröristlikle suçlayıp, PKK terör örgütüne mensup olan veya ona sempatizan birini kucaklarsanız, sizin samimiyetinizden, dürüstlüğünüzden, adaletinizden emin olmamızı bekleyemezsiniz.
Evet, belki gizli bir örgüt yapılanması vardı. Bir şey değiştirilmek isteniyordu. Belki ülke menfaati için kötü şeyler de planlanıyordu. Fakat şu bir gerçek ki; yazılan senaryolarla bu ülke için gözünü kırpmaksızın canını verebilecek şahsiyetler, bu senaryoya dahil edildi ve ileride oluşabilecek bir tepki, başlamadan bitirilmiş oldu.
Bu hareketlerle, kendilerinin, askerden de güçlü olduğunu, kendilerinden olmayanın zamanı geldikçe sırasıyla bertaraf edileceğini ispatlayanlara, ne yazık ki ordumuz gereken tepkiyi gösteremedi. Bir tepki gösterilmek istendiğinde de kendilerine aba altından sopa gösterildi.
Bunu neye dayanarak mı söylüyorum; geçen hafta Diyarbakır’da yaşanan ve Türkiye sınırlarının milli bütünlüğünü bozmaya yönelik en ciddi adımların atıldığı, gözünü Türkiye’ye ve Türk’e dikenlerin, Türkiye’nin Başbakanı’na ha…..tir diyebilenlerin, bölücübaşı Apo’yu özgürlük savaşçısı ilan edenlerin el üstünde olduğu o anlara en güzel tepkiyi muhalefet ve Türkiye Cumhuriyeti sınırlarını korumakla görevli TSK vermeliydi. Muhalefetten zaten ne zamandan beridir umudumuz yok, son umudumuz TSK idi fakat onlar da, gereken tepkiyi göstermede sorunlar yaşıyor. Çünkü etkisiz hale getirildi.
Bugünü, bundan 93 yıl önce gören Mustafa Kemal Atatürk, 31 Temmuz 1920’de Afyonkarahisar’da, Türk subaylarına yaptığı konuşmada, sadece o devrin subaylarına değil, bugünün subaylarına da seslenmektedir:
“İngilizler, milletimizi bağımsızlıktan mahrum etmek için, pek tabii olarak evvela onu ordudan mahrum etmek çarelerine giriştiler. Mütareke şartlarının tatbikatı ile silahlarımızı, cephanelerimizi, bütün müdafaa vasıtalarımızı elimizden almaya çalıştılar. Sonra kumandanlarımıza ve subaylarımıza tecavüz ve taarruza başladılar. Askerlik izzetinefsini yok etmeye gayret ettiler. Ordumuzu tamamen lağvederek, milleti, bağımsızlığını muhafaza için muhtaç olduğu dayanak noktasından mahrum etmeye teşebbüs ettiler. Bir taraftan da müdafaasız, ordusuz bıraktıklarını zannettikleri milletin de izzetinefsine, her türlü haklarına ve mukaddesatına taarruzla milleti alçaklığa, boyun eğmeye alıştırmak planını takip ettiler ve ediyorlar.”
Atatürk, Afyonkarahisar’daki konuşmasını ise şu cümleyle tamamlıyor:
“Subay için "Ya istiklâl ya ölüm" vardır fakat ölmeyeceğiz, bağımsızlığımızı muhafaza ederek yaşayacağız ve milletimizi daima bağımsız görmekle bahtiyar olacağız!”
Unutmayın ki, sizler bahtiyar oldukça bizler var olacağız!
