Gazetecilik; dünyanın en zor, en fazla sorumluluk isteyen, dostundan çok düşmanı olan, zevkli ama en yıpratıcı ve en meşakkatli mesleğidir!.. Bu yüzden birçok meslektaşımız; “Gazetecinin parası pul, çocuğu buruk, eşi duldur!” derler ya… Sayın Mustafa Balbay'ın çok muhterem eşi Gülşah hanım, dünya tatlısı çocukları Deniz ve Yağmur da, bunu yaşayarak gördüler, 5 yıl boyunca üzüldüler. Beni en çok sarsan haber ise; hapishaneye ailesiyle ziyarete giden, daha o günlerde 5 yaşında olan Deniz'in, ısrarla hapishanede babasıyla kalmak istemesiydi. Daha çok küçüktü; devlet büyüklerinin, gizemli bir istek ve iştahla yaptıkları hapishanelerde, çocukların babalarıyla kalamayacağı yasağı ve kuralını da özellikle koyduklarını nereden bilsindi?
Şu anda dünyada, hapisteki gazeteci sayısı en fazla olan bir ülkede yaşıyoruz dostlar!.. Sayın Mustafa Balbay da bunlardan biriydi; yok yere tam “4.277 gün” (yaklaşık 5 yıl) hapiste yatırdılar da, Anayasa Mahkemesi kararı sayesinde dün salıverdiler!..
Yazı yazdığı “Cumhuriyet Gazetesi”, bu 4.277 gün boyunca onu hiç unutmadı, yalnız bırakmadı, köşesini hiç kaldırmadı; orada her gün, hapis yattığı günlerin sayısını yayınladılar, helâl olsun Cumhuriyet Gazetesi imtiyaz sahibine, kadirşinas yöneticilerine ve çalışanlarına bravo!..
Bu olay; birilerinin çıkarlarına, baskısına ve tehditlerine boyun eğerek, Türkiye'de en çok okunan ve sevilen köşe yazarlarını bir günde kapının önüne koyan, korkak ve aciz “Medya Patronları”na da, umarım iyi bir ders olmuştur !?
Gerçek 'Gazeteci'; kimsenin adamı, yalakası, el ulağı değildir, olamaz da !.. Mesleğinin gereği olarak herkese muhaliftir, muhalefet yapmak da, bir gazetecinin temel görevidir! Zati onun için pek sevenleri de yoktur! Her zaman doğru, hızlı, dürüst, bilgili ve bilinçli olmak zorundadır! Böyle gazetecilerin tepkileri de bir başka ve anlamlıdır! İşte size bir örnek:
2008 yılında ABD'nin işgalci Başkanı Bush'a pabuç fırlatan Iraklı ünlü gazeteci Muntazar El Zeydi, 9 Aralık 2013 tarihinde davetli olduğu ülkemizde şunları söyledi: “Arap Baharı öncesinde Başbakan Erdoğan'ın fotoğrafları evlerimizdeki duvarlarda asılıydı. Bu süreçte ise, o fotoğrafları duvarlardan indirdik. Filistin'i savunan, mazlumların yanında olan Erdoğan şimdi yok! Maalesef belli bir siyasi tavrın yanında… O mücadelenin sembolü, artık Arap halkları arasında da yok. Bize yalan söyledi. Tayyip Erdoğan'ın ABD ile yan yana durduğu konusunda bir belirginlik yoktu ilk başlarda. Sonrasında bunu da anladık. Siz bir olay yaşıyorsunuz, sizin düşmanlarınız var. Size geliyor bir kişi; 'Ben sizin yanınızdayım' diyor. Sonra o kişi gidiyor düşmanınıza; 'Siz ne söylerseniz, ben onu uygulayacağım' diyor. Onlara ne söylediğini ilk zamanlar bilmiyoruz, eylemleriyle sonradan anlıyoruz. Erdoğan'ın durumu da aynen böyle… Barzani'yi Türkiye'ye davet etmesinin nedeni de belli: Irak Başbakanı Maliki'ye karşı cephe açmak…” diyordu.
10 Aralık 2013 tarihli Sözcü'deki köşesinde ise, sayın Emin Çölaşan da şöyle diyordu:
“Şimdi dikkat ediniz, (Başbakan) her gittiği yerde yeni bir atraksiyon yapıyor:
'Toplu açılış töreni!..'
Trakya'da da yaptı.
Veriyorlar eline makası, takıyorlar kürsüye kurdeleyi, soyu, sülalesi, eşi ve kızıyla birlikte balonlar uçuruyor, düğmelere basıyor, kurdele kesiyor…
İlçelerde bile aynı durum:
“135 yeni tesisi böylece hizmete açıyoruz!..” diyor.
İl merkezlerinde rakam biraz daha yükseliyor: “Bugüüün, ilimizde tam 400 tesisin açılışını gerçekleştiriyoruuuz!..”
Hani Acem Palavrası derler ya, aynen öyle!..
Bunu yapmak, özellikle Yerel Basın'ın görevi… Yıllarca öncenin tesislerini tekrar açıyorlar. O il veya ilçede görev yapan muhabir arkadaşlar bunların palavra olduğunu bilir. Bir soruştursalar, bu düzmece toplu açılışlar güldürüsünü yarım saatte ortaya çıkarırlar, ama kim yapacak bunu, korkuyorlar!?” diyordu…
Biliyorsunuz, bundan önce hapis yatan bazı meslektaşlarımız da, hapisten çıkınca 'dut yemiş bülbül' gibi sustular! Ama Mustafa Balbay, bu uğradığı haksızlığın hesabını, buna sebep olanların hepsinden dirhem dirhem soracak, burunlarından fitil fitil getirecektir!.. Zaten bu haksızlık ve hukuksuzluklardan herkes bıktı, usandı!.. “Artık Yeter!” demek için bekliyorlar!..
Geçmiş olsun sayın Mustafa Balbay, aramıza hoş geldin; evine, gazetene, mağdurdan yana olmak için çalışmaya hoş geldin!.. Umarım bu son haksızlık, bu son meslektaşımıza yapılan hukuksuzluk olur!..
