ÖLEN KİM ?

 “Ben öldüğümde  kilisenin çanını 100 kez çaldırasız ve de 40 gün 40 gece  yas tutasız.”.Çevresindeki dalkavuklar: “ merak etmeyesiniz sultanım,derler. “Siz öldükten sonra 40 gün yas tutmak,? 100 kez çan vurmak  ne ki? İstediğiniz  bu olsun. Gözünüz arkada kalmasın.

Birkaç gün sonra kral ölmüş. Kilisenin çanı, vasiyete uygun olarak 100 kez çalınmış.

Daha sonra gelen kral da ayni  vasiyeti anımsatmış. “Benden önceki vasiyete uygun davranıla… !”

İkinci kral, kendi ölümünde  çanın 100 kez çalınmasını vasiyet etmekle kalmayıp kendisinden küçük rütbedeki devlet erkanının  ölümünde kaç kez çan  çalınması gerektiğini de liste halinde  vasiyetine eklemiş.  Söz gelimi, sadrazam ölürse 75 kez, Nazırlardan biri ölürse 50 kez gibi…

Gel zaman git zaman, aradan yıllar geçmiş. Halk, bu kraldan da bıkmış.

Kral,ömrünün sonuna yaklaştığı için halkın kulağı kilisenin çanındaymış.Çan çalmaya başladı mı halk sayı saymaya başlarmış. Sayı 100'ün altında kalırsa kralın ölmeyişine üzülenler  hep bir araya gelip “ah vah” sesleriyle dövünürmüş.Bir gün kral hastalanmış. “İnşallah bu sefer gider “ diye meraklanmaya başlamış halk. Doğal olarak sayma işleri de başlamış. Bir ,iki,üç, dört, beş…. 10,20,30…. Sayı yüze varınca şapkalar havada uçmaya başlamış. Ne var ki tokmak 100'ün üstüne çıktığı halde  çan  susmuyormuş. Halkın merakı iyice artmış. Herkes kiliseye koşup zangoçu yakalamış:

“Zangoç Efendi! Kim öldü yahu?”

Zangoç üzüntü  içinde yanıt vermiş:

“Bugün Sivrilikopis davasına gitmiştim,orada gördüm ki adalet  upuzun,yerde yatıyor. Meğer  çoktan   ölmüş de cenazeyi kaldıran çıkmamışmış...

Habere şaşıran halk, hep birlikte homurdanmaya başlamış. “Allah Allah adalet nasıl bir şeymiş yahu…!”