Flash TV’de yayınlanan ‘Ne Çıkarsa Bahtına’ programında 62 yaşındaki Sefer Bey’in yaptığı itiraf herkesi şaşırttı. Evlilik programında kısmetini arayan Sefer ismindeki adam, öldürdüğü eski eşleriyle ilgili çarpıcı açıklamaları ekrandan herkese duyurdu…
Rahşan Ecevit’in isteğiyle çıkan Af Yasası sayesinden hapisten çıkan Sefer Bey; “5 ay iyiydik, 5 ay sonra hal ve hareketleri değişti. Aynı yerde oturduk resmî nikâh yapmamıştık. Bana hiç tasvip etmeyeceğim hareketlerde bulununca karıma gıcık kaptım. Kader kurbanı olarak elimden bir kaza çıktı, onu öldürdüm. Cezaevine girdim, Ecevit’in affı ile çıktım” dedi.
Sefer Bey, bu itirafının ardından bir kadının daha canını aldığını itiraf etti. Ancak, artık akıllandığını ve kendisini böyle kabul edecek bir eş aradığını söyleyen Sefer Bey’i, programın sunucusu bayan da hemen kapıyı gösterip, stüdyodan şutladı…
Bu adamın daha başka kişilere de silâhlı saldırıda bulunduğunu gazeteler yazdı… Yani deyim yerindeyse, bu adam tam bir suç makinesi, şiddet sevdalısı biri olmalı? Ancak, bu özelliklerinin yanında, tam da arsız-yüzsüz, utanması-arlanması olmayan biri ki, hiç sıkılmadan TV programına bir eş daha aramaya geliyor, hangi hakla !? Bu adam kadınları salak mı sanıyor, ne!? Ya tekrar “gıcık” olur da, onu da öldürürsen ne olacak!?
Yahu, son yıllarda bu ülkede böyleleri ne çok arttı !? Ortalık, hapiste akıllanıp (!) kadın kanı akıtandan, utanmazdan, yalancıdan, “namusuyla rüşvet yiyip (!) herkese sahte belge gösteren”den, tıpkı namuslular kadar diri ve cesur konuşanlardan geçilmez oldu!..
Hakkında “Soruşturma Komisyonu” kurulan 4 sayın Bakan’ı Yüce Meclis’te izlerken, bir yandan da, çapsız beynimle olanı-biteni düşünmeye çalıştım:
Artık yeni bir Türkiye olduğunu söylüyorlar ya? Demek ki bu yeni ülkemizde işler de biraz değişmiş, tersine dönmüş gibi? Şöyle ki: Eskiden bu ülkenin kanunları, suç işleyenleri hiç affetmez, ömürleri hapislerde geçerdi… Kasıtlı adam öldüren, çocuklara tecavüz ve darp edenler ya idam edilir, ya da ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarıyla zindanlarda çürürlerdi… Herkeste bir Hakim ve Savcı saygısı-korkusu vardı!.. Vatan hainleri ya kurşuna dizilir, ya da yurt dışına sürülürlerdi… Yasaların büyük caydırıcı etkileri olurdu…
E günümüze baktığımızda, namuslu insanlar yasalardan ödü kopup, susup, tırsarlarken; namussuzların oldukça rahat, daha gür sesleri çıkan, pek de kabul görenler olduklarını ibretle izliyoruz!.. “Ben bu ülkenin cari açığının %15’ini kapattım” diyen güya bir işadamının, devlete verdiği toplam verginin “üç-beş paket” sigara parası kadar olduğunu hayret ve ibretle öğreniyoruz…
Rüşvet ve yolsuzluk suçlularını yakalayıp gelen, bunları yargılayanları sürüyor; meslekte hiç kabul görmemişleri, bir tek başarısı olmayanları bu görevlere getiriyoruz… Terör estirenleri değil, bunlarla ölümüne mücadele edenleri içeri atıyoruz!.. Ağaç ve ormanları koruyanları meydanlardan resmî şiddet yoluyla kovup, bunları katledenleri ise baş üstünde tutuyoruz!.. Doğruları yazan gazetecileri işten atıp, yalaka ve yağdanlıkları iş başında bırakıyoruz!..
Eğer “değişim-gelişim” buysa, biz almayalım beyler!.. Kapatın bütün okulları, çocukları dinî kurslara gönderin! Kapatın hastaneleri, hastaları üfürükçülere gönderin! Vatan savunması ve emniyetimizi sağlamak için, teröristleri bu kadrolara alın!.. Yıkın tarihi eserleri, arsalarına devasa AVM’ler dikin!.. Bütün bunları kabullenemeyen bizim gibileri de, eski ata yurdumuz “Orta Asya”ya sürün ki, yarattığınız bu yeni ülkede dikensiz gül bahçesindeymiş gibi ebediyyen yaşayın!..
Sakin KOŞAR…
