Kurtarıcımız ve kurucumuz Atatürk, en zor yıllarında bile “Amerikan Mandacılığı” isteklerine hep şiddetle karşı çıkmış, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin hep tarafsız, bağımsız ve onurlu bir dış politika ile yönetilmesini sağlamıştı… Bu çabası, 1938 yılındaki erken ölümüne kadar sürmüştü…
1939-1945 yılları arasında süren o kanlı “II. Dünya Savaşı” zamanında da, bayrağı Atatürk’ten devralan İsmet İnönü de, yabancı devletlerin (özellikle Alman, ABD ve İngilizlerin) tatlı vaatlerine kanmayıp, savaş boyunca tarafsızlığını korumuş, BM dışındaki hiçbir kuruluş içinde yer almamıştı…
1950 yılında iktidara gelen Demokrat Parti yönetimi, ABD çağrılarına dayanamayıp, önce 1952’de kanlı bir şekilde devam eden Çin-Kore Savaşı’na asker göndermiş, sonra da NATO’ya girerek, yıllardır devam eden tarafsız dünya politikamızı; içinde ABD, İngiltere, Fransa, Yunanistan’ın olduğu bir cenahtan yana “taraf” olmuştu… Karşımızda ise, Rusya’nın başını çektiği Doğu Almanya, Bulgaristan, Romanya, Yugoslavya, Çekoslovakya gibi devletlerin olduğu “Demirperde Ülkeleri” vardı… Yıllarca, durduk yerde başımıza sardığımız NATO yüzünden, bu ülkelerle soğuk savaş yapmak, ekonomik olarak da çok zararlara uğramak zorunda kaldık… Tıpkı AB’de başımıza gelenler gibi…
O yıllar çocukluk yıllarımızdı, okul kitaplarımıza konulan derslerde, NATO’nun ne kadar önemli bir kuruluş olduğu, bu kuruluş olmazsa dünyada barışın sağlanamayacağı öğretilir dururdu… Bizler büyüdük, aklımız başımıza geldiğinde gördük ki, biz Türkiye olarak NATO içinde hep “Üvey Evlât” muamelesi görürken, bir Bölgemiz kadarcık Yunanistan’ın ise “Öz Evlât” muamelesi gördüğünü üzülerek öğrendik… Yunanlılar ve Rumlar ne halt etseler, hep yanlarına kâr kalıyordu… Bunun en önemli kanıtı da, Kıbrıs ve Ege Adaları konusunda ortaya çıkıyordu… Ödediğimiz bedeller sonrasında, bu oyunu 1974 yılında ilk bozan, Ecevit-Erbakan Koalisyon Hükümeti oldu, “Kıbrıs Barış Harekâtı” ile oradaki soydaşlarımız kurtarıldı…
O günleri bir hatırlayınız; ABD hemen bize ambargo koydu, NATO tavır aldı, üç garantör ülkeden biri olan İngilizler, Yunanistan’dan yana olduklarından, bizim bütün çağrılarımıza kulak tıkayarak, olaylar karşısında ‘üç maymunu’ oynayıverdiler…
27 Mayıs 1960 darbesi sonrasında geçici hükümet kuran İsmet İnönü, ABD’ye gidip birtakım yatırım taleplerinde bulundu… İstekleri kabul görmeyince de onlara; “Üçüncü bir dünya kurulur, biz de orada yerimizi alırız” dedi… Bu sözleri hazmedemeyen ABD’de zamanın Başkan Johnson Hükümeti, İnönü uçakla geri dönerken, buradaki hükümetini düşürdüler…
Daha önce merhum Başbakan Adnan Menderes’in de aynı şey başına gelmişti: İktidarının son yıllarında bütçe tamtakır kalınca, ABD’den destek ister, alamayınca da Rusya’ya yönelir, her ne hikmettense yolda uçağı düşer, bu kazadan şans eseri sağ kurtulur… Bunların hepsi geçmiş dönemlerde yaşadığımız olaylardı, hatırladınız mı?
7 Ekim Cumartesi günü gecesi bazı TV kanallarımız, Rus Dışişleri Bakanlığı kaynaklı şu haberi geçtiler: “Aldığımız duyumlara göre, ABD yönetimi AKP hükümetinin sonunu getirmeye çalışıyor” deniliyordu… Aradan iki gün geçti, Amerika yönetiminin tüm elçiliklerinde Türk vatandaşlarına yönelik vize işlemlerini durdurduğu haberi geldi… Türk hükümeti de hemen karşı atağa geçip, bütün elçiliklerimizdeki ABD vatandaşlarının vize işlemlerini durdurdu…
Öyle görünüyor ki, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak; İnönü’nün dediği gibi ‘yeni dünyalar kurulacak, herkes de orada kendi yerlerini alacak’ gibi görünüyor…
