Bugün 10 Kasım 2014… Kurtarıcımız, kurucumuz, yol göstericimiz, devrim önderimiz merhum Mustafa Kemal Atatürk’ü kaybedişimizin 76. Yılı…
Ünlü şairimiz Orhan Veli Kanık; “Ölüm Allah’ın emri/ Ayrılık olmasaydı…” demiş.
Atamızı kaybedişimizin 76. Yılında yine üzgün müyüz? Evet!..
Umutsuz ve yılgın mıyız? Hayır!..
Şu son yıllarda çevremizde olup bitenlere bir bakınız! Heykellerini yakıp-yıktılar, nutuklarını ‘Zararlı Neşriyat’ diye yasakladılar, tabelâlardan “T.C.”leri kaldırdılar, Milli Bayram Kutlamalarını yonta yonta “Nasrettin Hoca’nın Kuşu”na benzettiler, okullardan ‘Andımız’ı kaldırdılar, türbanı en küçük yaştaki öğrencilere bile serbest ettiler, ülkeyi imam okullarıyla donattılar, Cumhuriyet kazanımı bütün KİT’leri sattılar, ama Atatürk’ü bir türlü bu millete unutturamadılar!..
Her Cumhuriyet Bayramı’nda, her 10 Kasım’da, Atamızın naaşının bulunduğu Anıtkabir, ziyarete gelen insanlarımızın sayısı katlanarak artıyor!..
Düşünüyorum da; “Yahu bunlar Atamızın dirisiyle zati hiç başedememişlerdi de, aradan 76 yıl geçmiş, şimdi ölüsüyle bile başedemiyorlar, niye bizler umutsuz olalım ki!?” diyorum…
16 Mayıs 1919 günü İngilizler, İstanbul’u Padişah Vahdettin’in gözü önünde işgal edip, devasa savaş gemilerini Boğaz’a demirlediklerinde, bu gemiler arasında arkadaşlarıyla gezen Mustafa Kemal, yanındaki arkadaşlarına; “Göreceksiniz, geldikleri gibi gidecekler!” demişti…
Çok değil, tam üç gün sonra, yani 19 Mayıs 1919’da Samsun’a çıkan Mustafa Kemal, bahtı kara Anadolumuzun üzerine bir güneş gibi doğmuş, Kurtuluş Savaşı’nı o gün başlatmış, Padişahçı ‘GERİCİ’ takımının bütün engellemelerine ve ihanetlerine rağmen, bu onur savaşını, 9 Eylül 1922 günü düşmanı İzmir Körfezi’ne dökerek kazanmış ve halkına verdiği “Geldikleri gibi gidecekler” sözünü tutmuştur!..
27 yıl çeşitli okullarda öğretmenlik yaparak emekli olmuş, sonra da bilgi ve birikimlerini sizlere aktarmak için, tam 17 yıldır da gazetecilik yapan bir kardeşiniz olarak söylüyorum; 10 Kasımlar ağlama-sızlama, ah-vah etme günleri değildir!.. Zaten Atatürk de; “Beni görmek demek, behemehâl (mutlaka) yüzümü görmek değildir! Benim fikirlerimi anlıyor ve dediklerimi yapıyorsanız, bu bana yeter!” diye, bunun için söylemiştir…
Ben de diyorum ki; her 10 Kasım günü hepimiz düşünelim: “Ben ülkem ve atalarım için ne yaptım? Geleceğimiz için ne gibi kalıcı çalışmalara katıldım?” diye kendinize bir sorunuz…
Bakınız, duyarlı insan ve İlçemiz işadamlarından sayın Ünal Aydın ağabeyim, dün ‘10 Kasım’ adlı bir şiirini getirdi, sizinle de paylaşayım:
“10 Kasım’da saatler 09’a takılı kaldı/
Atamızın ölümü dünyaya yayıldı/
Yer-gök sarardı, yapraklar döküldü/
Ay-Yıldızlı bayraklar yarıya çekili kaldı…/
Atam; baş koyduğun dağlar, deryalar/
10’uncu Yıl Marşı ve nice armağanlar/
Vatan sathına yaydığın devrimler/
Sahralara sığmayan nice düşlerin kaldı…/
10 Kasım’da analar ağıtlar yaktı/
Gönüllerde hüzün, göklerde acı kaldı/
Toz-duman olan coşkular, nice hayaller/
Özgür kuş kanatları, havada asılı kaldı…”
Bu gün 10 Kasım 2014… Atamızın ölümünün tam 76. Yılı… Söyler misiniz bana, böyle bir milletin, böyle duyarlı insanları varken; Atamızı unutmak, Cumhuriyet’i yıkmak, devrimlerini yok etmek mümkün mü!? Bize güven, sen rahat uyu Atam!..
Sakin KOŞAR…
