Sayın Başbakan ne demişti: “Uygarlaşacağız diye alkol tüketimini teşvik ettiler. Tek parti döneminde alkol teşviki o kadar abartıldı ki; lokantalara afişler asıldı, alkolün faydaları anlatıldı. Cumhuriyet'in ilk yıllarında bazı kitaplarda maalesef alkol milli içkimiz olarak lanse edildi.
Halbuki bizim milli içkimiz ayrandır!.. Sigara paketlerinin üzerinde nasıl uyarılar yer alıyorsa, alkollü içeceklerin de üzerinde bu uyarıların yer alması için çalışmaları başlattık. Vergileri yüksekse hiç kimse kusura bakmasın. Bizim petrol kuyularımız yok. En büyük geliri ÖTV'den sağlıyoruz. Onların sağlığı için çalışıyoruz… (10 Mayıs/ Hürriyet.)” Sayın Başbakan bu yasayı hazırlarken, tamamen halkın sağlığı ve iyiliği için bu tedbirleri aldıklarının üzerine basa basa anlattı. Hani o güzel ve etkileyici konuşmasının içinde; “… (İçki) Vergileri yüksekse, hiç kimse kusura bakmasın! Bizim petrol kuyularımız yok! En büyük geliri ÖTV'den sağlıyoruz…” sözleri olmasaydı, biz de kendisine yürekten inanacaktık!.. Olmadı, bu sözler hiç yakışık almadı efendim…
Ama esas niyetin halk sağlığından ziyade, bütçeye tiryakiler üzerinden aktarılan çok yüksek vergi gelirleri olduğunu, bilerek veya bilmeyerek ağzından kaçırmış gibi görünüyor? Eğer söz konusu olan öncelikle sağlık idiyse, orada vergilerden, ÖTV'den ve petrol kuyusu fukaralığımızdan bahsetmesinin bir mânâsı var mıydı?
Ayran; bizim Ortaasya'daki Türk atalarımızın buldukları, yoğurdu sulandırarak, bazılarının da içine tuz ve sarımsak koyarak yaptıkları, tüm dünya dillerine de aynen “Ayran” ismi olarak girmiş bir içeceğimizdir… Bunu zati kimse inkâr etmiyor. Ayranla ilgili en ünlü atasözümüz; “Ayranı yok içmeye, tahtırevanla gider s..maya” sözüdür… Çok kızan biri için de; “Yine ayranı kabardı” deriz…
Ancak “Rakı”nın hikâyesi farklıdır! O da bizim Türklerin ürettikleri ve milli bir içkidir… Rakı; ilk Osmanlı Devleti'nde üretilmeye başlanmış ve zamanla Anadolu ve Rumeli'de yaygın olarak içilen bir içki haline gelmiştir.
19. yüzyılda gayrimüslimlerin çalıştırdığı, genelde adına “Şerbethane” denilen taverna ve meyhanelerde içilen popüler bir içki idi. Uzo şişelerinin arkasındaki tarihçede, 19. yüzyılda İstanbul'da da içildiğine dair kayıtlar bulunmaktadır. Hani lâf aramızda, Osmanlı dedelerimiz de araziye iyi uyup, iyi kamuflaj da yaparak, çok iyi içki içerlermiş…
Günümüzde rakı üretiminde Türkiye ilk sıradadır! Almanya, Amerika, KKTC ve Çin başta olmak üzere, birçok ülkeye ihraç edilmektedir…
Neyse, sizi fazla yormadan Necip Mirkelamoğlu'nun bir şiiri ile yazımıza son verelim… “RAKINAME…
İçmesini bilene
Zevk-ü sefadır rakı,
İçmeyi bilmeyene
Cevri cefadır rakı!
Bir münasip miktarı,
Muhabbet anahtarı,
Kaçırırsan kantarı,
Cana ezadır rakı!
Eşşek içince zırlar,
Köpek içerse hırlar,
Kedi içse tırmalar,
İnsanlaradır rakı!
Yarattığı ahengi,
Ne saz verir, ne çengi,
'Terbiyenin mihengi'
Dense, sezadır rakı!
Nükte, cinas anlayan,
Ahengi bezme uyan,
İçip zırvalamayan,
İşte onadır rakı!
Adabı, erkânı var,
Zamanı, mekânı var,
Kimin ki izanı var,
Ona şifadır rakı!
Mirkelamoğlu der ki;
Had bilmezsen eğer ki,
Öyle rüsva eder ki,
Başa belâdır rakı!..”
illegal bahis - bahis siteleri - deneme bonusu veren siteler - canlı bahis - güvenilir bahis siteleri -
