Hatırlayanlarınız vardır; 15 Ocak 2013 Salı günü akşamı, Haber Türk TV’nin çok hızlı konuşan sunucusu Fatih Altaylı ile konuğu durumundaki tiyatro sanatçısı sayın Levent Kırca’nın bir atışması vardı… Aman ne atışmaydı…
Tabii ki bu bir “Teke-Tek” programı idi de, bir süre sonra olay bir tartışmaya, kavgaya, adeta bir cenge dönüşmüştü…
Yandaş olduğunu herkesin bildiği sayın Fatih Altaylı, o gün programına Levent Kırca’yı çok sevdiğinden değil de, belki patronlarının emriyle rezil – rüsva etmek için çıkarmıştı, ne bilelim biz? Çünkü Levent kırca, İstanbul’da davetli olduğu bir programda, konuşma sırası biraz geri bırakılınca tepki göstermiş, etkinliği düzenleyenlerden, Kemal Kılıçdaroğlu’na varıncaya kadar, ağza alınmayacak sözler sarf etmiş, bunlar da onun bu zaafından yararlanmak için çağırmışlardı?
Sayın Kırca şöyle demişti: “Beyefendinin işi varmış, programı varmış da, sırasını benim önüme geçirmişler! Belki benim de önemli işlerim var, belki bir hatun ile buluşup, beraber bir şeyler edeceğiz!? Ne hakla sıramı başkasına veriyorsunuz!?” demiş, kıyametler kopmuştu…
Onların amacı bir hesap görmek, milleti birbirine düşürmek idiyse, yılların sanatçısı Levent Kırca bunu yutar mı? Evet büyük hata edip, diline hâkim olamamıştı, ama bu numarayı yutmuş gibi görünerek programa katıldı ve Fatih Altaylı’nın onu çağırdığına, çağıracağına da bin pişman etmişti…
Sunucu Altaylı’nın; “Sen kendini ne sanıyorsun!?” sözüne bozulan Levent Kırca; “Benim kim olduğumu bütün Türkiye biliyor da, sen kendini ne sanıyorsun efendi!? Burada gazeteci geçiniyorsun, ama sen bir gün olsun Silivri’ye gittin mi!?” diye sordu.
Altaylı; “Gitmedim, ne var? Gitmek zorunda mıyım!?” dedi. Kırca da o zaman; “Orada tutuklu olan 104 gazeteci meslektaşını bir gün olsun ziyaret edip, burada niye yattıklarını sordun mu!? Senden gazeteci mi olur!? Ben orayı haftada en az iki gün ziyaret ediyorum! Sen benimle aşık atamazsın kardeşim, tamam mı!?” demişti…
Ülkede gerçek gazeteciler var, gazeteci gibi görünenler var!.. Ortalıktaki baskılar ilk Bekir Coşkun, Emin Çölaşan, Uğur Dündar, Necati Doğru, Mustafa Mutlu, Can Dündar… gibi gerçek gazetecilerin üzerinde yoğunlaştı. Gazetelerinden kimi kendisi ayrıldı, kimi kovuldu! İçlerinde uzun süre işsiz kalanlar oldu, hapse atılanlar oldu, ama hiç biri eyvallah etmedi!..
Bazısı “yetmez ama, evet” diyerek yanıldılar… Yiğit Bulut ve Fatih Altaylı gibi bazıları boyun eğip, tam patronlarının istedikleri gazeteci oldular! Belki işlerini korudular, zamlı maaşlar da aldılar, ama gerçek okuyucular karşısında saygınlıklarını yitirdiler…
Gazetecilik, objektif olmaktır! Gazetecilik, muhalefettir! E hal böyle olunca, iktidarın her yaptığını alkışlayan, yanlış işleri bile doğru gösteren gazeteci kılıklılara ne denir öyleyse?
Ya o Padişahları her daim güldüren, neşelendiren adamların adı neydi yahu? Birden anımsayamadım da, bu ismi hatırlama işini bir zahmet sizlere bırakıyorum…
