Bugün size, üstat Bekir Coşkun’un Sözcü Gazetesi’nde 21 Ağustos 2018 tarihinde yazdığı ‘Kurban Bayramı’ yazısından bir bölümü aktarmak istiyorum… O günkü yazısının başlığı şöyleydi: “Normalde Danalar Bizi Kovalaması Lâzım!..”
“…Yandaş gazetelere, televizyonlara haber gitti, bayramın o kanlı yüzünü göstermeyecekler bu sefer… Danalar kaçacak, ahali kovalayacak, biliyorum Boğaz kırmızı akacak yine… Boğayı kesemeyince, önce ayaklarını kıran o adam yine iş başındadır, eminim… Kimse görmeyecek sadece… Ama dana kaçacak!..
Türkiye ekonomik krizde… Bu dört günde 1.1 milyon büyükbaş hayvan kesilecek… 3 milyon da küçükbaş hayvan… Büyük canlılar için ödenen para 5 milyar TL… Koyunlar, kuzular için ödenen para 2 milyar lira…
Bir günde ülkenin tüm hayvanlarını kesip yedikten sonra, Sırbistan ve Rusya gibi ülkelerden tabii ki ‘Helâl’ olmayan şartlarda kesilen ete on milyarlarca dolar ödeyerek getirip yemek… Bunun için dedim… Normalde danaların bizi kovalaması lâzım…
Samim insanları üzmek istemem… Allah kabul etsin!.. Ama muhtaç insanların bin bir türlü ihtiyacı varken, çocuklara akıllı oyuncaklar, ayakkabılar, renkli giysiler, okul malzemeleri, tabletler, boyalar, kalemler almak dururken… İllâ kırmızı et götürüp bırakmak gerekiyorsa… Diyanet İşleri illâ ‘Kah Akıtın!’ diyorsa… Bir canlıyı acemi ellerde acı çektirerek kesmek ibadet sayılıyorsa ne diyebiliriz? Bayramınız kutlu olsun!..” diye yazmıştı…
Bu Kurban Bayramında aziz ve muhterem halkımız, iktidardan “9 Günlük Tatil” koparamadılar ama, 09 Ağustos 2019 Cuma günü yine milyonlarca insanımız yollara düştüler!.. Çoğu da sahillerdeki tatil beldelerine giderken, bazıları da el öpmek, kurbanlarını memleketlerinde kesmek için çileli yollardaydılar!.. Otobüs garları, havaalanları, limanlar, trenler, otoyollar yine ana-baba günüydü!.. Sabahın köründe banka ATM’leri önünde kuyruğa girmiş insanlarımız, bayram ikramiyelerini alarak yola çıkmak için bekleşiyorlardı…
Geçtiğimiz yıllarda yollara düşen nice insanımız, daha memleketine varamadan, büyüklerinin ellerini öpemeden, kurbanlarını kesemeden, kedileri Trafik Canavarına ‘Kurban’ olmuşlardı… Bakalım bu bayramda kaç talihsiz insanımız bu yoğun trafikte hayatını kaybedip, yaralanacaklar!?
Bunları yazarken, nedense aklıma Orhan Veli’nin 1946’da yazdığı “Pireli Şiir” i aklıma geldi:
“Bu ne acayip bilmece/ Ne gündüz biter, ne gece/ Kime söyleriz derdimizi/ Ne hekim anlar, ne hoca…// Kimi işinde gücünde/ Kiminin donu yok kıçında/ Ağız var, burun var, kulak var/ Ama hepsi başka biçimde…// Kimi peygambere inanır/ Kimi saat-köstek donanır/ Kimi kâtip olur, yazı yazar/ Kimi sokaklarda dilenir…// Kimi kılıç takar böğrüne/ Kimi uyar dünya seyrine/ Karı hesabına geceleri/ Gündüzleri baba hayrına…// Bu düzen böyle mi gidecek/ Pireler filleri yutacak/ Yedi nüfuslu haneye/ Üç buçuk tayın yetecek…// Karışık bir iş vesselâm/ Deli-dolu yazar kalem/ Yazdığı da ne/ Bir sürü ipe-sapa gelmez kelâm!..”
Şu olana bitene bir bakar mısınız? Bu dizelerin yazıldığı 75 yıl sonra ne değişmiş şu ülkede acaba? Neyse, umarım hepinizin bayramı iyi geçmiştir, inşallah sizin dananız kaçmamıştır!..
