--Hacı Babamın en samimi dostlarından biri olan Kazım Hoca, aynı zamanda babamın tütün ortağıydı…
1963 yılıydı. Ben 12 yaşında bir çocuktum… O yıllarda tütün ortakları, tarla sahibinden bir yıl boyunca para alırlar, çocuklarına düğün – dernek yaparlar, evlerini yaparlar, tütün parasında ağalarına öderlerdi…
Yanılmıyorsam eğer, Kazım Hoca o yıl hemşire olan kızını evlendirmişti. Hacı Babamdan fazladan ödünç para almış, yine bunu da tütün parasında ödeyecekti…
Birkaç hafta sonra, Kazım Hoca cami giriş – çıkışında, dükkânının önünden gelip geçişinde, kahvelerde babama selâm vermez, selâmını almaz oldu. Titiz huyunu bildiği için ilk günlerde pek ses çıkarmadı, ama birkaç gün sonra arkadaşlarına bu küslüğün sebebini sordurdu. Sebebini duyunca da kulaklarına inanamadı, kahkahalarla güldü, gidip Kazım Hoca’yı muhabbetle kucaklayarak bu dargınlığı bitirdi…
Meğerse Hoca bir rüya görmüş, rüyasında da Hacı Babam ondan bütün alacaklarını hemen ödemesini; ödemezse, bunu cümle – âleme duyurup, Hoca’nın müzmin bir batakçı olduğunu herkese ilân edeceğini söylemiş, küsmesinin sebebi de buymuş… Koskoca adam, herkese akıl veren okumuş kişi, deli rüyayı gerçek sanıp, kırk yıllık dostundan selâmı ondan esirgemiş…
--Köyde fırıncılık yapan bir büyüğümüz, çocukluktan beri arkadaşı olan birinden ödünç para almış. Borcunu da tütün parasında ödeyecekmiş. O yıllarda da, vadeli banka hesabı olanlara, hele hele Bankerler, % 83’lere kadar faiz paraları veriyorlardı. Faizler çok tatlıydı.
Gel zaman, git zaman, tütün paraları alınmış. Borç veren arkadaşı her karşılaştıklarında, alacaklı olduğu fırıncı arkadaşının gözüne bakar durur, o da hiç istifini bozmazmış…
Aradan birkaç hafta daha geçtikten sonra, arkadaşının herhalde borcunu unuttuğunu düşünerek; dayanamayıp parasını istemiş… Borçlu Fırıncı arkadaşı, alacaklı arkadaşına ne dese beğenirsiniz; “Ülen ben de seni en iyi arkadaşım sanırdım!? Ben borcumu unutacak kadar salak mıyım!? Tütün paramı Banker Kastelli’ye vadeli yatırdım, oradan gelecek yüksek faizle, sana olan borcumu hemen ödeyeceğim, bu acelen ne yahu!?” demez mi…
--Eskiden her yıl tütün teslimleri Ocak, Şubat aylarında Yatağan TEKEL depolarına yapılırdı. Kış aylarında yağmur, kar ve soğukta bu teslimler olur, köprüler olmadığından, balyalar günlerce çaylardan geçirilemezdi.
İşte böyle bir zamanda bizim tütün ortağı İsmail amca rahmetli; yeni kışlık şapkasını giyip, tütün teslimine gitti. Ciple bulanık çaydan geçerken, araç çayda batar ve devrilir. İsmail amca tütün balyalarını, bir yıllık emeğini çaya kaptırmamak ve ıslamamak için, olanca gücüyle balyaları çayın kenarına taşır. Bu sırada çayın suları tepesinden geçer, ama balyaları kurtarıp, teslime götürür.
Akşam eve dönünce, eşi kapıda onu görünce şaşırır? İsmail amca kapkara olmuştur. Ona; “Sen kapkara olmuşsun herif, bu soğukta hastalandın herhalde, inanmazsan aynaya bak” der. Gider aynaya bakar, morali bozulur, aslında hiçbir şeyi yokken, birden ağır hasta olur, yorgan/ döşek hemen yatar, çiğ çiğ terlemeye başlar…
Bunu duyan komşuları evine akın ederler. Bir sürü ‘ahhh, ohhh’tan sonra, birinin aklına gelir, onu ferahlatmak için yüzüne bolca kolonya sürer. İsmail amcanın yüzündeki karalar aşağıya süzülür… İşte o zaman anlarlar ki; zati adamın bir şeyi yoktur da, sadece yeni aldığı şapka çayda ıslanınca, boyaları yüzüne vurmuştur, bütün hadise de bundan ibarettir…
--Yıllardır köyün azalığını yapan Mustafa amca, 1970’li yıllarda modaya uyup, Erbakancı olmuş, her yerde kız çocuklarının okumaması gerektiğini, ahlâklarının bozulduğunu anlatır olmuştu.
Bir gün kahvenin kalabalık zamanında ona yaklaşıp; “Mustafa amca, yengem doğum yapacak olsa, hastanede onu kadın doğum doktoruna mı, yoksa erkek doktora mı götürürsün?” dedim. Kaşlarını çatarak; “Ülen ben aklımı mı kaçırdım, tabii ki kadın doktora götürürüm! Doğumda erkeğin ne işi var!?” dedi.
Kendi silâhıyla, kendini şöyle vurmuştum: “Peki Mustafa amca; kızları okutmazsak, nasıl kadın doktor olacaklar da, yengemi doğurtacaklar o zaman!?” dedim, herkes ona güldü… Birden kızdı, ayağa kalktı ve şöyle bağırdı: “Zati sen de okudun da komünist oldun, babası yaşındaki adamı ondan böyle rezil ediyorsun işte!” deyip gitmişti…
Hani, “doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar” derler ya; iyi ki kahveden beni kovmadı da, onu hazırlıksız yakaladığımdan, kendisi çekip gitmişti…
Sakin KOŞAR…
