9-25 Eylül tarihleri arasında Kent Konseyleri Birliği Başkanı olarak Fethiye’den Bodrum’a ilimizi dolaştım. Köylülerimize Büyükşehir Yasası, Hal Yasası ve Toprak Kullanım ve Toplulaştırma Yasasıyla ilgili bilgiler verip onları birlikte dayanışma ve çalışmaya davet ettim.
Bir kez daha gördüm ki bu köylümüz haklarını korumakta kararlı. Tek istedikleri devleti yönetenlerin ve yönetmeye talip olanların kendilerine el uzatması.
Bakın neler dediler ve sordular bize:
“Köy” sözcüğünün “mahalle” ye çevrince bir gecede köy, şehir; köylü, şehirli mi olur, boyacı küpümü bu?
“Büyükşehir belediye başkanımızın partisini bilmem; ama adı mutlaka Hızır olsun. Şehirlinin belediyesi, evinin dibinde; benim evim belediyeye70 kilometre uzakta. Biz şehirli gibi vergi ödeyeceğiz. Bize hizmetin aynı hızda gelmesi için başkanın Hızır olması gerek, Hızır.”
“Şehirde yaşayanlar ya memur ya işçi; kiminin hanı var, kiminin hamamı. Onların maaşı ay başında cebinde. Biz, dağlarda keçi güderiz. Bir inek, birkaç arık sebze, birkaç ağaç meyveyle ömür geçiririz. Madem şehirli olacağız, hükümet bize de bir iş, bir aylık ayarlayıversin gayri.”
“Benim iki ineğim, evimin önünde de üç dönüm nar bahçem var. İstanbul’dan bir doktor geldi, evimin yanına bir ev yaptı. Geçenlerde sinek, koku falan demeye başladı. Belediye o kanunu (Hıfzısıhha Kanunu 246 madde) uygulayacaksa, uygun bir yere ahır yapıversin de ben de rahat edeyim, doktor da.”
“Pazara iki kasa domates çıkarmam için domatesin nüfuz cüzdanını soracaklarmış bana… Domatesi geçen hafta 35 kuruşa satamadım. Bak ne güzel şehirli oluyoruz. Köylü kentli ayrımı da kalktığına göre, belediye üretici ve tüketici birlikleri kursun, biz malımızı değeriyle satalım, millet de yediği ürünün kaynağını bilsin. İsteyen gelsin ürünü tarlada denetlesin. Ha bak, deremizin suyuna da fabrikalar kir pas atmasın.”
“Benim bir dönüm bağım, iki evlek bahçem var. Komşularımın da üç aşağı üç yukarı aynı. Bu yaylayı toplasan yüz dönüm etmez. Biz kırk elli aile kuşaktan kuşağa bu topraklardan geçindik. Devlet bu toprağı toplulaştıracakmış. Yahu biz birbirimizin işine koşarız; bir somun ekmeği komşularımızla paylaşırsak doyarız. Acımız ortaktır, sevinciz ortak. Bizim daha neyimizi toplulaştıracakmış bu hükümet?
“Madem ki yirmi dönümden küçük arazi, beş dönümden küçük meyve bahçesi üç dönümden küçük sera olamıyormuş. Başbakan diyor ki üç çocuk yap. Benim iki çocuğum var. Bu toprakları birine bıraksam, ötekilerin karnını neyle doyuracak?”
“ Köylünün bin dönüm ortak arazisi vardı. 10’ar 15’er dönüm ekerdik. Ben bu araziyi götürüp yetkililere bildirdim. Köylünün 2B arazilerindeki perişanlığını sağır sultan duydu. Baharda devlet ihaleye çıkınca tarım şirketleriyle nasıl yarışacak bu millet?”
“Geçen yıl mayıs- aralık ayları arasında yabancı şirketler, Muğla’dan 4 milyon 750 bin metre kare arazi almışlar. Sizce bu işte bir bit yeniği yok mu? Neden Muğla’dan bu kadar çok arazi alıyor şirketler?
Sorular çoktu, yanıtlar da uzun…
Onlar da biliyor bir gecede şehirli yapılmalarının, altında yatan oyunu.
Onlar da biliyor üretmeden yaşayamayacaklarını.
Onlar da biliyor, topraksız yurt, yurtsuz millet olmaz.
Ve onlar da bizim kadar, ata topraklarında bir yabancı olmaktan korkuyorlar.
Biz de dedik ki onlara:
Siz yıllar yılı suyunu imeceyle getiren, yolunu imeceyle yapan, komşusunun işini kendi işi bilen, birlikte üreten, kışlıkları birlikte hazırlayan bir kültürün çocuklarısınız.
Şimdi yine imece vaktidir.
Artık kafa kafaya verip kendi sorunlarımıza kendimiz çözümler üretmek zorundayız.
Gelin eteklerinizdeki taşları dökün.
Bu kahvelerin ayrılığı niye?
Senin partin benim partin kavgasından kazanan kim?
İşte Kent Konseyleri.
Burada para kazanma hırsı yok.
Oy kaygısı yok.
Memleket sevdası var, hizmet var.
Şimdi birlikte olma zamanıdır.
Geleceğe umutla bakabilmemiz için bundan gayri çıkarımız yok.
Ve dostlarım Likya’nın, Karya’nın, Menteşe’nin köylerinde, köylülerimizle birlikte çoban ateşleri yakarak geldik.
Bu ateşlerin bizi aydınlık yarınlara çıkaracağından zerre kadar kuşkumuz yok.
Bu yolda Fethiye’den Bodrum’a bize destek veren belediyelerimize, sivil toplum örgütlerimize, siyasi parti yöneticilerimize, basın mensuplarımıza yürekten teşekkür ediyoruz.
Biz yolumuzun doğruluğuna, bu halkın gücüne inanıyoruz. Çünkü biz, örgütlü toplumları dünyada hiçbir gücün yıkamayacağını çok iyi biliyoruz.
Ulusumuzun yolu aydın, ufku berrak, bahtı açık olsun.
