Efendim, bu güzel memleketim Anadolu’da yaşanan bir olayı size anlatmadan bugünkü yazı konusuna geçemeyeceğim: Bu olay ilkel Afrika’da, uçuk Amerika’da değil… Ülkemin karlarla kaplı Doğu Anadolu köylerinde, fıkralarıyla ünlü ve dağlık Karadeniz’de değil; bol suları, yeşillikleriyle ve zenginlikleriyle ünlü Serhat Şehri BURSA’da oldu… Haber şöyleydi: “Yatak Odasına İnek Düştü!..”
Evet, burası Türkiye!.. Daha önce bir kahvede konken oynayanların üzerine, dükkânında pabuç diken eskicinin tepesine ve hatta 1974 yılında, Ankara yolunda bizim Muğla Valisi’nin makam aracının üzerine kamyondan inekler düşmüştü…
Rizeli Temel, dört katlı apartmanının çatısında beslemek üzere iki küçük dana bağlamış, onlar büyüdüklerinde aşağı nasıl indireceğini, kapılardan nasıl geçireceğini ise hiç düşünemediğinden, hayvanları evinin içinde kesmek zorunda kalmıştı, hatırladınız mı?
Bu sefer de, Bursa - İnegöl’ün bir köyünde, yamaca dayalı evin çatısında biriken meşe palamutlarını yemek için evin çatısına çıkan bir inek, çatının çökmesi üzerine, evin sahibinin tam yatak odasındaki karyolanın üzerine yumuşak iniş yapmış... Akşam evine gelen ev sahibi, karyolasının üzerinde kendisine bakıp meleyen ineği görünce kısa bir şok yaşamış, sonra da cep telefonu ile görüntülemiş, iyi mi?
Burası Türkiye, her şey mümkün ya!? Ya adamın karısı kalkıp da; “Kocamı elin ineği ile yatak odamızda zina yaparken yakaladım” diye boşanma davası açsa, ne halt ederdik!? Gerçi ülkede “hukuk kalmadı” diyorlar ama; ya Mahkeme bu davayı nasıl sonuçlandırırdı, ha!?
Neyse, biz konumuza dönelim: Yatağan’da bahçeli, havadar, temiz, vitrinli ve camekânlı, yani ‘adam gibi’ ilk lokantayı açıp, yıllarca lezzetli yemekleri ve hoşsohbeti ile gönüllerde taht kurmuş bir büyüğümüz vardı. Adı “Yusuf Kocabıyık” idi… Babam ve Gırobalı Mehmet dayımın çok samimi arkadaşı, sıkı bir CHP’liydi… Özü – sözü bir, dürüst bir insandı. Tam da soyadına uygun koca bıyıkları vardı, uçlarını üzüm suyuyla burar; sevimli, candan ve tombul yüzüne de bu bıyıklar çok yakışırdı…
1960’lı yıllarda, sevgili eşinin köyü olan Bozüyük’e gelmiş, birkaç yıl Pınarbaşı’nı, bizim fırını ve lokantayı da işletmiş; üç oğlan ve bir kızdan oluşan çocukları orada büyümüşlerdi. Gırobalı dayımdan öğrendiği Muğla Kebabı’nı, ondan daha lezzetli olarak yapar, o günkü devasa Bozüyük Pazarı’ndaki herkesi doyurur, engelli ve fukara insanlardan hiç para almazdı…
27 Mayıs İhtilâli sırasında tütün alımları gecikti. Çoğu damlarda çürüdü, devlet bunları yakıp, gazyağı paralarını da üreticilerden almıştı. Devletin aldığı tütünler de, yok pahasına satın alınıyor, 10 – 15 balya tütün satan köylü, devletten aldığı gülünç parayla bir çift ayakkabı alabiliyor, onları da bağcıklarından boyunlarına asarak, küfürler savurarak köylerine dönüyorlardı…
Birkaç yıl sonra tütüne iyi para verildi. Bizim köyden avcı arkadaşlar olan Berber Şükrü, Kalaycı Alirıza İçöz, Kadirlerin Osman ve Alirzaların Mehmet; tütün parasını alınca Yusuf amcanın lokantasına gitmişler. Cepler para dolu halde, geç vakte kadar içmişler. Sonra yan masadan birileriyle kavga etmişler. Yusuf amca taraflardan birilerini mutfağa, diğerlerini kapıdan dışarı savurarak bunları ayırmış. O kargaşada, Kalaycı Alirıza’nın yeleğinin yarısı kapının iç kolunda asılı, yarısı da sırtında kalmış. Bir cip tutup köye yaklaşırken, yeleğin yarısının lokantada kaldığını anca fark etmiş. Üstelik de, tütün parasının olduğu cep tarafı orada kalmış, iyi mi? Hemen geri dönmüşler, Yusuf amcayı evinden kaldırıp lokantayı açtırmışlar. Para dolu yarım yelek kapıda asılı duruyormuş, ‘çakı bulmuş çocuk’ gibi sevinerek köye gitmişler…
Önce geçen yıl, oğul Ali Kocabıyık baba mesleği lokantacılığa geri döndü. 22 Ocak günü Hüseyin Kocabıyık, oğlu ve torunuyla lokanta açtı. En küçük oğul Mehmet Kocabıyık da, içkili bir lokanta için yer arıyor… Darısı da, İzmir’deki damatları ve çok sevgili dostum Mustafa Acar’ın başına arkadaşlar… Yatağan’a ‘damak tadının’ en iyisini sunacaklarından eminim… Demem o ki; atalarımızın “Armut dibine düşer” dedikleri gibi, “Kocabıyıklar” da meşhur babalarının mesleğine birer birer geri dönüyorlar…
