Muğlalı şair-yazar dostumuz İbrahim Ergin’in “Karda Leke Var” kitabındaki “Utansın” başlıklı şiirinin bir bölümü şöyledir:
“Dünyanın çivisi çıkmış tutmuyor,
Ülkeyi bu hale koyan utansın,
Derdim çok ağır, kantar çekmiyor,
Şu fakir milleti soyan utansın!..
Yurdumun insanı solgun benizli,
Ölüm döşeğinde kadınlı - kızlı,
Kimseler bilmiyor, halimiz gizli,
Zam üstüne zammı koyan utansın…”
Utanmak; “Onursuz sayılacak veya gülünç olacak bir duruma düşmekten üzüntü duymak, korkmak, mahcup olmak, sıkılmak…” demektir…
Hiç dikkat ettiniz mi bilmem; küçücük bir çocuğumuz bile, bir şeyi devirdiğinde, bir yiyeceğini döktüğünde veya bir oyuncağını kırdığında, hiç de iyi bir şey yapmadığının ayartına vararak utanır!.. Yumur yumur küçücük ellerini yüzüne kapatır, arada bir parmaklarının arasından bizlere bakar, ona bir tepkide bulunup bulunmadığımızı kontrol eder…
Duyarlı kadınlarımız da bu çocuklar gibi davranırlar; bir hata yaptıklarında hemen elleriyle ağızlarını, gözlerini kapatır, kıpkırmızı olur, kaçamak bakışları ve bir “eyvah gülücüğü” ile tepkilerini verirler… İşte olması gereken insan tipi budur…
Peki, utanma duygusu olmayanlar ne yaparlar?
Ben size sadece bir örnek vereceğim: Bizim de içinde bulunduğumuz, son yıllardaki Basın Dünyası içine dikkatlice bakarak bunu hemen görürsünüz… Kendilerine “Gazeteci” demeye utandığımız birçok meslektaşımız, bu yıllarda adeta “Üç Maymun”u oynuyorlar; görmüyor, duymuyor, güya bilmiyorlar…
Enerjilerini ve mesleki becerilerini, burnu pisliğe batmış efendilerini aklama-paklama yolunda tüketiyorlar, utanması gerekenler yerine, kendileri gülünç duruma düşüyorlar…
“Bakara-makara ile idare ediyoruz” diyen, “Gerekirse önüne yatarım” diyen, aldığı rüşvet saatin sahte faturalarını Meclis kürsüsünden gösteren, “Yaptığımız her işten Başbakan’ın haberi vardı” diyen Bakanlar niye istifa ettiler? Evlerdeki kasalarda, ayakkabı kutularında çıkan milyon dolarlar için, sizler utanmadan neler yazdınız? Bu durumun bir hukuk devletinde asla olmaması gerektiğini, olursa da yasalarca cezalarının verileceğini niye savunmadınız? Bunlar hâlâ milletin vekili olarak, hiçbir şey olmamış gibi ortalıkta dolaşıyorlar, niye bunları hiç dile getirmiyorsunuz?
Bizim tarihimizde “utanmaz adamlar” çoktur, “Münasebetsiz Mehmet Efendiler” çoktur, “Padişah dalkavukları” çoktur, “Adam gibi adamlar… Doğruyu söylediği için dokuz köyden kovulan adamlar” da çoktur… Kurtuluş Savaşı yıllarında işgalcilerin yandaşlığını ve yalakalığını yapan “İstanbullu Ali Kemaller” yanında, işgalcilere ilk kurşunu atan ve şehit olan “İzmirli Hasan Tahsinler” gibi gazetecilerimiz de vardır…
Herkes artık aklını başına alıp bilmeli ki; üzerinden çok zaman geçse de, tarih ne yandaş ve yalakaları affediyor, ne de vatansever kahramanları unutuyor!.. Ali Kemal gibiler her gün yeniden ölürken; Hasan Tahsin gibi kahramanlar bir kere ölüyor, ama herkesin kalplerinde halen yaşıyor!.. Günümüz gazetecilerine soruyorum; artık bundan sonra yurt dışına kaçarken halk tarafından linç edilen Ali Kemal gibi utanç içinde mi anılmak istiyorsunuz, yoksa Hasan Tahsin gibi övgülerle mi anılacaksınız? Varın da tercihinizi kendiniz yapın, birçoğunuz utanç sınırlarını çoktan aşmaya başladınız çünkü…
Sakin KOŞAR… 