Gelin bugün, Soma’da meydana gelen bir garip olay üzerine biraz empati yapalım.
Yerde yatan bir gence tekmeler atarak ortadan kaybolup, ertesi günü elinde “7 günlük iş göremez raporu” nu yandaş medyaya okutan, iki gün sonra da efendisinin ardında Cuma Namazı kılarken görüntülenen bir adamın, raporu veren doktorla diyalogunu hayal edelim:
“-İyi günler doktor bey; ben bir meydanda fizikî saldırıya uğradım, sağ ayak başparmağımda ve tarak kemiğimde ağrılar var, muayene ederek bana rapor verebilir misiniz?
-Ayakkabı ve çorabınızı çıkarıp, sehpaya uzanın, bir bakalım beyefendi…
-Bundan ötürü parmağım veya ayağım kesilmez değil mi doktor?
-Hımm… Başparmak tırnağı morarmış, tibiada bir miktar yumuşak doku tahribatı oluşmuş, parmak eklemlerinde ödemden ötürü şişlikler var. Siz ayağınıza darbe aldım diyorsunuz ama; görünen o ki, bence bu ayakla sizin başkasına darbe vurduğunuz izlenimi var, hayret!?
-Yaa doktor bey, siz bana mı inanıyorsunuz, yoksa o sokak eşkıyalarına mı?
-Beyefendi ben olayı ne duydum, ne gördüm; muayene sırasındaki görünüme, bunca yıllık tecrübeme ve izlenimlerime dayanarak bunu söylüyorum, niye kızıyorsunuz ki!?
-Bana en az ‘on beş gün iş göremez raporu’ vereceksiniz, ben de o sokak eşkıyasından dava açacağım!..
-Hop dedik beyim, doktor olan benim, müsaade edin de buna ben karar vereyim!..
-Tamam, ‘7 gün iş göremez raporu’ olsun bari, o da bana yeter!..
-Beyefendi, ben ‘Hipokrat Yemini’ etmiş dürüst bir hekimim!.. Lütfen işime karışmayın!.. Size saldırı olsaydı eğer, ya dizinizde, ya baldırınızda, ya da hayalarınızda filân darp izleri olurdu! Ayak parmağı ucuna saldıranı da ilk kez sizden duyuyorum!..
-Yok yaa!? Sen benim kim olduğumu biliyor musun!? Dediğimi yap, yoksa…
-Zati son günlerde sağlık çalışanları olarak çok sık şiddete maruz kalıyoruz, beni zıvanadan çıkarmayınız! Sana üç günlük rapor bile çok fazla!..
-Sen beni anlamadın galiba? Ben sayın Başbakanımızın Özel Kalem Müdür Yardımcısıyım, konvoyumuza saldırı oldu, vereceksin bu raporu, anlaşıldı mı!?
-E bunu en başından söylesenize beyefendi; alın size ‘7 gün iş göremez raporunu’ hemen işinizi görünüz! Sayın Başbakanımıza ve ülkemizi her yönden kalkındırmaya çalışan vatansever ekibine sonsuz şükranlarımı da iletiniz, Allah sizleri başımızdan hiç eksik etmesin efendim, amin!..”
Hani bizde böyle şeyler asla olmaz ama; nasıl, hayalimde canlandırdığım bu aslı – astarı olmayan hınzırca empatiyi beğendiniz mi? İyi…
Ben o Müdür Vekilini tanımam… Ben o raporu veren doktoru ömrümde hiç görmedim… Ben sayın Başbakan’ın seçim bölgesinden kayıtlı üyesi ve seçmeni değilim; ne kendisine, ne de partisine hiç oy vermedim!.. Ama ben; madem bu ülkede iş başına gelecek kadar yeterli oyu almış, yönetime talip olmuş, buna büyük saygı duyarım… Bütün açık yürekliliğimle söylediklerimden sonra, ben de onlardan aynı saygıyı benim gibilere göstermelerini beklerim… Zati onların varoluş sebebi olan ve adına “Demokrasi” denilen şey de bu değil midir?
Bir gazeteci olarak, kimsenin işinden kovulmasını ne isterim, ne onay verir, ne de desteklerim!.. Herkesin de buna çok dikkat etmesini, biraz sinirlerine hâkim olup, dilini tutmasını beklerim! Aksine davrananları ben de hiç sevmem, sahip çıkmam, hiç birine iyi gözle bakmam!.. Meramımı anlayan anladı, anlayamayanlar varsa da, zati onlar için benim yapabileceğim bir şey yoktur, olmaz da…
Sakin KOŞAR…
