Bir gün önce, yani 08 Mayıs 2015 Cuma günü, ünlü komedi sanatçısı Zeki Alasya’yı kaybetmiştik. Bütün TV kanalları özel yayınlar yapıp, eski filmlerinden ve tiyatro oyunlarından bölümler aktarmışlardı… Ertesi günün tüm gazeteleri üzgün haberler yapmıştı…
Ne tesadüftür ki, bir gün sonra da “12 Eylül Darbesiyle” yeni bir darbe Anayasasıyla 1990 yılına kadar bu ülkenin “1 Numarası” olarak görevde kalmıştı… Ama ülkenin TV kanalları ve basını, Zeki Alasya kadar O’na yer ve zaman ayırmadılar… Meclis’te tören yok, Muhalefet Liderleri cenazeye katılmayacaklarını açıkladılar, taziye sunan yok, TSK’da bir devlet töreniyle, bir zamanlar siyaset yapmasını yasakladığı Ecevit’in yanına defnedilecek…
1980’li ve 1990’lı yıllarda merhum Zeki Alasya en çok, Başbakanlığı döneminde 6 defa gidip, 7 defa geri gelen “9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel” in taklidini yapardı… Boyu, kilosu, fötr şapkası, sayın Demirel’e pek benzerdi… Can dostu ve ortağı Metin Akpınar da, en çok merhum Necmettin Erbakan’ın taklidini yapar, milleti kırıp geçirirlerdi…
1987 yılının Ağustos ayında İzmir Fuar Açık Tiyatrosu’nda, “Devekuşu Kabare Tiyatro”sunun o yıllardaki en meşhur eserleri olan “Yasaklar, Aşk olsun ve Geceler” oyunlarını izledik… O günlerde, 12 Eylül Darbesi ile tutuklanan Süleyman Demirel, Bülent Ecevit, Necmettin Erbakan, Alparslan Türkeş, Deniz Baykal serbest bırakılmış ama, mahkemeleri dışarıdan devam ediyordu… Evren Cumhurreisi, Turgut Özal Başbakan’dı ve GAP Projesi’ni sahipleniyorlardı…
Tiyatro başladığında sahne karartıldı, ilk sahneye Demirel çıktı: Başında malûm fötr şapkası, gerdan kıra kıra geldi ve birden bağırdı; “GAP benimdir, GAP’ı gapdırmam!.. Ben bu memleketin barajlar kralıyım!.. Yeni yetmeler benim eserlerime sahip çıkamazlar!.. Sahip çıkarlarsa, benden söylemesi, zıvanadan çıkmış olurlar, annaşıldı değel mi? GAP benim, GAP’ı gapdırmam!..” diyerek çıktı…
Ondan sonra, kolları dirseklerine kadar sıvalı, çıplak ayaklarında takunya, başında namaz fesi, elleriyle abdest alıyor gibi, dirseklerine kadar sıvazlayarak, Erbakan Hoca (Metin Akpınar) sahneye girdi, ince ve tiz sesiyle; “Biz bireat ettik, biz bireat ettik!.. Bireat ne dimektir? Bireat aklanmak dimektir!.. Bireat-i zimmet nedimektir; borçsuzluk dimektir!.. Cenab-ı Allah’ın izniyle, işimize kaldığımız yerden ak-pak halde devam edeceğiz, ağır sanayi temelleri atarak, hamlelerimizi yeniden başlatacağız inşallah!..” deyip, abdest almaya devam ederek sahneden çıktı… Aradan 28 yıl geçmesine rağmen, bu sahneyi hâlâ gülümseyerek hatırlıyorum…
Neyse… Merhum Kenan Evren döneminde 49 kişi idam edilince, basına; “Adaletli olsun diye bir sağdan, bir de soldan idamlar yaptık!.. Bunları asmayıp da, besleyecek miydik!? Biz bu idamları ülke içün çok gerekli bulduğumuzdan yaptık netekim!..” demişti…
Her fani canlı gibi o da 9 Mayıs günü vefat etti. Peki geride bıraktıkları neydi? İşte şunlar: Darbe Anayasası, % 10 seçim barajı ayıbı, sendikasızlaştırılmış milyonlarca işçi, “Tek Muktedir Adam” hevesiyle yönetim heveslileri, yasaklar, kalemleri kırılmış basın mensupları, daha düne kadar tarım ürünleri ihracatı yaparken, bugün “Eti, Samanı, Mısırı, Şekeri, Çayı” bile dışarıdan satın alan bir tarım ülkesi… Yukarıda bunlar sorulamadı, ama aşağıda bu eserleri inşallah kendisini kurtarmaya yeter, başka da sözüm yoktur dostlar…
Sakin KOŞAR…