10 Ağustos geldi çattı… Üç Köşk adayımız meydanlara çıktı… Günlerdir kimisi kendisini tanıttı, kimisi hizmetlerini dayattı ve bu arada eski ortaklarını ayıkladı, kimisi de içerideki “Sayın” dedikleri biri için, iktidarın daha önce gizlice vadettiği tavizleri sayıkladı…
Kimi partisinin bayraklarıyla miting alanlarını süsledi, kimi “ortak çatı “ kararları alarak, parti amblemlerini bir kenara bırakıp sadece Türk Bayrakları ile alanları süsledi. Kimi de, yöneteceği 76 milyon cumhuru temsil eden o Türk Bayraklarından bir tanesini bile miting meydanlarına sokmadı, bir Köşk seçimi süreci böyle tamamlanmış oldu…
Maşallah, ufak-tefek farklarla, hepsinin miting meydanları da doluydu… Kimisi devletin imkânlarını sonuna kadar kullandı, partililerin banka hesabına yatırdığı yardım paraları onlarca milyon TL’yi bulurken, bazılarının bu yardım rakamları ve medya reklâmları, vicdanları sızlatacak kadar güdük kaldı…
Lâkin, birinin aşırı reklâmı “seçmen usandırdı” desek, hata mı etmiş oluruz acaba? Tüm bilbaordlarda O, tam sayfa gazete arkalarında O, TV ve radyo reklâmlarında O, haber-dizi-yarışma-magazin-yemek programları aralarında hep O vardı… Seçmen bu yoğunluktan bıktı-usandı gibime geliyor, ya sizce nasıldı?
-Adayın biri; “Ben Köşk’e seçilirsem tüm yetkilerimi kullanırım! Uslu uslu oturan değil, ‘Terleyen Cumhurbaşkanı’ olacağım” dedi… İyi de, bundan öncekiler yetkilerini kullanmadan, terlemeden, orada uslu uslu, kös kös mü oturdular, aday bunu mu demek istiyordu?
-İkinci aday; “Ben Anayasal yetkilerim çerçevesinde demokratik, laik, sosyal ve hukuksal şekilde görevimi yapıp; ayrıştırıcı değil, birleştirici bir anlayışla ülkemi yöneteceğim” dedi.
-Üçüncü aday; “Ben tek bayrak, tek dil, tek millet anlayışını kabul etmek zorunda değilim! Karşılıklı saygı ve güven ortamı yaratarak, halkların huzur içinde yaşamalarını sağlayacağım! Mevcut hükümet, bizim halkımıza verdiği sözlerin hiç birini tutmadı ‘Çözüm Süreci’ sekteye uğradı, halkımız aldatılmışlık ruhu içinde kızgın” dedi… ‘Cumhurun Başı’ olmaya talip bir adayın şu söylediklerine bir bakar mısınız? Bu sözler, ‘bölünmeyi’ daha ilk baştan isteyen birinin itirafı değildir de, ya nedir?
Şimdi gelelim esas mevzua: Söylenenler bunlar… İyi de, “biz kime oy vereceğiz!?”
Yüce Allah herkese akıl vermiş, fikir vermiş… Görsünler ve okusunlar diye iki GÖZ, işitsinler diye iki KULAK, sonra düşünsünler diye bir BEYİN vermiş… Netice olarak sandık başına gitsinler diye iki AYAK, oylarını kullansınlar diye de iki EL vermiş…
Yasalarımız diyor ki; “seçimler bu ülkede gizli oy, açık tasnif’ şeklinde yapılır, herkes hür olarak ve vicdanının sesini dinleyerek oylarını verir, hür iradeye müdahale eden olursa cezalandırılır, devlet bu seçimin güvenliğini korumakla görevlidir” diyor…
E, hal böyle olunca, kimsenin bu seçimde oy kullanan seçmenlere emir verme, yönlendirme, dayatma hakkı ve lüksü olamaz!.. Öyleyse; siz de kafanıza yatan, Köşk’e en yakışan bir adaya, sadece kendi iradenizle oyunuzu vereceksiniz tabii!..
Ancak, bir nevi kamu görevi yapan biz basın mensupları sizden sadece şunları isteyebiliriz: Anayasal hakkınız olan oy verme yetkinizi mutlaka kullanınız!.. Birilerine kızarak, küserek; ‘benim bir oyumun ne önemi var ki?’ diye düşünerek, tatil keyfinizi daha önemli sayarak, okey ve tavla oyunlarına dalarak, ‘armudun sapı-üzümün çöpü’ bahaneleriyle, sakın ola ki sandıklardan kaçmayınız!.. Bu hak size 5 yılda bir veriliyor, bunun kıymetini biliniz, ‘T.C. Vatandaşı’ olmanın bir şartı olan ‘Seçme-Seçilme Hakkı’nızı mutlaka kullanınız!
Gidişattan memnunsanız veya değilseniz, bunu oyunuzla belirleyen hep siz olunuz!.. Kim olursa olsun, içinize sinen bir adaya ‘EVET’ deyiniz!.. Aksini yapıp da, sonra 5 yıl boyunca sümüğünüzü çekerek, kafanızı ATM ve AVM’lerin cam duvarlarına vurarak ‘ah-vah’ etmeyiniz!.. Hadi göreyim sizi, haydi herkes sandıklara!..
