Bilirsiniz; Allah bereketini arttırsın da, bizde her köyün en az bir delisi vardır… Nice akıllı adamlar gelir geçer, hiç biri pek hatırlanmaz da, nedense bu deliler pek unutulmazlar…
Masal bu ya; eski yıllarda birbirine komşu, ama sürekli kavgalı olan “Kunduz Köyü” ile “Çakallar Köyü” varmış…
Kunduz Köyü'nden Sarı Selim; Çakallar Köyü'nden Alık Alirıza'nın kızı, iri kıyım bir kız olan Cayırak Zehra ile evlenmiş. 6 erkek kardeşi daha olan Sarı Selim'in ailesi geniş, köyde sözleri geçen bir sülâledenmiş…
Evlendikten iki yıl sonra “Durmuş” adında bir oğulları olmuş. Çocuğun vücut gelişimi iyi olmasına rağmen, beyin özürlüymüş. 10 yaşına geldiğinde de okula gidememiş, birkaç cümle kurabilir hale ancak gelebilmiş.
Durmuş her gün sokağa çıkıp, bir köşede parmağını emerek bekliyor, eve gelirken de, yolda bulduğu her gazete parçası, kâğıt, cigara paketlerini cebine doldurup geldiğinden, artık köylüler adını “Deli Durmuş” koymuşlar…
Çakallar Köyü'nün de aynı yaşlarda bir Deli Bayram'ı varmış. O da yoldan geçenin arkasından yaklaşır, kim olursa olsun, ensesine tokat çakıp çığlık atarak kaçarmış…
Sarı Selim, ikinci çocuk için her gece Zehra'yı yatakta rahatsız etse de; Cayırak Zehra, ikinci çocuğunun da engelli olmasından korktuğundan, kocasını sürekli yanından uzaklaştırıyor, bu yüzden her gün kavga ediyorlarmış…
Bir gün erkenden bohçasını hazırlayan Cayırak Zehra, oğlu Durmuş'u da alarak kendi köyü Çakallar'daki baba evine kaçmış… Köylüler, hemen kendi delileri Bayram'a haber verip, Kunduz Köyü delisi Durmuş'u her gün sokakta dövdürmüşler. Sarı Selim de günlerce karısını arayıp – sormamış, ama çok özlediği oğlunu bir öğle vakti, sokaktan eşeğinin kıçında kaçırmaya kalkışınca, Çakallar köylüleri tarafından kafası gözü yarılarak kovalanmış…
Bu olay sonrasında Sarı Selim'in 6 ağabeyi aracılar gönderip, Cayırak Zehra'nın babası Alık Alirıza'yı tehdit ederek, yeğenleri Durmuş'u ve yengelerini geri getirtmişler.
Getirmişler ama, iki köy arasındaki gerginlik daha da artmış. Kim karşı köyden yalnız birini yakalasa, eşek sudan gelene kadar dövüp de köyüne gönderir olmuşlar…
Bu arada Cayırak Zehra yine baba evine kaçmış. Selimin ağabeyleri, Çakallar Köyü Muhtarını kasabadan dönerken denk getirip pataklamışlar, elbiselerini alıp, sadece uçkurlu kaput iç donuyla köyüne göndermişler. Çakallar köylüleri ayaklanıp, Kunduz köylülerinin zeytinlerini kesmiş, buğdaylarını yakmışlar… Köye gelen karakol çavuşu, derhal zararın tazminini, Zehran'nın da kocasına dönmesini istemiş, aksi halde hepsini nezarete atacağını söylediği sırada, Deli Bayram arkasından gelip ensesine okkalı bir tokat atıp kaçmış. Çavuş ardından koşmaya kalkışınca, onun köyün delisi olduğunu söyleyip, zor ikna etmişler… Yaz mevsiminde işlerin kızıştığı sırada hiç biri hapsi göze alamayan köylüler, mecburen barışmışlar, Zehra da oğluyla kocasına dönmüş...
Bu arada Deli Durmuş ile Deli Bayram da 19 yaşlarına gelmiş, biraz daha akıllanmış, daha fazla konuşmaya başlamışlar…
Bir gece Sarı Selim yine Zehra'nın yatağına girip, ikinci çocuk için sıkıştırınca, evde kıyamet kopmuş: Kocasının elbiselerini parçalayan Cayırak Zehra, ünü çıktıkça bağırıp; “Yetişin komşular, namusum elden gidiyor, kurtarıınnn!..” diye bağırmış, mahalleli ve köylerin iki delisi de eve çökmüş, sürekli dövüşen iki deli, sarmaş-dolaş halde önlerine dikilmişler…
Deli Durmuş; “Bundan sonra sizler kavga etmeyeceksiniz, gerekirse iki deli biz kavga edeceğiz, hadi evlerinize!” dediği sırada, öteki köyün delisi Bayram; “Önce ben konuşacaktım” deyip, Durmuş'un ensesine bir tokat atmış, başlamışlar dövüşmeye… Ne de olsa bunlar delidir, ne halt etseler yeridir…
O güne kadar bir sürü akıllının sağlayamadığı iki köy arasındaki barışı, köyün iki delisi başarmışlar. Artık köylüler huzurlu bir yaşam sürerken, sık sık ortada buluşup, sadece onlar kavga etmişler…
Ben öylesine yazdım, bu yazıdan pek bir şey anlamadım ya, inşallah sizler anlamışsınızdır…
