Milenyum Yılı’na girmiş dünyada, 2015 yılına gelinmiş Türkiye’de, marazî bir gelenek, çağın utancı olan bir “Töre” hâlâ varlığını sürdürüyor, yine birçok insanımız pisipisine öldürülüyor!..
20 Haziran 2015 Cumartesi günü Bursa’da, Kars İlinden çalışmaya gelen evli ve iki çocuk babası Fırat Bahçıvan (32), kan davası olan ailenin iki amcaoğlu tarafından sabah işine giderken öldürüldü…
“Kan Davası” denildiğinde benim aklıma hep ünlü yazarımız Yaşar Kemal’in “Akçasazın Ağaları” romanı gelir… Romandaki kahramanların biri “Derviş Ağa” diğeri de, kanlısı “Akyollu Mustafa”dır… İkisinin de babaları kan davasında öldürülmüş, anaları sağdır ve oğullarını birbirine vurdurmak için sürekli çemkirmekte, analık haklarını ve emzirdikleri sütleri helâl etmemekle tehdit etmektedirler…
Bu iki aile Çukurova’da on binlerce dönümlük toprak sahibi ve çok zengindirler… O kadar ki, 1952 yılında bir defada 70’er - 80’er tane birden traktör siparişi vermekte, yanlarında yüzlerce ırgat çalıştırmaktadırlar… Lâkin, ikisinin de bu zenginlikte gözü yoktur, tek düşünceleri ve yaşama amaçları ise, illâ kanlısını öldürmektir!..
Adana Valisi, Çukurova Kaymakamı, Belediye Başkanları, dönemin Milletvekilleri bunları barıştırmayı başaramayınca; İsmet İnönü’yü, Celal Bayar ve Adnan Menderes’i devreye sokarlar. Bu koskoca liderler Adana’ya gelirler ama, iki toprak ağasını bir türlü barıştıramazlar, geri dönerler… Şu ağalardaki kini, ana bedduasından korkularını ve öldürme isteklerini görüyor musunuz?
Keza, son yıllarda tam % 1.400 artan “Kadın Cinayetleri” de böyle… Bir türlü önlenemiyor, çözüm bulunamıyor, üzerinde yeterince kafa yorulduğu da söylenemiyor!..
İlk defa 07 Haziran Seçimleri’nde Meclis’e tüm partilerden, tam “98 Kadın Milletvekili” girdi… Kadın sorununun çözümü için bu rakam yeterli olmasa da, eskiye göre sevindiricidir… Bunu fırsat bilen “Posta Gazetesi” bayan köşe yazarlarından sayın Elif Yılmaz, 21 Haziran Pazar günkü yazısında “98 KADIN MİLLETVEKİLİNE AÇIK MEKTUP” başlıklı çok güzel ve anlamlı bir yazısını yayınladı… Yazısının başında diyordu ki; “…Sizlerden kayıtsız-şartsız beklediğimiz ilk iş; erkek şiddetini aklayan yasayı çöpe attırıp, bütün kadın katillerine ‘ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası’ veren yasayı çıkarttırmanızdır!.. Bu sizin kutsal kadınlık borcunuzdur…” diyordu…
Aynı konuda Basın, bazı Dernekler ellerinden geleni yapıyorlar, ama güçleri yetmiyor!.. Bu işin ilk çözüm yeri Yüce Meclis’tir!.. Üzerinde uzmanlarla çalışılarak, takibi ciddiyetle yapılarak, gerekli yasalar derhal çıkarılmalıdır!.. Bunların çözümüne cezalarla değil, öncelikle “EĞİTİMLE” başlanmalıdır!.. Eğitimleri okulda, camide, kışlada, kahvede, Halk Eğitimi toplantılarıyla evlerde sürekli yapılmalıdır!..
1930’lu yıllarda başlayan, önce “Eğitmen” sonra da “Kızlı-Erkekli Öğretmen” yetiştiren “Köy Enstitüleri” eğitimi devam ettirilseydi eğer; bugün ne cahillik, ne kan davası ve ne de kadın cinayetleri derdimiz olacaktı!.. 1954 yılında tedavülden kaldırılan bu eğitim yuvaları, uyanışı ve kalkınmayı aksatmış, bugünlere o hatalar yüzünden gelinmiştir!.. Köy Enstitüleri programını uygulayan Hindistan, Çin ve Rusya köşeyi döndü, şu bizim halimize bir bakınız!?
Yeni parlamentomuzdaki 550 Vekilden, özellikle de 98 kadın Milletvekillerimizden tek beklediğimiz şu: Yaşamımızın her alanında dillendirdiğimiz şu “Eğitim Şart!” sözünü, sadece slogan olarak söyleyip geçmek, yasak savmak yerine, artık ne olur bunun gereklerini hayata geçiriniz!.. Yoksa, birkaç liralık kurşunlar ve bıçaklar; bu eğitimsiz, kinci, cahil ellerde oldukça, daha çoook canları aramızdan almaya devam edecek!..
Sakin KOŞAR…
