Bizler Temmuz Ayı öncesinden beri; “Yok enflasyon şu kadar, yok aylık 2.200 TL asgari ücret yetmiyor!.. Yok kredi faizleri el yakıyor, % 6’lık zam yapılan memur ve emekli maaşları on günde bitiyor!.. Et, balık, tavuk alamaz olduk, mecburi vejetaryen olduk!.. Yok bu yıl, bu pahalılıkta çocuklarımızı nasıl okutacağız!?” diye dertlenirken, Antalya’ya konser vermek için ünlü ABD’li şarkıcı Jennifer Lopez geldi…
Üç özel uçağın getirdiği 90 kişilik ekibi için en lüks otel odaları tutuldu, kendisi de kurşun geçirmez camları olan, özel havuzlu, 5 yatak odalı ve üç katlı villaya yerleştirildi… 06 Ağustos 2019 Salı günü sahneye çıkan Lopez, 3 saat civarında sahnede kaldı!..
Bilet fiyatları mı? Ne olacak canım, bizim için çay-simit parası kadar filân (!) Yerde ve ayakta izlerseniz “7.000 TL” cik, locadan izlerseniz eğer 50 Bin Euro, yani tam “310 Bin TL”cik… Yani, ayakta izleyenler 2,5 aylık asgari ücreti, locada izleyenler de ‘150 aylık’ asgari ücreti gözden çıkardılar!.. Yani bu, tam 13 yıllık toplam asgari ücret kazancınıza denk geliyor!.. Üç saatlik göz ve kulak zevkinize, tam 13 yıllık maaşınız heba oluyor, helâl olsun bu dünya starına değil mi (?) Hal böyleyken, bütün biletler de bir gün önceden tükenmişti, iyi mi?
Yahu bu nasıl dünya? Bu nasıl adil paylaşım? Birileri öyle kazanıyorlar ki, 3 saatlik zevkleri için, bir asgari ücretlinin 13 yıllık kazancını, sanki bahşiş verir gibi, sanki çerez parası gibi, bir akşamda verip gidiyorlar!..
Bizim deli Orhan Veli, 1945 yılında yazdığı “Giderayak” adlı şiirinde şöyle diyordu:
“Handan, hamamdan geçtik/ Gün ışığındaki hissemize razıydık/ Saadetinden geçtik/ Ümidine razıydık/ Hiçbirini bulamadık/ Kendimize hüzünler icat ettik/ Avunamadık/ Yoksa biz…/ Biz bu dünyadan değil miydik !?”
Bir tarafta çocuğuna içirmek için süt alamayanlar, bir tarafta Londra’da bırakın daireyi veya apartmanı, koca bir mahalleyi satın alanlar burada!.. Bir tarafta eşini ameliyat ettirmek için 5.000 TL bulamayıp, onu kaybedenler; diğer tarafta baldırı çıplak bir şarkıcıyı görmek için 7.000 TL sayanlar!.. Bir tarafta komşuları gibi oğlunu evlendiremeyip, kısa dönem askerlik yaptırmak için ‘33 Bin TL’ denkleştiremeyip, kendini köprüden atıp intihar eden babalar; diğer tarafta üç saatlik eğlence için ‘310 Bin TL’ bırakıp giden oğullar!..
Sahi, bütün bunların olduğu bir ülkede biz neyiz? Biz bu dünyaya sadece iş bulunca çalışıp, bulamayınca aç kalıp, devlete sadece vergi vermeye mi geldik? Böyle dengesizlikleri yazınca, birilerinin şikâyeti sonucu birilerine tazminat ödemeye, işten atılmaya, hapishaneleri doldurmaya mı geldik!? Sahi biz neyiz, böylelerinin birer ‘marabası’ mıyız!? “Yoksa biz/ Biz bu dünyadan değil miydik” ha!?
Tuzu kurular bu konserde coşup-eğlenirken, ben dallama da, üç bacası birden tüten Termik Santralı gören pencerem önünde oturup bu ‘Sakıncalı, Poşete Konulması Gereken’ şeyleri düşünüyordum? Elin insanları dünyanın öbür ucundan gelip; Antalya, Marmaris, Bodrum’a bir komşu evine gider gibi gelip-giderken; biz işçi-memur-emekliler, şu Yatağan’dan en yakınımızdaki denize, Gökova’ya yüzmeye bile gidemiyoruz!.. Sahildeki bir şezlong ve şemsiyenin kirası ‘400 TL’ olmuş, sıkıyorsa git bakalım!.. Böyle zamanlarda insanın, tıpkı Orhan Baba gibi celallenip de; “Adaletin bu mu dünya!?” diye feryat edesi geliyor!..
Orhan Baba deyince, yine şu ‘akılsız’ aklıma Orhan Veli’nin “Vatan İçin” şiiri geldi, iyi mi?
“Neler yapmadık şu vatan için/ Kimimiz öldük/ Kimimiz nutuk söyledik!..” Güle güle Jennifer Lopez, seneye yine bekleriz efendim!..
