Gazeteci – Yazar Alper Bahçekapılı, Sabah Gazetesi yazarlarındandı. Tek geliri ve geçim yeri olan gazetesinin önünde “Duram Adam Eylemi” yaptıktan sonra istifa etti. Taksim Gezi Parkı Direnişi'nin başladığı günden bu yana hep yanlı haberler yapan, gençlerin namlı eylemlerini hep görmezden gelip, iktidarı öven gazetesinden rahatsızdı.
Söz konusu olan gerçek ve doğru haber almaksa, geleneksel medyayı yönlendiren ana akım kuruluşlar, hiçbir zaman bakılması gereken adresler değildi. Türkiye'deki birçok televizyon kanalının ve gazetenin, devletin propaganda aracı gibi davrandığına ve halkı manipüle ettiğine zaten yıllardır şahit oluyorduk. Gezi eylemleri esnasında bu yaklaşımlar doruğa çıktı. Tek kaynaklı bir senaryo, belki de hiç olmadığı kadar bariz şekilde medya kuruluşlarına dayatıldı. Bunun en önemli göstergesi de şuydu:
“Yedi gazetenin aynı gün, aynı başlıkla çıkabiliyor olması” bir tesadüf değildir. Bu tip yaklaşımların sayısız örnekleri var. Maalesef geleneksel medya, hâlâ çok geniş bir kitle üzerinde etkisini sürdürmeye devam ediyor. Sokaktaki insanla konuştuğunuzda hemen bunun farkına varıyorsunuz.
Gezi sürecini ve elbette Türkiye'deki birçok konuyu devletin basın bülteni halinde medyaya dağıttığı bilgiler üzerinden takip eden bir kitle mevcut. Ancak bu-gün ciddi bir fark var: Eskiden ha-bere ulaşmanın alternatifi yoktu. Şimdiyse sosyal medyadaki her-kes bir basın organının kılcal da-marları gibi davranıyor. O damarlar, organlarla bir araya gelip, toptan bir vücuda ve güce dönüşüyor.
Bugün sadece Twitter hesabı olan bazı kişiler bile, 40 yıllık gazetelerden daha güvenilir kaynaklar olarak görülüyor. Nedeni çok açık; gündemdeki gerçekler bir yana, insanlar hayati şeyleri dahi sosyal medya üzerinden öğreniyor. TOMA'ların müdahale ettiği yeri, en yakındaki reviri, hastaneyi gazetelerden öğrenemezsiniz. Doğru bilginin ölümcül değerde olduğu anlar vardır. Gezi Direnişi sırasında bu durum çok yakından görüldü. Dolayısıyla bazıları için medya, geleneksel anlamda rolünü sürdürse de, birçokları için de anlamını yitireli yıllar oluyor... Bunu çok hızlı ve gelişen başka çağdaş iletişim araçları yapıyorlar artık…
Hal böyle iken, yeni genç-liğimiz de bunları bildikleri için, o direnişler sırasında birbirlerine attıkları akılcı, komik ve manidar mesajlarından, “Yandaş Medya” da nasibini fazlasıyla aldı. Gençle-rimiz, Şeytanın aklına gelmeyecek yöntemlerle böyle gazete ve TV kuruluşları da defe koyup, iplikle-rini pazara çıkarıp, reytinglerinin ve günlük satışlarının çok fazla düşmesine sebep oldular…
Sayın Alper Bahçekapılı'nın gazetesinin satışları 350 binlerden 225 binlere düşerken, örneğin bir “SÖZCÜ” Gazetesi'nin satışları da 270 binlerden 450 binlere fırlamıştı… Yandaş Basın bu tutumunu sürdürürse, “milleti enayi yerine koyma ve gerçekleri saptırma” huylarından vazgeçmezlerse eğer, ilerleyen günlerde çok daha fazla zayiatlar vereceklerini görmek için, bilmem kâhin olmamıza gerek var mı?
Gün; artık kendine gelme, adam gibi işini yapma, haberleri “doğru, hızlı, yansız ve yalansız” halka ulaştırma günüdür!..
Köşe yazılarında yorum, fikir birliği, aynı görüşü savunma diye bir kural yoktur!.. Yazarlar; siyasî yapısı, eğitimi, az veya çok okuyuşlarına, olayları kavrayış becerilerine göre yazılarını yazar, eleştirilerden nasiplerini de “Az – Çok Okunuşları” ile okuyucularından alırlar. Ama “Haberciler ve Haberleri” aynı konumda değillerdir ve olamazlar da!.. Habere konu olan olay neyse, nasıl olmuşsa, tıpkı bir “ayna” gibi okuyucuya aktarmak durumundadırlar!.. İşte bizlerin gazeteciliğe yakışan “Etik Habercilik” dediğimiz şey budur!..
Artık herkes de bilmelidir ki; aynı haber dokuz veya doksandokuz kaynaktan bizlere ulaşıyor! İnsanlarımızın çoğu doğru ile eğri haberi ayırt edebiliyor! Bu devirde hâlâ “âlemi kör, milleti sersem” zannedenler varsa, bu işi bıraksalar daha iyidir!..
