Yüzyıllardır defalarca kuşatılıp da bir türlü alınamayan, Bizans İmparatorluğu’nun kalbi olan ve Avrupa-Asya-Afrika ticaretinin merkezi İstanbul; 29 Mayıs 1453 yılında Osmanlı Padişahı II. Mehmet tarafından fethedilip, devletinin adını tarihe “Çağ Açan Osmanlı İmparatorluğu” olarak tarihe yazdırdı, kendi adı da tarihimize “Fatih Sultan Mehmet” olarak kazındı…
Tabii ki bu olay öyle pek kolay da olmadı… İyi bir yönetim kadrosu olan genç Padişah, defalarca toplantılar yaptı, bu işten anlayan bilginleriyle (özellikle de Molla Güranî ile) projelerini tartıştı ve sonuçta şu kararlar alındı:
-Dolmabahçe’den Beyoğlu’na, oradan da Haliç’e 72 parça gemi indirile…
-Surları delecek yeni büyük toplar döküle…
-Anadolu Hisarı karşısına Rumeli Hisarı yapıla, Boğaz güvenliği sağlana…
Bizans’ın fethinin en önemli kararları bunlardı ve hemen işe koyuldular… İlk iş olarak Macar döküm ustası Urbain, Mimar Muslihiddin Ağa ve Saruca Paşa, o meşhur ve devasa boyuttaki “Fatih Topları”nı döktüler…
Bugüne kadar belki de hiç duymadığınız bu topların ölçüleri şöyleydi: Ağırlığı = 18 ton… Uzunluğu = 5,5 metre… Dış çevresi = 2,74 cm… Yarıçapı = 92 cm… Gülle ağırlığı = 544 Kg… Sesinin duyulduğu mesafe = 23 Km… Döküm yeri = Edirne… Bir güllenin doldurulma süresi = 3 saat… Günde atılabilen azami gülle sayısı = 5 ile 6 adet… Topun rahat taşınabilmesi için, ortasından vidayla bağlanan iki parçadan oluşuyordu… Proje sahibi = Fatih Sultan Mehmet…
Bu toplar öyle toplardı ki; dünyanın en sağlam diye bilinen İstanbul surlarını bir kâğıt gibi delip-parçalayıp geçiyor, o açılan gediklerden, yüzlerce Osmanlı askeri içeri giriyordu…
Bunlar öyle toplardı ki; İstanbul’un fethinden tam 354 sene sonra, yani 1807 yılında İngiliz donanması zorla Çanakkale Boğazı’nı geçmeye kalkışınca, bu toplar o donanmaya karşı kullanılmış, ilk top atışında 22 İngiliz askeri birden ölüp, 58 tanesi de yaralanınca, İngiliz donanması hemen geri dönmek zorunda kalmıştı… Çok sonraları (1867 yılında) Padişah Abdülaziz, meraklı İngiliz Kralı’nın ısrarları üzerine bu toplardan birini hediye göndermiş, o top hâlâ İngilizlerin “Ford Nelson Topçu Müzesi”nde sergilenmektedir…
Savaşlarda hep “Kaçan asker, düşmanını çift görür” düsturu vardır ya? İstanbul’un fethinde de, Osmanlının bu kuşatmada 50 ile 60 bin askeri varken; Cenevizliler 160 bin askeri olduğunu, Kiev Kardinali 200 bin, Midilli Başpiskoposu ise en az 300 bin Osmanlı askeri olduğunu yazmışlardır…
Haliç denizindeki zincirlerine ve İstanbul Surlarına güvenen Bizans İmparatoru Konstantin ise; surlarda 7 bin asker, şehir içinde surlardan dökülecek kızgın yağları, sırrı hâlâ bilinmeyen ve Boğaz’a gelen düşman gemilerini yakmakta kullanılan “Rum Ateşi” hazırlayabilen, 50 bin kadar halktan insan bulundurmuştur… Bizans ordusu içinde, adına “Dorgano” denilen bir Türk komutanın 600 askeriyle, atası Osmanlılara karşı savaştığı, bu kişinin de aslında “Fetret Devri” artığı olup, Padişah soyundan gelen “Orhan Çelebi” olduğu iddia edilmektedir?
İstanbul’un en önemli tarihi mekânı olan Ayasofya’da, son Hıristiyan ayini, 28 Mayıs 1453’te yapılmış; bir gün sonra, yani 29 Mayıs 1453’te de Osmanlılar orada namaz kılmışlardır…
Eh, bugün belki de hiç duymadığınız bilgileri edindiniz! Bugünlük bu kadar yeter, aç kalmak istemiyorsanız eğer, hadi günümüz gerçeklerine dönüp, işinize bakın artık…
Sakin KOŞAR…
