Hindistan’ın Kuzeyi ile Pakistan’ın Kuzey Batısı arasındaki 6.000 metre yükseklikte yaşayan “Hunza Türkleri” ortalama 120 yıl süren yaşamlarıyla Tıp Dünyası Uzmanlarını şaşırtmaya devam ediyorlar…
Sadece uzun yaşamları ile değil; başta kanser, apandisit, böbrek, akciğer ile bazı salgın hastalıkların mikropları da orada hiç görülmüyor… Onların; “Yazık oldu, genç yaşta öldü “ dedikleri insanları siz zannediyorsunuz ki, daha 20 yaşında, 25 yaşında ölmüş? Hayır!.. Onlar bu sözleri 100 yaşında ölenler için söylüyorlar!..
Himalaya Dağlarının Güney eteklerindeki yaylalarda yaşayan bu Hunza Türkleri, binlerce yıldır sahip oldukları geleneklerini hâlâ aynen sürdürüyorlar… Giyim-kuşamdan tutun da, çiftçilik ve beslenme gelenekleri de aynen devam ediyor… Peki neler yapıyorlar:
--Yılın Aralık ayı dışında hiç et yemiyorlar…
--Temel gıdaları ve sofralarından eksik etmedikleri ilk yiyecek “Kayısı…” Bu meyveyi hem yaş ve hem de kurutarak 365 gün boyunca tüketiyorlar…
--Ekmek olarak çavdar, yulaf, mısır ve az miktarda buğday unu kullanıyorlar… Yaptıkları ekmeğin içine bal, zeytinyağı ve kuru kayısı katıyorlar…
--Hamile kadınlar, doğurdukları güne kadar çalışıyorlar, kolay doğum yapıyorlar…
--Erkek çocuklar en az üç yıl, kız çocuklar da en az iki yıl annelerini emziriyorlar, kemik ve diş sağlığı problemi yaşamıyorlar…
--Teknolojiden, hazır gıdalardan, kendi yörelerinde yetişmeyen sebze ve meyvelerden sürekli uzak duruyorlar…
--Akşam vakitlerinde yorgun eve döndüklerinde, vadilere ve dağlara doğru ünleri çıktıkça bağırıyor, bol oksijenli havayı soluyor ve yorgunluklarını atarak yataklarına giriyorlar…
--Kendi yayla suları ve süt dışında hiçbir içecek (gazoz, kola, meyve suyu, bira, şarap) kullanmıyorlar…
--Televizyon, bilgisayar, cep telefonu, petrole dayalı motorlu araçları kullanmıyorlar… Tarlalarını da hayvanları ile sürüyor, ekiyor ve biçiyorlar…
Belki bazılarınız çıkıp da; “Ulan böyle ilkel halde yaşayacaksam, 120 sene değil de, 240 sene yaşasam ne olacak ki!? Yeni dünyada hızlı yaşarım, genç ölürüm daha iyi!..” diyebilirler…
Beni esas düşündüren ise şu: “Kanser” denilen çağımızın Vebasının, bu Hunza Türkleri’nde hiç rastlanmamış olması tesadüf olamaz!.. Demek ki bu hastalık bizim başımıza yeni gelişen teknolojiler yüzünden geldi… Elektrik, radyo, TV, telsiz, bilgisayarın yaydığı radyoaktif dalgalar, patlatılan bombalar, genleriyle oynanan gıdalar, katkı maddeleri, boyalar, aşırı et tüketimi, özellikle sayın Prof. Dr. Canan Karatay gibi uzmanların ısrarla reddettikleri beslenme alışkanlıklarımız, günden güne artan Kanser vakalarını tetikliyor herhalde!?
Neyse, ben size duyduklarımı aktarıp, habercilik görevimi yapayım da; isteyen Hunza Türkleri gibi beslenmeye başlayıp uzun yaşasınlar, ister bildikleri duayı okumaya devam ederek, hızlı yaşayıp genç ölsünler!.. 