Türk olmanın suç olduğu bir dünyada yaşıyoruz.
Sırf Türk olmalarından dolayı dışlanan ve işkencelere-zulümlere maruz kalan Uygur Türkleri diye bir gerçek var. Sünni Müslüman olmalarına rağmen…
Yine aynı şekilde İran sınırları içerisinde yaşayan ve sayıları 30 milyonu bulan Türk soydaşımız bulunmakta, dertleri-tasaları Türkiye’den duyulmamaktadır.
Ortadoğu’daki soydaşlarımızdan bahsetmeme hiç gerek yok, zaten herkes biliyor. Araplar ve Kürtler’in kıskacına alınan Türkmenlerin, özellikle son 50 yılda tatmadığı acı kalmadı.
Daha niceleri…
Bu soydaşlarımız, hiçbir zaman bir Suriyeli, bir Filistinli, bir Mısırlı kadar olamadı. Neydi suçları? Neden hiç ilgilenilmedi? Neden hem maddi hem de manevi zenginliklerimiz, onlarla paylaşılmadı? Bu soruların cevaplarını hiçbir zaman alamayacağımı bildiğim halde soruyorum…
Bir de, özellikle son yıllarda ikinci plana atılan Türkiye Türkleri diye bir gerçek var. Nerede bir Türk bayrağı, nerede Türk’ün Başbuğu Mustafa Kemal Atatürk’e ait bir eser, resim, nerede Türklüğü ön plana çıkartan bir söz varsa, kararmış ve taşlaşmış kalpleriyle tüm kinlerini ve nefretlerini kusmakta ustalaşan, diğer etnik kimlikteki vatandaşların bölücü, milliyetçi veya ırkçı tavırlarını sevecenlikle karşılayanların hüküm sürdüğü bir Türkiye gerçeği var…
Türk milliyetçiliğinin tavan yaptığı dönemlerde, yapılan “'Etnik milliyetçilik ayaklarımızın altındadır” açıklamalarıyla susturulan Türk milliyetçilerine inat, diğer etnik kimliğe sahip vatandaşların, yer yer bölücülüğün buram buram koktuğu o eylem ve çıkışlarında susturulmaya dâhil çalışılmaması bir hayli düşündürücüdür.
Türkiye’de uzun bir süredir var olan diğer bir saçmalık da; bölücü, ayrılıkçı, terör yandaşı eylemleri gerçekleştiren vatandaşlara “Ne güzel, en doğal hakları” gibi hümanist bir yaklaşımla yaklaşanların, “Ne mutlu Türküm diyene” sözünü söyleyenlere anında faşist yaftasını yapıştırmalarıdır. Geçen hafta Diyarbakır’ın her yerinde Apo ve Seyh Said’in posterleri boy boy asılmıştı. Bu durum, milliyetçi kesim haricinde neredeyse hiçbir ortamda tepki çekmezken, milliyetçi kesimin açtığı Atatürk posterleri veya Türk bayraklarına neredeyse çoğu kesim tepki gösterirken, bizim polisimiz dediğimiz Türk Polisi tarafından müdahale edilmesi, Türkiye’nin dönülmez bir yola girdiğinin göstergesidir.
***
Tüm bunlar düşünüldüğü zaman, hâlâ daha ne yaptığını ve kim olduğunu çözemediğim, birilerinin destekleriyle bugün hâlâ daha program yapabilen Abbas Güçlü’nün, gerçekte o kadar da güçlü olmadığını görüyoruz. Bu insan, Türkiye’nin aydını, düşünürü, kafası çalışanı olabilir fakat Türkiye’ye ait olabilmesi için kalbi duyguları da bünyesinde barındırıyor olması lazım. Her hafta milyonlarca vatandaşımız ve özellikle de gençlerimiz, Abbas Güçlü’nün programını izliyor. Belki de onu örnek alıyor. Ben kendisinde örnek alınabilecek bir şey göremiyorum ama birileri için model insan olabilir. Abbas Güçlü’nün de bunları düşünerek dik duruş sergilemesi lazımdı. Siyasete alet olmaması lazımdı. Sayısını hatırlamayacağım kadar eylemin gerçekleştiği Abbas Güçlü ile Genç Bakış programı, milliyetçi ve ülkücü öğrenciler tarafından yapılan “Türkiyem” protestosuyla sona ermemeliydi.
Merak ettiğim soruysa; Türkiyem parçasını seslendiren Mustafa Yıldızdoğan’ın, Yeni Türkü yerine sahnede olduğunu varsayarak Mustafa Yıldızdoğan’ın Türkiyem parçasını okumasının ardından bir grup, ellerinde Apo-PKK poster ve bayraklarıyla “Megri Megri” diye bağrışmaya başlamasıyla, Abbas Güçlü’nün veya Kanal D’nin tepkisi ne olurdu?
Bilmiyorum ne olurdu ama hükümetin, her platformda ikinci plana atmaya çalıştığı Türkler, hükümetin baskısına boğun eğen medyada da ikinci plandan kurtulamayacak gibi duruyor… 